Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 6 maja 2015 r., sygn. akt II GSK 695/14

Uzasadnienie

I. Wyrokiem z 22 listopada 2013r. sygn. akt: III SA/Wr 551/13,Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę O. S. P. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z [...] października 2012r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2011 rok.

Referując stan sprawy, Sąd I instancji podał, że dnia 5 kwietnia 2011r. do Biura Powiatowego ARiMR w O. wpłynął wniosek O. S. P. Sp. z o.o. o przyznanie płatności na rok 2011 wraz z załącznikami, w którym zawnioskowano o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 i zadeklarowano realizację następujących pakietów i wariantów programu rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013: Pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, Wariant 2.3-Trwałe użytki zielone-95,04 ha, Wariant 2.9-Uprawy sadownicze i jagodowe- 2.10 ha, Wariant 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe- 2,76 ha, Pakiet 3-Ekstensywne trwałe użytki zielone, Wariant 3.1.1-Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach-3,15 ha, Pakiet 4 -Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000,Wariant 4.1-Ochrona siedlisk lęgowych ptaków - 49,75 ha, Pakiet 5-Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, Wariant 5.1-Ochrona siedlisk lęgowych ptaków-42,14 ha.

Do wniosku załączono protokół przekazania posiadania gruntów rolnych oraz przejęcia zobowiązania rolnośrodowiskowego i ONW z 5 marca 2011r. dotyczących działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr 312, 86/3, 275/1 [...], 65/1 [...], 18/4 [..], 383 [...], 338/1 [...] oraz oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na przejętych działkach rolnych lub w przejętym stadzie zwierząt na lata 2007-2013. Przejmującym działki jest spółka O. S. P. Sp. z o.o. a przekazującym K. G. W dniu 14 kwietnia 2011r. do Biura Powiatowego ARiMR w O. wpłynęła umowa poddzierżawienia gruntów rolnych z 5 marca 2011r., do której przystąpili K. G. i O. S. P. Sp. z o.o.

Od 14 października 2011r. do 18 listopada 2011r. gospodarstwo Spółki zostało poddane kontrolom na miejscu w wyniku, których stwierdzono nieprawidłowości: na działce A (leżącej na działce ewidencyjnej nr 275/1 obręb [...]), zgłoszonej do płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu 2.3, 4.1. na powierzchni 24,50 ha, inspektorzy terenowi podczas kontroli potwierdzili uprawę deklarowaną przez producenta na powierzchni mniejszej niż wynika to z deklaracji producenta (24,14 ha). W związku z powyższym do działki rolnej przypisali kod pokontrolny DR13+; - na działce B (leżącej na działce ewidencyjnej nr 312 [...]), zgłoszonej do płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu 2.3, 4.1 na powierzchni 25,25 ha, inspektorzy terenowi podczas kontroli potwierdzili uprawę deklarowaną przez producenta kwalifikującą się do JPO na powierzchni większej niż wynika to z deklaracji producenta (30,77 ha).

W związku z powyższym do działki rolnej przypisali kod pokontrolny DR13- Na działkach rolnych C, D, E, inspektorzy kontroli na miejscu zastosowali kody pokontrolne informacyjne bądź takie, które nie miały wpływu na wysokość przyznanej pomocy. Na działkach rolnych F i G z deklarowaną przez producenta uprawą gruszy domowej, kontrolerzy zastosowali kod pokontrolny DR7 (nie stwierdzono deklarowanej uprawy rośliny, a stwierdzona uprawa należy do innej grupy płatności. Działki te nie zostały objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym podjętym w 2010 r. przez K. G. Pismem z 5 kwietnia 2012r. T. G. zadeklarował, że wniosek Spółki o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011r. należy potraktować jako wniosek o płatność za pierwszy rok realizacji programu i organ I instancji wezwał Spółkę do przedłożenia m.in. planu działalności rolnośrodowiskowej oraz dokumentacji przyrodniczej wraz z ewentualnymi zmianami i aneksami.

Ponadto poinformował, że deklaracja z 5 kwietnia 2011r., wiąże się z koniecznością weryfikacji przez organ warunków do przyznania płatności rolnośrodowiskowej, wynikających z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.). W dniu 2 kwietnia 2012r. pełnomocnik Spółki złożył korektę wniosku wraz z planem działalności rolnośrodowiskowej, zmianami do planów rolnośrodowiskowych sporządzonymi zarówno dla K. G. jak i dla "O. S. P." sp. z o.o., "dokumentację przyrodniczą ornitologiczną na potrzeby programu rolnośrodowiskowego", sporządzoną w dniu 18 grudnia 2008r. z aneksami do dokumentacji przyrodniczej ornitologicznej na potrzeby programu rolnośrodowiskowgo w ramach PROW na lata 2007-2013 wykonanej w 2008r. przez eksperta K. K. dla K. G. W dniu 4 maja 2012r.

T. G. złożył pismo, w którym wyjaśnia, że Spółka w 2011r. realizowała poprawnie zobowiązanie podjęte w 2010r. przez K. G. oraz, że rok 2011 jest drugim "sezonem" realizacji tego zobowiązania. Dodał, że istnienie tego zobowiązania i jego zakres został ustalony w ostatecznej decyzji administracyjnej (decyzja rolnośrodowiskowa wydana K. G. za 2010r.). Dodatkowo złożył kopię aneksu do dokumentacji przyrodniczej ornitologicznej z 15 grudnia 2009r. W dniu 10 maja 2012r. do organu I instancji wpłynęły umowy przekazania posiadania gruntów rolnych, na mocy których "O. S. P." sp. z o.o. przekazała w posiadanie "O. P. Ż." sp. z o.o. działkę 338/1 [...] oraz działkę 383 [...] oraz oświadczenie Spółki przejmującej grunty o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na przejętych działkach rolnych lub w przejętym stadzie zwierząt na lata 2007-2013. Tego samego dnia do organu wpłynęła druga umowa przekazania gruntów rolnych, której stronami są "O. S. P." Sp. z o.o. oraz "O. P. Ż." Sp. z o.o.

