Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 czerwca 2013 r. L. Ż. zwrócił się o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 641/12, odmawiającego wstrzymania wykonania trzech decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2011 r. (o numerach: [...], [...], [...]) w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonych L. Ż. decyzjami Burmistrza Miasta [...].
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego – radca prawny A. P. – stwierdził w szczególności, że "od kilku lat (...) zanik ukształtowanej wakacyjnej działalności przez skarżącego prowadzi do zupełnej degradacji obiektu oraz działa na opinię społeczną ([...] jest stosunkowo małą miejscowością) z racji jawności postępowań, które się nasilają (...). Mają miejsce działania w ocenie skarżącego wszczynane z różnych inicjatyw uczestnika właściciela pensjonatu w m. [...] a godzące w podstawy porządku prawnego. Wszystko to czyni wobec nieopłacalności wakacyjnej działalności z pominięciem działalności koncesyjnej i z powstawaniem po stronie ewentualnych nabywców lokalu przeświadczeń (obiektywnie nieuzasadnionych ale wspieranych nawet przez środki przekazu) o jego nieprzydatności do ukształtowanej przez 12 lat działalności wprost katastrofę ekonomiczną po stronie skarżącego". Pełnomocnik strony stwierdził ponadto, że "skarżący szkody faktycznie już poniesione przez uwikłanie go w postępowanie i jego skutki wycenia na kwotę 80 tysięcy zł. Szkody te rosną z każdym niezrealizowanym okresem handlowym.
Specyfikacja szkód, ich szczegółowe rozdrobnienie nie jest tu zdaniem skarżącego potrzebna. Jest oczywistym, że z przyczyn odległości, z przyczyn podatkowych, z przyczyn zepsucia towaru poniesione szkody są znaczne i jako takie przy założeniu wszystkich okoliczności nie dają się nadal dźwigać przez skarżącego. Domaganie się przez Sądy dalszych bliższych określeń szkody i skutków nieodwracalnych po stronie mini przedsiębiorcy i 60 letniego już byłego żołnierza zawodowego graniczy z problematyką wyobraźni. Wkraczanie w ewentualnie grożący skarżącemu zakres biedy jest w sprawie ewidentny. Wystąpiła zmiana okoliczności – art. 61 § 4 p.p.s.a. W tak prostej sprawie uprawdopodobnienie szkód i skutków na przyszłość jest ewidentne i twierdzenia przeciwne dotykają w sposób istotny skarżącego".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o zmianę postanowienia NSA odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, że sprawa z wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 641/12, którym odmówiono zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uzasadnienia wspomnianego postanowienia NSA wynika, że wówczas powodem rozstrzygnięcia o takiej treści był brak wykazania przez skarżącego zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił w jakikolwiek sposób swoich twierdzeń, iż niemożność sprzedaży napojów alkoholowych spowoduje całkowitą nieopłacalność prowadzonej przez niego działalności handlowej, jak i obniży wartość nieruchomości, w której ta działalność jest prowadzona, w przypadku ewentualnej sprzedaży. Z uzasadnienia wskazanego wyżej postanowienia NSA wynikało ponadto, że nie ma podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonych decyzji doprowadzi do zamknięcia działalności handlowej w ogóle, czy też obniży wartość handlową obiektu, w którym jest prowadzona oraz że okoliczność ta będzie trudna do odwrócenia.
Stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić i zmienić takiego postanowienia. Muszą to być takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.
Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.
W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności podniesione w obecnie rozpoznawanym wniosku skarżącego (reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika) nie różnią się w zasadzie od tych, jakie były już przedmiotem oceny w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2012 r. Wnioskodawca ponownie zasugerował, że brak możliwości handlu alkoholem wpływa na przekonanie potencjalnych nabywców o nieprzydatności do tego rodzaju działalności lokalu, w którym skarżący prowadził sprzedaż napojów alkoholowych. Ponownie powołał się również na szkodę związaną z niemożnością sprzedaży alkoholu. Pierwsza ze wskazanych okoliczności również w niniejszym postępowaniu nie została w żaden sposób uprawdopodobniona, a tym bardziej nie wykazano jej związku z wykonaniem decyzji. Jedyną zmianą w stosunku do poprzednio ocenianych okoliczności sprawy jest wskazanie przez wnioskodawcę szacunkowej wysokości szkody poniesionej w związku ze stwierdzeniem nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
Kwotę tę wnioskodawca określił na 80 000 zł, zaznaczając równocześnie, że szczegółowe wskazywanie rodzajów ponoszonych szkód nie jest konieczne, zaś "domaganie się przez Sądy dalszych bliższych określeń szkody i skutków nieodwracalnych po stronie mini przedsiębiorcy i 60 letniego już byłego żołnierza zawodowego graniczy z problematyką wyobraźni".
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nowe argumenty strony przedstawione w obecnie ocenianym wniosku (tj. wskazanie szacunkowej wysokości szkody) nie uzasadniają zmiany prawomocnego postanowienia NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. Nie można bowiem przyjąć, że wskazane przez stronę nowe okoliczności uprawdopodabniają w sposób należyty wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, szacunkowe wycenienie strat związanych z wykonaniem zaskarżonych decyzji – bez określenia podstaw tej wyceny (np. dokumentów księgowych, wskazujących zysk skarżącego z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych sprzed daty wydania decyzji stwierdzających nieważność udzielonych stronie zezwoleń na sprzedaż alkoholu) – nie pozwala na ocenę, czy szkoda rzeczywiście ma wskazywane przez skarżącego rozmiary.
Podkreślenia również wymaga, że skarżący jest w niniejszym postępowaniu reprezentowany przez radcę prawnego, który w jego imieniu złożył oceniany obecnie wniosek o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Od profesjonalnego pełnomocnika można oczekiwać i wymagać rzetelności w podejmowanych w imieniu mocodawcy czynnościach procesowych, w tym należytego udokumentowania oświadczeń zawartych we wniosku. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, oczekiwanie przez sądy przekonującego uprawdopodobnienia wskazywanych przez skarżącego okoliczności, mających świadczyć o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie "graniczy z problematyką wyobraźni" lecz stanowi realizację przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy te w omawianym zakresie wymagają od sądu wnikliwej oceny przedstawianych przez strony argumentów, bowiem ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
PG