Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 428/14 oddalił skargę H. "[...]" W. Sp. j. w C. (skarżąca) na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 21 listopada 2013r., nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia skarżący wniósł o uchylenie powyższego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, jak również zasądzenie kosztów wg norm prawem przepisanych. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Argumentując konieczność złożenia wniosku skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest faktem, że w obecnych okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo, że jej wykonanie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci konieczności ogłoszenia upadłości przez skarżącą. Na poparcie swych twierdzeń przedłożyła dokumentację księgową, mającą obrazować jej trudną sytuację finansową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z uprawdopodobnionych przez stronę okoliczności wynika, że na skutek wykonania decyzji zostałyby wobec skarżącego spełnione przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Należy przy tym zaznaczyć, że ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ograniczając możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch ww. przesłanek. W związku z powyższym, obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku (tj. poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami) okoliczności wskazujących na spełnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Analizując pod tym względem wniosek strony wraz z załączoną do niego dokumentacją, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że zaprezentowana przez skarżącą spółkę argumentacja uzasadnia twierdzenie, iż wykonanie decyzji spowoduje realne zagrożenie dla funkcjonowania prowadzonej przez stronę działalności. Egzekwowanie kwoty wynikającej z decyzji może niewątpliwie wpłynąć na utratę płynności finansowej działalności gospodarczej strony, a nawet doprowadzić do konieczności zakończenia jej prowadzenia.
Z treści wniosku oraz załączonych do sprawy dokumentów, na które powołuje się we wniosku skarżąca, wynika, że uprawdopodobniła ona możliwość zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przedstawiona przez stronę skarżącą dokumentacja księgowa potwierdza podniesione we wniosku o wstrzymanie decyzji okoliczności, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, przejawiającej się stratami w wysokości: 75. 179,80 zł. w roku 2011, 17.518,48 zł. w roku 2012, 34.116,31 zł. w roku 2013, 25.796,47 zł. do listopada 2014 r. Podkreśliła przy tym, że realna wysokości strat jest znaczenie wyższa, biorąc pod uwagę konieczność spłaty rat kapitałowych i kosztów amortyzacji. Dalej, w złożonej dokumentacji wskazywała, że w latach 2011 – 2014 r. firma z tytułu rat kapitałowych od zaciągniętych kredytów inwestycyjnych podniosła obciążenie finansowe w wysokości 428.161,87 zł.
W związku z powyższym, zgodzić się należy ze stanowiskiem strony, że wykonanie decyzji spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody w jej majątku i trudnych do odwrócenia skutków, w postaci ogłoszenia upadłości.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie niniejszej sprawy zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.