Przedmiotem umowy jest przekazanie części działki nr 312 [...]. Do umowy załączone zostało oświadczenie przejmującej grunty spółki o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na przejętych działkach rolnych lub w przejętym stadzie zwierząt na lata 2007- 2013. Zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika Spółki dokumentów dotyczących przeniesienia posiadania gruntów nie należy traktować jako wniosku o wstąpienie do toczącego się postępowania z wniosku Spółki o płatności za 2011r.

Decyzją z [...] maja 2012r. [...] Kierownik BP ARiMR we W. przyznał Spółce "O. S. P." płatności rolnośrodowiskowe za rok 2011 w ramach PROW 2007-2013 w pomniejszonej wysokości w kwocie 15.235,40 zł. Płatność do wariantu 3.1.1 została przyznana do powierzchni zgodnej z deklaracją producenta tj. do 3,15 ha. Płatność w ramach wariantu 2.3 przyznano do powierzchni 52,54 ha, odmówiono pomocy w stosunku do wariantów 2.9, 2.10, 4.1 i 5.1. Uzasadniając decyzję wskazano, że wniosek Spółki O. S. P. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011r. zawiera 7 działek ewidencyjnych, na które pierwotnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach PROW 2007-2013 wystąpiła K. G. i dla której w dniu [...] marca 2011r. została wydana przez Kierownika BP ARiMR w O. ostateczna decyzja administracyjna w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2010r. Na podstawie tej decyzji K. G., od której Spółka przejęła grunty i zobowiązania rolnośrodowiskowe, otrzymała płatność do następujących powierzchni w ramach wariantów: Wariant 2.3. - powierzchnia 52,90 ha (działki ewidencyjne nr 275/1, 312, 86/3), Wariant 3.1.- powierzchnia 3,15 ha (działka ewidencyjna nr 86/3), Wariant 4.1. - powierzchnia 49,75 ha (działki ewidencyjne nr 275/1,312), Wariant 5.1. - powierzchnia 42,14 ha (działki ewidencyjne nr 18/4, 65/1).

Przywołując treść §2, ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, organ I instancji podkreślił, że "O. S. P." Sp. z o.o., która przejęła posiadanie gruntów i zobowiązania rolnośrodowiskowe K. G., nie może otrzymać wyższej płatności rolnośrodowiskowej za 2011r. niż ta, którą otrzymała pani K. G. w 2010r. na mocy ostatecznej decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej z [...] marca 2011r. Dalej organ wskazał, że w ramach wariantu 2.3 płatność nie przysługuje do działki C (działka ewidencyjna 18/4) i E (działka ewidencyjna 65/1) o łącznej powierzchni 42,14 ha, bowiem poprzedni użytkownik tych gruntów za rok 2010 nie uzyskał do nich płatności, a ponadto po uwzględnieniu wyników z kontroli na miejscu ustalono, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności w ramach tego wariantu wyniosła 52,54 ha. Podobnie w przypadku działek F i G z zadeklarowanymi wariantami 2.9 i 2.10 wykluczono je z pomocy gdyż nie były objęte zobowiązaniem K. G. Co do działek zadeklarowanych w pakietach 4 i 5 organ I instancji nie zakwalifikował ich do pomocy po analizie dokumentacji przyrodniczej wykonanej dla tych działek w roku 2008 oraz aneksów do ww. ekspertyzy ornitologicznej.

Organ I instancji powołał się na przepis §7 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, który odnosi się do daty sporządzenia dokumentacji przyrodniczej i pozwala przyznać płatność rolnośrodowiskową za realizację pakietu 4 oraz pakietu 5, jeżeli rolnik posiada dokumentację przyrodniczą stanowiącą szczegółową charakterystykę danego siedliska przyrodniczego lub siedliska lęgowego ptaków, sporządzoną przez podmiot, o którym mowa w §2 ust. 2, w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach określonych wariantów tych pakietów i wskazał, że w sprawie dokumentacja przedstawiona przez Spółkę nie została sporządzona w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, gdzie rokiem rozpoczęcia zobowiązania jest 2010r.

Po rozpoznaniu odwołania strony organ II instancji decyzją z [...] października 2012r. (nr 9001-2012-001901) utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu argumentów pełnomocnika Spółki, iż powierzchnią zobowiązania nie jest areał, za który strona otrzymała płatność, ale ten który rolnik deklaruje we wniosku, organ wskazał, iż za powierzchnie objętą zobowiązaniem wieloletnim w programie rolnośrodowiskowym należy przyjmować powierzchnię za którą producent otrzymał płatność w pierwszym roku uczestnictwa w programie przy czym:

1. 1. dla wniosku, który nie był objęty kontrolą na miejscu w pierwszym roku uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym, należy przyjmować powierzchnię wnioskowaną do płatności;
2. 2. dla wniosku, który był objęty kontrolą na miejscu w pierwszym roku uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym, należy przyjmować powierzchnię stwierdzoną w kontroli na miejscu (bez sankcji powierzchniowych wynikających z przedeklarowania powierzchni ponad 3%);
3. 3. dla wniosku, w którym w kolejnych latach dokonano zwiększenia powierzchni, na której jest realizowany program rolnośrodowiskowy, należy przyjmować powierzchnię, do której przyznano płatność po zwiększeniu, przy czym zapisy punktu 1 i 2 stosuje się odpowiednio;
4. 4. dla wniosku, w którym w kolejnych latach stwierdzono zmniejszenie powierzchni, na której jest realizowany program rolnośrodowiskowy, należy przyjmować powierzchnię po zmniejszeniu, do której przyznano płatność, przy czym zapisy punktu 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Rolnik może realizować zadania przewidziane w programach rolnośrodowiskowych, na działkach, do których nie uzyskał pomocy finansowej, jednakże wówczas nie można mówić o jakimkolwiek zobowiązaniu czy to podjętym na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004r. czy też rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. Ze zmiany do planu działalności rolnośrodowiskowej na lata 2009-2014 dla K. G. z 1 marca 2010r. wynika, że realizacja planu wykonanego w dniu 1 marca 2009r. rozpocznie się w 2009 i będzie trwała do 2015r. Pierwszym rokiem zobowiązania, którego realizacje przejęła Spółka jest rok 2010. Z tej też przyczyny organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, iż w ramach wariantu 2. 3, 2.9 i 2. 10 Spółka "O. S. P.", która przejęła posiadanie gruntów i zobowiązań od K. G.j, nie może otrzymać wyższej płatności rolnośrodowiskowej za 2011r. niż ta, którą otrzymała K. G. w 2010r. na mocy ostatecznej decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2010. Brak jest także zdaniem organu podstaw, aby powierzchnie działek C, E, F i G w ramach wymienionych wariantów uznać jako nowododane grunty rolne w drugim roku realizacji programu, bowiem zobowiązanie rolnośrodowiskowe co do zasady nie podlega zmianie, poza wyjątkami określonymi w §5 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

