Uzasadnienie
W dniu 19 czerwca 2019 r. R. K. (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt II GSK 2111/14 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie numeru PESEL R. K. Pismem z dnia 12 lipca 2019 r. (w terminie) pełnomocnik skarżącego osobiście w biurze podawczym WSA w Warszawie uzupełnił żądany brak formalny skargi o wznowienie postępowania w postaci numeru PESEL. Następnie pismem z dnia 18 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo pełnomocnika skarżącego zatytułowane "uzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie postępowania".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Merytoryczne badanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Jedną z przesłanek takiej dopuszczalności jest, aby skarga spełniała wymogi formalne opisane w art. 57 § 1 i art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., a więc zawierała m.in. numer PESEL skarżącego (osoby fizycznej). Ponieważ wniesiona skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie spełniała tych wymogów, pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków w ustawowym 7-dniowym terminie. Wykonując to wezwanie skierował brakujący dokument, do niewłaściwego sądu.
Stosownie do treści art. 275 p.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca przewidział zasadniczo bezpośredni tryb wnoszenia skargi o wznowienie postępowania. Dla oceny dochowania terminu do wniesienia uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie istotna jest data nadania przesyłki na adres właściwego sądu administracyjnego, tj. sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie.
Przepisy p.p.s.a. nie zawierają regulacji określających wprost konsekwencje złożenia pisma do niewłaściwego sądu administracyjnego. Niemniej jednak w doktrynie i judykaturze ukształtował się pogląd, że w przypadku błędnego skierowania do sądu innego aniżeli właściwy sąd wzywający, datą wniesienia skargi jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. (por. postanowienia NSA z dnia: 2.10.2009 r., II FSK 1664/08; 4.09.2008 r., I FSK 687/08; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 18.05.2016. II SA/Ol 550/16, dostępne na stronie internetowej http//orzeczenia.nsa.gov.pl), które co prawda dotyczą wniesienia skargi, jednak mają pełne odniesienie do stanu faktycznego tej sprawy, tj. skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Skoro więc pismo uzupełniające braki formalne skargi zostało wniesione do sądu niewłaściwego, to za datę jego wniesienia należało przyjąć dzień przesłania uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania przez ten sąd (WSA w Warszawie) do sądu właściwego (Naczelnego Sadu Administracyjnego), a zatem dzień 18 lipca 2019 r. Oznacza to, że braki formalne skargi zostały uzupełnione z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu, który upływał w dniu 12 lipca 2019 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjnym, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu