Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wyrokiem z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt II GSK 657/15:
- 1) oddalił skargę kasacyjną,
- 2) zasądził od Zarządu Województwa Ł na rzecz Gminy U kwotę 3600 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2016 r. Zarząd Województwa Ł (Zarząd) wystąpił na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) o wykładnię uzasadnienia wyroku.
Wnioskodawca wskazał, że wątpliwości organu pojawiają się na etapie dotyczącym oceny naruszenia ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. 2013, poz. 907 ze zm. – dalej p.z.p.) z punktu widzenia zakwalifikowania naruszenia do poszczególnych pozycji taryfikatora korekt finansowych. W ocenie wnioskodawcy uzasadnienie budzi również wątpliwości w zakresie skutków, które może wywołać wyrok. Jednocześnie wnioskodawca kwestionuje zasadność umorzenia prowadzonego postępowania w sprawie zwrotu środków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek Zarządu jest niezasadny.
Stosownie do treści art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Wskazać należy, że konieczność wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wtedy, gdy treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. Dodać należy, że wykładnia może odnosić się do rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia.
Uwzględnienie wniosku o wykładnię wyroku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawarta w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu. Za taką wątpliwość nie mogą być uznane odpowiedzi na pytania skierowane do sądu w związku z koniecznością merytorycznego załatwienia sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 78/12, także postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12; obydwa dostępne w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem NSA z uzasadnienia wniosku o wyjaśnienie (wykładnię) jednoznacznie wynika, że organ rozumie treść rozstrzygnięcia i uzasadnienia wyroku, wskazując na możliwości przeprowadzenia postępowania, zatem NSA nie dopatruje się podstaw do wykładni w zakresie określonym żądaniem wniosku. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca rozumie sens wypowiedzi Sądu, a to oznacza, że ma prowadzić postępowanie w kierunku zastosowania wskazanych przepisów. Co więcej NSA w ramach instytucji określonej w art. 158 p.p.s.a. nie może udzielać odpowiedzi na pytania formułowane przez organy, a odnoszące się do sposobu i zakresu prowadzenia postępowania oraz przepisów właściwych do rozstrzygnięcia sprawy. Rolą sądów administracyjnych jest kontrola działalności administracji, a nie współadministrowanie z organami.
Zatem NSA wskazując na uchybienia w zakresie wykładni prawa materialnego, wskazał jak należy rozumieć treść przepisów prawa stanowiących podstawę orzeczenia kasacyjnego. Ten sposób rozumienia przepisów ma zastosować Zarząd w postępowaniu objętym skargą kasacyjną. Podkreślić także trzeba, że inny zakres działania NSA byłby w sytuacji, gdy uwzględniałby skargę kasacyjną ze względu na naruszenia przepisów postępowania. Wtedy sąd kasacyjny mógłby wskazywać i oceniać kierunek niezbędnych działań procesowych w ponownie prowadzonym postępowaniu przez Sąd I instancji, ale nie organy. Administrowanie jest sferą wyłączną organu administracji, a więc i sposób załatwiania spraw pozostawiony jest ocenie organu.
W tym stanie rzeczy NSA orzekł jak w sentencji biorąc pod uwagę treść art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a.