Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2014 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Decyzja została doręczona w dniu 12 września 2014 r. siostrze skarżącego B. R., zamieszkałej pod tym samym adresem co skarżący, a więc dorosłemu domownikowi, zgodnie z art. 43 k.p.a. Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 października 2014 r., a skarga została wniesiona w dniu 14 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
W skardze kasacyjnej skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 43 k.p.a.
Zdaniem skarżącego doręczenie decyzji B. R. było wadliwe, ponieważ nie jest ona siostrą i domownikiem skarżącego, zamieszkuje pod innym adresem, co potwierdza dołączone do skargi kasacyjnej oświadczenie B. R. i kserokopia jej dowodu osobistego. Wskazując takie podstawy kasacyjne, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało uwzględnić, ponieważ ma usprawiedliwione podstawy.
Trafny jest zarzut, że nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, że decyzja została doręczona w dniu 12 września 2014 r. poprzez doręczenie zastępcze, zgodnie art. 43 k.p.a.
Po pierwsze, z dowodu doręczenia wynika jedynie, że odbiorcą decyzji w dniu 12 września 2014 r. była B. R. i brak jest adnotacji, że należy ona do kręgu osób, którym może być doręczone pismo w przypadku nieobecności adresata oraz że podjęła się oddania pisma adresatowi.
Po drugie, kserokopia dowodu doręczenia przekazana przez organ zawierała adnotację, że "przesyłkę odebrała siostra B. R. wspólnie zamieszkała", jednakże nie wiadomo, kto i na jakiej podstawie dokonał tej adnotacji.
Po trzecie, skoro B. R. zamieszkuje pod innym adresem, co wynika z jej dowodu osobistego i oświadczenia, nie można przyjąć, że była dorosłym domownikiem skarżącego, któremu można doręczyć pismo w przypadku nieobecności skarżącego, ze skutkiem w postaci prawidłowego doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 43 k.p.a.
Skoro zaś decyzja została doręczona z naruszeniem art. 43 k.p.a., nie można przyjąć, że skarga wniesiona w dniu 14 października 2014 r. została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co oznacza, że nie było podstaw do jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzekano, ponieważ stosownie do art. 203 i 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzeka o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, jeżeli rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku.