Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 września 2018 r. sygn. VI SA/Wa 1152/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) dalej: p.p.s.a., oddalił skargę A Sp. z o.o. w W na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Skarżący złożył skargę kasacyjną od całości wyroku WSA. Od skargi kasacyjnej nie został uiszczony wpis na podstawie 239 § 1 pkt 1 lit e p.p.s.a.
W piśmie z 23 lutego 2021 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że "cofa powództwo" w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II pełnomocnik wyjaśnił, że uznanie powództwa stanowi cofniecie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.