Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Po 670/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargę Sz. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.
Skargą kasacyjną Sz. K. zaskarżył powyższy wyrok wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania wyroku do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu podniesiono, iż cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu uniemożliwi skarżącemu Sz. K. prowadzenie działalności gospodarczej, co w konsekwencji oznaczać będzie pozbawienie źródeł dochodu i narazi go na niepowetowaną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, wobec sposobu sformułowania wniosku, w którym wniesiono o wstrzymanie "wykonania wyroku", że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., nie zna instytucji "wstrzymania wykonania wyroku", a jedynie instytucję wstrzymania wykonania aktu lub czynności, przewidzianą art. 61 p.p.s.a. Wobec powyższego uznać należy, iż wniosek złożony w skardze kasacyjnej dotyczy żądania wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...].
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności (...) jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi są wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku poza ewentualnym powtórzeniem treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący w skardze kasacyjnej zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie zawarł żadnych informacji, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc nie wykazał możliwości zaistnienia przesłanek, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo wskazanie na okoliczność uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej, a przez to pozbawienie skarżącego źródeł dochodu i narażenie go na niepowetowaną stratę jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nazbyt ogólnikowe i nie wskazuje, jak podkreślono to powyżej, na zdarzenia świadczące o zasadności żądania wstrzymania zaskarżonego aktu – decyzji.
Taka konstrukcja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2009 r. oznacza, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości merytorycznej oceny tego wniosku, również w zakresie w jakim miał obowiązek z urzędu uwzględnienia okoliczności przemawiających za jego wstrzymaniem lub odmową wstrzymania, co w konsekwencji doprowadziło do jego oddalenia.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 § p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.