W ramach pakietu 2 (Rolnictwo ekologiczne) zmiana zobowiązania może polegać jedynie na zmianie miejsca uprawy roślin lub zmianie wariantów na gruntach będących w posiadaniu rolnika w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, z wyłączeniem zmiany wariantu trzeciego lub czwartego tego pakietu wymienionego §4 ust. 1 pkt 2 (§5 ust. 1 pkt 3 lit. a i ust. 1 pkt 5). W związku z powyższym "O. S. P." Sp. z o.o. jako podmiot, który przejął zobowiązania w ramach programu rolnośrodowiskowy realizowanego od roku 2010, nie może dokonać zmiany zobowiązania poprzez dodanie nowych działek rolnych w ramach pakietu 2, biorąc pod uwagę fakt, iż zakres zobowiązania rolnośrodowiskowego kształtuje decyzja administracyjna.

Organ nie odniósł się do zarzutów do decyzji wydanych K. G. za lata 2009-2010, gdyż nie są one przedmiotem rozważań w niniejszej decyzji, bowiem kwestie przyznania płatności rolnośrodowiskowej dla wyżej wymienionej były przedmiotem odrębnych postępowań i odrębnych decyzji, co do których stronie przysługiwały przewidziane prawem środki zaskarżenia i z których to strona skorzystała. Decyzje dotyczące przyznania K. G. płatności rolnośrodowiskowych za rok 2009 w ramach PROW 2004- 2006 i PROW 2007-2013 jak i decyzja dotycząca płatności za rok 2010 posiadają walor ostateczności. W zakresie płatności do wariantu 4.1 i 5.1 organ II instancji także podzielił stanowisko organu I instancji stwierdzając, iż analiza dokumentacji (plan działalności rolnośrodowiskowej oraz ekspertyza ornitologiczno-przyrodnicza) przedłożonej przez stronę nie pozwala na przyznanie jej tej pomocy. Producent dostarczył plan działalności rolnośrodowiskowej na lata 2009-2014 dla K. G., zmiany do planu rolnośrodowiskowych sporządzone zarówno dla K. G. jak i dla podmiotu O. S. P. Sp. z o.o., dokumentację przyrodniczą ornitologiczną na potrzeby programu rolnośrodowiskowego, sporządzoną w dniu 18 grudnia 2008r.

W dniu 4 maja 2012r. T. G. dołączył aneks do dokumentacji z 15 grudnia 2009r. sporządzony przez K. K. W jednostronicowym aneksie z 15 grudnia 2009r. ekspert wskazał, iż ze względu na brak zmian w warunkach przyrodniczo-środowiskowych działek, program rolnośrodowiskowy w wariantach 4.1 i 5.1 może być realizowany w 2010r. Do odwołania od decyzji organu I instancji strona dołączyła oświadczenie K. K., w którym wskazuje, iż w dniach 8 i 27 maja 2009r. dokonał obserwacji na działkach i stwierdził występowanie ptaków zidentyfikowanych w roku 2008, a warunki przyrodniczo-środowiskowe nie uległy pogorszeniu. Dlatego też, zdaniem eksperta, aneks do ekspertyzy, choć zdawkowy zawiera pełną informację merytoryczną i powinien być odczytywany łączne z ekspertyzą bazową.

Tymczasem zdaniem organu podstawowym dokumentem, jaki musi posiadać rolnik ubiegający się o płatność rolnośrodowiskową jest plan działalności rolnośrodowiskowej (§2 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego). Dodatkowo w przypadku pakietów przyrodniczych (4 lub 5) plan ten powinien zostać uzupełniony o ekspertyzę przyrodniczą. Ponieważ w omawianej sprawie dokumentacja ta sporządzona została w roku 2008, a producentowi rolnemu, który ubiegał się w roku 2009 o płatności w oparciu o ww. ekspertyzę została wydana decyzja odmowna, aby ubiegać się pomoc w roku kolejnym tj. 2010 konieczne było w świetle przytaczanego już §7 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wykonanie ekspertyzy w roku 2009. Dalej organ podkreślił, że przedmiotowa dokumentacja z roku 2008 nie posiada zarówno podpisu eksperta jak i rolnika. Tymczasem brak podpisu eksperta na sporządzonej przez siebie dokumentacji z 2008 dyskwalifikuje ją, jako dokument, który warunkuje zgodnie z wolą ustawodawcy przyznanie płatności w ramach pakietów 4 i 5. Po drugie, brak jest podpisu eksperta przyrodniczego, pomimo przeznaczonego do tego miejsca, na obu zmianach do planu działalności rolnośrodowiskowej na lata 2010-2015 sporządzonych dla podmiotu O. S. P.Sp. z o.o.

Biorąc pod uwagę metodykę sporządzenia dokumentacji ornitologiczno-przyrodniczej, w tym obowiązek sporządzenia dokumentacji fotograficznej - nie może zostać także zaakceptowana forma aneksu do ekspertyzy bazowej, w której przyrodnik wskazał, że na działkach nadal występują ptaki zidentyfikowane w roku 2008, a przyrodniczo-środowiskowe warunki ich bytowania opisane w ekspertyzie bazowej z roku 2008 nie uległy pogorszeniu, dlatego program może być realizowany także w roku 2010 i 2011. Powyższe w ocenie organu, nie pozwala na uznanie tych zmian także oddzielne, późniejsze oświadczenie pana K. K.z 29 maja 2012r. Ekspertyza przyrodnicza to, bowiem nie tylko podparte badaniami terenowymi zaświadczenie o możliwości gniazdowania danego gatunku ptaka na badanej łące lub pastwisku. Zadaniem eksperta jest również zebranie w terenie oraz opracowaniem informacji na temat warunków siedliskowych, zakreślenie granic działki kwalifikującej się do płatności, a także przygotowywanie zaleceń dotyczących właściwego użytkowania rolniczego.

Ekspertyza powinna, zatem zawierać doprecyzowanie z możliwością obostrzenia wymogów dotyczących użytkowania danej działki stosownie do warunków istniejących na danym gruncie rolnym. Konkludując wszelkie informacje na temat działek i znajdujących się tam siedlisk ptaków lub roślin powinny znaleźć odzwierciedlenie w dokumentacji, której posiadanie jest warunkiem przyznania pomocy w ramach pakietów przyrodniczych. Bez znaczenia w tym przypadku są późniejsze, dodatkowych ustne czy pisemne oświadczenia eksperta-ornitologa. Wreszcie organ II instancji stwierdził, iż brzmienie §7 pkt 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego nie nastręcza problemów interpretacyjnych, bowiem stwierdzenie "rok poprzedzający rok rozpoczęcia zobowiązania rolnośrodowiskowego" jest jednoznaczne, a interpretacja strony, iż datą wykonania ekspertyzy może być każda wcześniejsza data niż data złożenia pierwszego wniosku jest niedopuszczalna.

1. II. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o uchylenie lub unieważnienie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie:
2. - §6 i §23 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r. Nr 33, poz. 262 ze zm.). W ocenie strony skarżącej organ II instancji błędnie rozstrzygając spór kompetencyjny doprowadził do sytuacji, iż dwóch Kierowników BP wydało dla Spółki dwie odrębne decyzje.
3. - art. 77 k.p.a. poprzez uchylenie się przez organ od obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego;
4. - art. 6 i 107 k.p.a. poprzez oparcie decyzji nie na akcie prawa, lecz na wewnętrznej instrukcji organu w zakresie pojęcia powierzchni zobowiązania,
5. - art. 10 k.p.a., co uniemożliwiało stronie dostarczenie dokumentacji.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

1. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skarga jest niezasadna.

W pisemnych motywach wyroku, Sąd I instancji podał, że wniosek strony skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011r. nie jest wnioskiem na pierwszy rok uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym w ramach PROW 2007-2013. Spółka na podstawie umów z 5 marca 2011r. przejęła w posiadanie 7 działek ewidencyjnych, na które pierwotnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach PROW 2004-2013 wystąpiła K. G. i dla której w dniu [...] marca 2011r. została przez Kierownika BP ARiMR w O. ostateczna decyzja administracyjna w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2010r. Organy administracji publicznej przyznały stronie skarżącej płatności rolnośrodowiskowe za rok 2011 w ramach PROW 2007-2013 w pomniejszonej wysokości w kwocie 15. 235,40 zł, gdyż odmówiono stronie płatności w odniesieniu do wariantów 2.9, 2.10, 4.1, 5.1 wskazując, że płatność nie przysługuje do działek:

1. - C (działka ewidencyjna 18/4) i E (działka ewidencyjna 65/1) o pow. 42,14 ha w ramach wariantu 2.3, gdyż K. G., jako poprzedni użytkownik tych gruntów za 2010 rok nie uzyskała do nich płatności;
2. - F i G z zadeklarowanymi wariantami 2.9 i 2.10 gdyż nie były objęte zobowiązaniem K. G. Natomiast, co do działek w pakietach 4 i 5 organy nie zakwalifikowały ich do pomocy po analizie dokumentacji przyrodniczej tych działek wykonanej dla nich w 2008 oraz aneksów do ekspertyzy ornitologicznej.

Problem w sprawie sprowadzał się, do ustalenia (w pierwszej kolejności), czy organy słusznie przyjęły, że strona skarżąca, która przejęła posiadanie gruntów i zobowiązań od K. G., nie może otrzymać wyższej płatności rolnośrodowiskowej za 2011r. niż ta, którą otrzymała K. G. za 2010 rok.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia było rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 zwane dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. la ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm.). Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy w związku z §21 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatności rolnośrodowiskowe są przyznawane w drodze decyzji administracyjnej. Wszakże najistotniejsze dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy-we wskazanym powyżej zakresie - jest brzmienie §5 ust. 1 pkt 1 i 2 zgodnie, z którym zobowiązanie może ulec zmianie pod warunkiem, że zmiana ta polega na jednorazowym zwiększeniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania powierzchni użytków rolnych w zakresie pakietu wymienionego w §4 ust. 1 pkt 4, 5, 6 lub jednorazowym dodaniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania poszczególnych pakietów pakietu wymienionego w §4 ust. 1 pkt 4, 5, 6 lub 7. W ramach pakietu 2 (Rolnictwo ekologiczne) zmiana zobowiązania może polegać jedynie na zmianie miejsca uprawy roślin lub zmianie wariantów na gruntach będących w posiadaniu rolnika w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, z wyłączeniem zmiany wariantu trzeciego lub czwartego tego pakietu wymienionego §4 ust. 1 pkt 2 (§5 ust. 1 pkt 3 lit. a i ust. 1 pkt 5).

Na tle cytowanych przepisów rozporządzenia należy podzielić pogląd organów (reprezentowany również przez Sąd w dotychczasowym orzecznictwie III SA/Wr 77/11), że w zakresie wniosków kontynuacyjnych w kolejno po sobie następujących latach realizacji wieloletniego programu rolnośrodowiskowego za powierzchnię objętą przedmiotowym zobowiązaniem należy zasadniczo przyjmować taką powierzchnię, do której producent rolny otrzymał płatność w pierwszym roku uczestnictwa w programie, a w razie zgodnego z prawem w kolejnych latach zwiększenia powierzchni należy przyjmować powierzchnię, do której przyznano płatność po zwiększeniu. W razie zaś stwierdzenia w poprzednich latach np. wskutek kontroli, zmniejszenia powierzchni, na której realizowany jest program rolnośrodowiskowy-należy przyjmować powierzchnię po zmniejszeniu, do której płatność przyznano.

