Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 2 września 2014 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014 r. o sygn.akt II SA/Sz 25/14 skarżący – D. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 [...] 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący wskazał, iż w przypadku zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji bez wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zostanie on narażony na niepowetowaną stratę. Wskazane w skardze kasacyjnej argumenty, jego zdaniem, wskazują jednoznacznie, iż wadliwość zaskarżonego orzeczenia została w dostateczny sposób uprawdopodobniona. Mając na uwadze fakt, iż zaskarżony wyrok dotknięty jest poważną wadą prawną, wykonanie przedmiotowej decyzji mogłoby skutkować powstaniem po stronie skarżącego roszczeń odszkodowawczych względem organu administracji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż obowiązkiem strony jest wskazanie przesłanek uprawdopodabniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu albo czynności nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Tak więc powyższe oznacza, że ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń.
W ocenie NSA należy podzielić pogląd prezentowany w doktrynie, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.).
Skoro na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu, to uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Natomiast rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12). Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano faktów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Argumentacja wniosku sprowadzająca się do stwierdzenia, że "wadliwość zaskarżonego orzeczenia została w dostateczny sposób uprawdopodobniona" nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Z faktu, że zaskarżone orzeczenie jest "wadliwe" – jak twierdzi skarżący – nie można wyprowadzić wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie bada zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ale ocenia czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji