Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 roku, sygn. akt VI SA/Wa 1750/09, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] czerwca 2009 roku, nr [...].
Sąd I instancji oparł rozstrzygnięcie na następującym stanie faktycznym sprawy:
W dniu 10 czerwca 2009 roku inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę w siedzibie firmy skarżącego. Na podstawie paragonów z kasy fiskalnej za okres od dnia 26 do 29 czerwca 2008 roku oraz od dnia 1 do 3 lipca 2008 roku ustalono, że w tym okresie skarżący wykonywał transport drogowy osób taksówką - pojazdem o numerze rejestracyjnym [...]. Z pisma Urzędu Miasta w K. z dnia 22 kwietnia 2009 roku, nr [...] wynika, że skarżącemu wydano licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką - pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] i numerze podwozia [...] w dniu 30 czerwca 2008 roku. Skarżący odebrał przedmiotową licencję w dniu 4 lipca 2008 roku. W złożonym do akt sprawy oświadczeniu potwierdził, że od dnia 26 czerwca 2009 roku zmienił pojazd, którym wykonuje przewozy na pojazd o numerze rejestracyjnym [...].
Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku, nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K., na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 roku o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2007r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), nałożył na R. J. karę pieniężną w kwocie 3.000 zł za wykonywanie przewozów taksówką pojazdem innym, niż wskazany w licencji.
Od wymienionej decyzji odwołanie złożył R. J. Decyzją z dnia [...] lipca 2099 roku, nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art.6, art. 8, art. 14, art. 87 ust. 4 i art. 92 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. oraz lp. 1.3. załącznika do ustawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji, iż po stronie skarżącego doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie drogowego transportu osób taksówką.
Na wymienioną decyzję R. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uwzględniając skargę, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –[zwanej dalej w skrócie- p.p.s.a.] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Podkreślił, iż orzekające w niniejszej sprawie organy inspekcji transportu drogowego obu instancji błędnie przyjęły, że brak zaktualizowanych danych zawartych w licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką należy utożsamiać z brakiem licencji w ogóle.
Od powyższego wyroku Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 25 maja 2011r. w sprawie II GSK 524/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: " Czy wykonywanie transportu drogowego taksówką przy użyciu innego pojazdu niż określony w licencji, wskazanego we wniosku przedsiębiorcy o zmianę treści licencji, jest wykonywaniem transportu drogowego bez licencji w rozumieniu art.92 ust.1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125 z 2007r. poz.874 z późn. zm.) w związku z punktem 1.3 załącznika do tej ustawy ?
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy zaś od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy więc kwestii prejudycjalnej (tzw. zagadnienia wstępnego), czyli przeszkody, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania.
W rozpoznawanej sprawie zasadniczym problemem jest kwestia czy wykonywanie transportu drogowego taksówką przy użyciu innego pojazdu niż określony w licencji, wskazanego we wniosku przedsiębiorcy o zmianę treści licencji, jest wykonywaniem transportu drogowego bez licencji w rozumieniu art.92 ust.1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125 z 2007r. poz.874 z późn. zm.)w związku z punktem 1.3 załącznika do tej ustawy ?. W przedmiocie tego zagadnienia występują rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych w tym także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wiąże się to z różną interpretacją przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. Aby wyeliminować te rozbieżności i zapewnić jednolitość orzecznictwa skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt II GSK 524/10, na podstawie art.187 § 1 p.p.s.a, przedstawił wymienione zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W związku z czym uzasadnione jest, aby do czasu rozstrzygnięcia wymienionego zagadnienia przez skład siedmiu sędziów NSA, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone. Uznając, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 125 § 1 pkt.1 p.p.s.a, należało zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.