"O. S. P." Sp. z o.o. jako podmiot, który przejął zobowiązania w ramach programu rolnośrodowiskowy realizowanego od roku 2010 przez K. G., nie może dokonać zmiany zobowiązania poprzez dodanie nowych działek rolnych w ramach pakietu 2, biorąc pod uwagę fakt, iż zakres zobowiązania rolnośrodowiskowego kształtuje decyzja administracyjna. Stosownie do treści §2 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia plan działalności rolnośrodowiskowej jest podstawowym dokumentem, który musi posiadać ubiegający się o płatność. W przypadku pakietów przyrodniczych (4 lub 5) plan ten musi zostać uzupełniony o ekspertyzę przyrodniczą.

Ponadto stosownie do treści §7 pkt 3 tego rozporządzenia płatność jest przyznawana, jeżeli rolnik posiada dokumentację przyrodniczą stanowiącą szczegółową charakterystykę danego siedliska przyrodniczego lub siedliska lęgowego ptaków, sporządzoną przez podmiot ubiegający się o płatność w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia lub w roku rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach określonych wariantów tych pakietów, na formularzu udostępnionym przez Agencję.

Z akt sprawy wynikało, że dokumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą została sporządzona w 2008r. A winna zostać sporządzona-zgodnie z treścią §7 pkt 3 rozporządzenia-w roku bezpośrednio poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego (2010), a zatem w roku 2009. Niedopuszczalna jest również forma aneksu do ekspertyzy bazowej, w której przyrodnik wskazuje, że na działkach występują ptaki zidentyfikowane w roku 2008, a ich warunki opisane w ekspertyzie z 2008r. nie uległy pogorszeniu i dlatego też program może być realizowany także w latach 2010 i 2011. Z treści rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej (Dz. U Nr 89 poz. 545) od 2010r. ekspert przyrodniczy obok sporządzania dokumentacji przyrodniczej jest także odpowiedzialny za sporządzenie części planu działalności rolnośrodwiskowej w zakresie pakietów 4-5.

Dokumenty przez niego sporządzone winne zostać opatrzone jego podpisem. Dokumentacja z 2008r. nie posiada podpisu eksperta. Podpisu eksperta brakuje również na obu zmianach do planu działalności rolnośrodowiskowego na lata 2010-2015 sporządzonych dla strony skarżącej. Braki te dyskwalifikują przedłożoną dokumentację, jako dokumentację uprawniającą przyznanie płatności w ramach pakietów 4 i 5.

Odnosząc się zaś do przedłożonego przez pełnomocnika strony skarżącej planu datowanego na dzień 9 czerwca 2011r. Sąd I instancji wskazał na dwie okoliczności: po pierwsze plan ten nie został zarejestrowany przez doradcę rolnośrodowiskowego zgodnie z wynikającym z treści §14a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej obowiązkiem. Po wtóre uwzględnia on zdarzenia, które zaistniały dopiero po dacie 9 czerwca 2011r. Na działce ewidencyjnej nr 312 uwzględnia 5,25 ha powierzchni, które to spółka przejęła od p. G. dopiero w dniu 28 listopada 2011r.

Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia procedury administracyjnej tj. nieprzeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zgodnie z przepisami k.p.a., w wyniku, czego strona skarżąca nie miała szansy przedstawić prawidłowej ekspertyzy przyrodniczo -ornitologiczne podkreślić należy, że w ramach prowadzonego postępowania organy orzekające nie stosują w pełni przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym zasady, że to na nich spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem reguł dowodzenia przyjętych w k.p.a. Stosownie, bowiem do art. 21 ust. 1 ustawy, z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Odrębności, o których mowa w tym przepisie, wynikają w szczególności z dyspozycji art. 21 ust. 2 ustawy. W myśl postanowień art. 21 ust. 2 ustawy w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności (pkt 1), jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2). Ponadto przepis ten w pkt 3-4 obliguje organ, wyłącznie jednak na żądanie stron co wymaga podkreślenia Sądu - do udzielania im niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (pkt 3) i zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a także zgłoszonych żądań; z wyłączeniem art. 81 k.p.a. (pkt 4). Porównując powyższe uregulowania ustawy z podstawowymi zasadami k.p.a. nie ulega wątpliwości, że na gruncie tej ustawy, analogicznie jak na gruncie k.p.a., przyjęta została zasada praworządności (art. 7 k.p.a.) oraz obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia przez organ materiału dowodowego (art. 77§1 in fine k.p.a.).

Modyfikacje proceduralne dotyczą zaś udziału stron i przeprowadzenia dowodów Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, co oznacza, że w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy to wnioskujący o płatność rolnik, a nie organ administracji publicznej, ma obowiązek przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.

Sąd nie stwierdził, aby postępowanie przed organami nie zostało przeprowadzone z poszanowaniem ww. zasad, w szczególności zasad wynikających z art. 6, 10, 77 i 107 k.p.a. Po pierwsze wskazać należy, iż dokumentacja przyrodnicza była przedmiotem kontroli inspektorów BKM i wówczas strona skarżąca nie przedstawiła ekspertyzy z 9 czerwca 2011r. sporządzonej przez W. L. Po wtóre skoro organ I instancji w dniu 16 kwietnia 2012r wezwał stronę skarżącą do dostarczenia planu rolnośrodowiskowego oraz dokumentacji przyrodniczo-ornitologicznej wraz ze wszelkimi zmianami do niej, a strona w odpowiedzi przedłożyła tylko te dokumenty, które były już poddane wcześniej weryfikacji inspektorów terenowych, to nie sposób przyjąć, aby organ ten nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego.

Ponadto, w konsekwencji treści art. 21 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy-organ nie miał obowiązku informowania strony skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiadania się, co do nich, skoro w aktach sprawy brak żądania strony skarżącej w tym zakresie. Wreszcie wbrew zarzutom skargi, zajęte stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z [...] października 2012r. organ odwoławczy oparł na przepisach obowiązującego prawa, szczegółowo wskazanego w sentencji rozstrzygnięcia, przedstawiając stosowny wywód prawny, a uzasadnienie sporządził zgodne z wymogami art. 107 K.p.a.

Nie sposób wreszcie zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, aby "organ II instancji błędnie rozstrzygając spór kompetencyjny doprowadził do sytuacji, iż dwóch Kierowników BP wydało dla Spółki dwie odrębne decyzje". Zgodnie bowiem z treścią §23 ust. 5 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wniosek o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na miejsce wnioskodawcy, nowy posiadacz gospodarstwa rolnego lub części tego gospodarstwa, lub stada zwierząt ras lokalnych wnioskodawcy składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej przez wnioskodawcę. Przepis ten stanowi, zatem lex specialis w odniesieniu do ogólnej zasady określającej właściwość miejscową organów ARiMR wyrażonej w treści §17 ust. 2 i odnosi się jedynie do wniosku o wstąpienie się do toczącego postępowania. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca wstępująca w miejsce p. G. miała obowiązek złożyć wniosek o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej do Kierowania BP ARiMR w O. I to właśnie ten organ został zobowiązany do wydania decyzji przez rozstrzygający spór kompetencyjny w sprawie - organ II instancji-w decyzji z [...] marca 2012r.

Wobec tego przedmiot postępowania Kierownika BP ARiMR we W. i w O. choć dotyczy jednego podmiotu (strony skarżącej) nie jest tożsamy. Odnosi się do wniosku strony skarżącej o przyznania płatności na 2011 rok i wniosku strony skarżącej o wstąpienie do toczącego się postępowania w miejsce p. G., która swój wniosek o płatność kontynuacyjną złożyła do BP w O. Tym samym-wbrew twierdzeniu strony skarżącej-nie ma mowy o wydaniu dwóch decyzji administracyjnych w tej samej sprawie.

1. IV. Spółka O. S. P. z siedzibą we W., działając przez pełnomocnika adwokata zaskarżyła powyższy wyrok w całości. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu zarzuciła:

na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.),

1. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a. w zw z art. 138§2 pkt 2 k.p.a. w zw z art. 1§2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm. dalej-p.u.s.a.) w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek zaniechania merytorycznego rozpoznania kwestii dopuszczalności wydania decyzji kończącej postępowanie gdy w trakcie postępowania odwoławczego od decyzji wydanej w I instancji zaistniała przesłanka uchylenia decyzji wydanej w I instancji-wyszło na jaw, iż organ wydał decyzję niepełną-nie uwzględniając wszystkich działek Spółki, a przez to organ I instancji obecnie znów prowadzi postępowanie w tej samej już ostatecznie rozstrzygniętej sprawie w zakresie tego samego rodzaju płatności rolnośrodowiskowych za ten sam rok do jeszcze jednej działki Spółki,
2. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a,b,c p.p.s.a. w zw z art. 104§2 k.p.a. oraz §21.1. rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013-poprzez bezzasadne oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy organ I instancji wydał decyzję administracyjną cząstkową, przedwcześnie kończąc sprawę w danej instancji gdy powinien wydać jednemu podmiotowi tylko jedna decyzję w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych za dany rok do wszystkich działek jednego rolnika z uwzględnieniem degresji płatności i wzajemnych wykluczeni wskazanych w art. 6 i 7 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r.,
3. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a,b,c p.p.s.a. w zw z art. 138§2 pkt 2 k.p.a. w zw z art. 7, art. 8, art. 10§1, art. 73§1, art. 75§1 i art. 77§1 k.p.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona co nastąpiło wskutek zaniechania merytorycznego rozpoznawania kwestii:
4. - wydania decyzji niepełnej, na podstawie części akt sprawy, bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez jeden organ I instancji w jednym czasie,
5. - wydania decyzji niepełnej, bez dopuszczenia dowodów na podstawie których inny organ I instancji (Kierownik Biura ARiMR w O.) wydał drugą niepełną, jak się okazało nieważną decyzję w tej samej sprawie, na podstawie części akt sprawy,
6. - wydanie decyzji bez umożliwienia stronie dostępu do kompletnych akt jednego postępowania administracyjnego, obejmującego wszystkie działki Spółki,
7. - wydanie decyzji bez zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i bez umożliwienia Spółce przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych przez obu Kierowników BP ARiMR w O. i we W. dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań,
8. - potrzeby wznowienia postępowania zakończonego decyzją Dyrektora DOR z [...] października 2012r. po decyzji Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej w tej samej sprawie administracyjnej przez Kierownika BP w O. z [...] września 2009r. nr [...],
9. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a,b,c p.p.s.a. w zw z art. 138§2 pkt 2 k.p.a. w zw z art. 7, art. 8, art. 10§1, art. 73§1, art. 75§1, i art. 77§1 k.p.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego przedstawienia przez Sąd I instancji stanu sprawy i na skutek zaniechania merytorycznego rozpoznania kwestii poprawnej realizacji przez Spółkę programu rolnośrodowiskowego od początku, od 2011r. na podstawie posiadanego przez Spółkę drugiego alternatywnego zestawu wymaganej dokumentacji poprzez nieuprawnione stwierdzenie, iż wniosek Spółki o płatność,,nie jest wnioskiem na pierwszy rok uczestnictwa w programie",
10. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a,b,c p.p.s.a. w zw z art. 138§2 pkt 2 k.p.a. w zw z art. 16§1, art. 110§1, art. 127§1, art. 138§1, art. 75§1 i art. 77§1 k.p.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego przedstawienia przez Sąd I instancji stanu sprawy w zakresie skutków prawnych na dzień 5 marca 2011r. nieostatecznej decyzji organu I instancji z [...] marca w sprawie płatności dla K. G. za 2010r.,,podtrzymanej" ostateczna decyzją Dyrektora DOR ARiMR z [...] maja 2011r. która została uchylona przez WSA we Wrocławiu wyrokiem w sprawie sygn. akt: III SA/Wr 352/11 i na skutek zaniechania merytorycznego rozpoznania kwestii rzekomego istnienia w dniu 5 marca 2011r. zobowiązania K. G., które jakoby Spółka miała obowiązek kontynuować gdy wyrok WSA we Wrocławiu z 28 marca 2012r. ujawnił, iż do tego dnia zobowiązanie K.G. nie mogło powstać jako skutek ostatecznej decyzji organu ARiMR a wniosek Spółki z 5 marca 2011r. o wstąpienie do toczącego się postępowania do dnia wydania wyroku w sprawie III SA/Wr 352/11 nie został rozpatrzony,
11. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a,b,c p.p.s.a. w zw z art. 141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona co nastąpiło wskutek błędnego przedstawienia przez Sąd I instancji stanu sprawy w sprzeczności z przedstawieniem stanu powiązanej sprawy przez WSA we Wrocławiu w wyroku III SA/Wr 352/11 i na skutek zaniechania merytorycznego rozpoznania kwestii daty powstania zobowiązania K. G. i tym samym daty od której Spółka mogła skutecznie zobowiązać się do kontynuowania takiego istniejącego w sensie prawnym zobowiązania,
12. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c w zw z art. 141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzje w sytuacji gdy było ona uzasadniona, co nastąpiło na skutek zaniechania przez Sąd I instancji podania precyzyjnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia w zakresie zastosowanego w tej sprawie rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej oraz braku wyjaśnienia zastosowania takiej podstawy prawnej w kontekście tej sprawy,
13. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b,c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w zw z art. 87 ust. 1 Konstytucji przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek przyjęcia przez Sąd I instancji, iż wprowadzenie formularza do wykonania Planu działalności rolnośrodowiskowej ze wskazanym miejscem na podpis eksperta przyrodniczego, wprowadza do systemu prawnego ciążący na rolniku obowiązek prawny uzyskania podpisu (akceptacji) Eksperta przyrodniczego na Planie działalności rolnośrodowiskowej wykonanym,,przy udziale" (§2 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r.) doradcy rolnośrodowiskowego,
14. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w zw z art. 50§1 k.p.a., art. 87 ust. 1 Konstytucji i w zw z §2 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. poprzez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło w skutek przyjęcia przez Sąd I instancji, iż brak niewymaganego w przepisach prawa podpisu eksperta przyrodniczego na planie działalności rolnośrodowiskowej wykonanej przez rolnika jedynie,,przy udziale" doradcy rolnośrodowiskowego, jak tego wymaga §2 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r.,,dyskwalifikują przedłożoną dokumentację" bez potrzeby wezwania rolnika do usunięcia tego wątpliwego uchybienia,
15. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z §15 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. i w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w zw z art. 31 ust. 2 Konstytucji przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była uzasadniona co nastąpiło wskutek błędnej interpretacji przez Sąd skutków prawnych niewykonania przez doradcę rolnośrodowiskowego obowiązku tego doradcy (a nie obowiązku rolnika) rejestracji planu w systemie teleinformatycznym, obowiązku doradcy wskazanego w §14a MRiRW z 7 maja 2008r. gdy jedyne możliwe skutki prawne niewykonania przez doradcę tego obowiązku doradcy prawodawca wskazał jednoznacznie w §15 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r.
16. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego przyjęcia przez Sąd, iż plan działalności rolnośrodowiskowej wykonany przez doradcę w dniu 9 czerwca 2011r. jakoby wadliwie uwzględnia wcześniej zaplanowane,,zdarzenia, które zaistniały dopiero po dacie 9 czerwca 2011r." czyli fakt przejęcia posiadanej jednej z działek przez Spółkę w dniu 28 listopada 2011r. co w istocie podważa prawo skarżącej do wykonania planu działalności rolnośrodowiskowej pod zaplanowane w przyszłości przejęcie w posiadanie skarżącej gruntów rolnych,
17. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego, przedwczesnego rozstrzygania przez Sąd w zakresie działki przejętej w posiadanie Spółki od B. G. w dniu 28 listopada 2011r. gdy sprawa płatności dla Spółki do tej działki nie została jeszcze rozstrzygnięta przez organa Agencji po decyzji Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej w tej samej sprawie administracyjnej przez Kierownika BP w O. z [...] września 2009r. nr [...] a więc w tym zakresie istnieje niedopuszczalność drogi sądowej. Niedopuszczalna jest też droga sądowa dla podważenia przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku skutków prawnych ostatecznej i niezaskarżonej do WSA decyzji Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. [...] rozstrzygającej o kompetencjach obu Kierowników BP w tej sprawie,
18. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w zw z art. 21 ust. 2 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zw z §7 pkt 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w zw z art. 14§1, art. 67§1 oraz art. 76§1 k.p.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek przypisania skarżącej obowiązku złożenia organowi do akt sprawy posiadanej przez skarżącą dokumentacji w sytuacji gdy skarżąca wykonała swój obowiązek-dwukrotnie okazała całość posiadanej dokumentacji-inspektorom BKM i Kierownikowi BP a w końcu przed wydaniem decyzji ostatecznej wymusiła na pracownikach organu skopiowanie całej tej dokumentacji do akt postępowania i w sytuacji gdy protokół z kontroli BKM nie wskazuje na braki w dokumentacji udostępnionej inspektorom BKM przez skarżącą i w sytuacji gdy w aktach sprawy brak jest pisemnego udokumentowania w formie protokołu lub notatki służbowej rzekomych braków w dokumentacji okazanej przez skarżącą Kierownikowi BP we Wrocławiu w dniu 16 kwietnia 2012r.,
19. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w powiązaniu z 17§2 oraz §23 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w powiązaniu z art. 16§1 i art. 21§1 oraz art. 65§1 k.p.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek:
20. - podważenia przez Sąd decyzji Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej w tej samej sprawie administracyjnej przez Kierownika BP w O. z [...] września 2009r. nr [...],
21. - błędnego uznania przepisu regulującego rozstrzyganie wniosku o zmianę strony toczącego się postępowania za,,lex specialis" w zakresie faktycznie, jednoznacznie i bez wyjątków uregulowanym w §17 ust. 2 rozporządzenia z 26 lutego 2009r.
22. - nieuwzględnienia regulacji art. 65§1 k.p.a. który powinien być (i w tej sprawie już został) zastosowany przez Kierownika BP w O., po uznaniu przez ten organ (po decyzji nieważnościowej Prezesa ARiMR) wstąpienia Spółki do postępowania w miejsce B. G.
23. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w powiązaniu z §6, §7 oraz §10 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego odrzucenia twierdzenia skarżącej o tożsamości postępowania administracyjnego w sprawie przyznania skarżącej łącznej płatności rolnośrodowiskowej za 2011r. do wszystkich działek posiadanych przez skarżącą (w tym działki przejętej przez skarżącą od B. G. w dniu 28 listopada 2011r.) jedną decyzją uwzględniającą degresje płatności i wzajemne wykluczenia pakietów,
24. - art. 151 p.p.s.a. i art. 145§1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a. w zw z art.141§4 p.p.s.a. w zw z art. 1§2 p.u.s.a. w zw z art. 3§1 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 77 k.p.a. przez oddalenie skargi na decyzję w sytuacji gdy była ona uzasadniona, co nastąpiło wskutek błędnego uznania przez Sąd, iż dowód z akt sprawy w postaci protokołu z pozytywnego wyniku kontroli BKM i brak w aktach sprawy pisemnego dokumentu z kontroli dokumentacji w siedzibie z 16 kwietnia 2012r. rzekomo negatywnej, mają być dowodami na okoliczność przeciwną-na rzekome nieposiadanie przez Spółkę wymaganej dokumentacji, która obecnie jest w aktach sprawy,
25. - art.141§4 p.p.s.a. w sposób polegający na poważnym uchybieniu obowiązkowi uzasadnienia wyroku:
26. a) w zakresie nieuwzględnienia wszystkich zarzutów skarżącej Spółki naruszenia prawa przez organ poprzez ogólnikowe i lakoniczne wyjaśnienie rozstrzygnięcia, które nie zostało poparte wywodem prawnym i nie zostało odniesione przez Sąd I instancji do faktycznych okoliczności faktycznych sprawy, co dowodzi również zaniechania merytorycznego rozpoznania przez Sąd I instancji zarzutu nieuwzględnienia nowej dokumentacji Spółki wymaganej dla rozpoczęcia realizacji programu od początku 2011r. uniemożliwia skarżącej Spółce poznanie motywów wyroku w tym zakresie,
27. b) w zakresie oddalenia zarzutu naruszenia przez organ wskazanych w skardze przepisów prawa poprzez ogólnikowe wyjaśnienie rozstrzygnięcia, którego treść nie odnosi się do istoty zarzutu oraz jego uzasadnienia, przedstawionych w skardze na decyzję organu.

na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucono zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego poprzez:

1.błędną wykładnię §6, §7, §10, §21 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegającą na nieprawidłowym ustaleniu, iż jednemu rolnikowi mogą być wydane za jeden sezon dwie decyzje w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych, co nastąpiło m.in. wskutek błędnego uznania przez Sąd I instancji, że decyzja Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji wydanej w tej samej sprawie administracyjnej przez Kierownika BP w O. z [..] września 2009r. nr [...] nie ma żadnego znaczenia w tej sprawie, 2.błędną wykładnię §23 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegająca na nieprawidłowym ustaleniu, iż,,w niniejszej sprawie bezspornym jest, że wniosek strony skarżącej o płatności rolnośrodowiskowe na 2011r. nie jest wnioskiem na pierwszy rok uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym" co nastąpiło wskutek błędnego uznania przez Sąd I instancji, że Spółka nie miała prawa rozpocząć w 2011r. realizacji programu rolnośrodowiskowego od początku, na podstawie odrębnej przygotowanej i posiadanej przez Spółkę dokumentacji, co jest niezgodne ze stanem faktycznym, albowiem wnioskodawca formułował żądanie jako wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych za 2011r. jak wskazał sam Sąd (s. 2 uzasadnienia wyroku),,pismem z 5 kwietnia 2012r.

T. G. zadeklarował, że wniosek Spółki o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2011r. należy potraktować jako wniosek o płatność za pierwszy rok realizacji programu" i na żadnym z etapów postępowania Spółka nie zmieniła tego żądania,

1. 3. błędną wykładnię §2 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegającą na nieprawidłowym ustaleniu, iż,,w niniejszej sprawie bezspornym jest, że wniosek strony skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na 2011r. nie jest wnioskiem na pierwszy rok uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym", co nastąpiło wskutek błędnego uznania przez Sąd I instancji, iż w dniu 5 marca 2011r. Spółka zobowiązała się realizować zobowiązanie K. G. jakoby ustalone wówczas co do zakresu nieostateczną decyzją Kierownika BP w O. z [...] marca 2012r. a w rzeczywistości nieustalone jeszcze wówczas bo dopiero ustalone dopiero ostateczną decyzją Dyrektora DOR ARiMR z [...] maja 2011r.
2. 4. błędną wykładnię §2 ust. 1 i 2, §7 pkt 3, §17 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, iż rolnik ma obowiązek bez wezwania złożyć organom Agencji posiadaną dokumentację a jakoby nie jest wystarczające: a) wykonanie tej dokumentacji, b) przechowywanie tej dokumentacji przez rolnika, c) realizacja programu przez rolnika w oparciu o tę dokumentację, d) okazywanie dokumentacji organom Agencji przez rolnika na żądanie organów kontrolnych co powinno skutkować pisemnym udokumentowaniem wywiązania się lub niewywiązania się rolnika z tego obowiązku,
3. 5. błędną wykładnię §7 pkt 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegającą na nieprawidłowym wskazaniu, iż rolnik powinien posiadać,,dokumentację przyrodniczą,,sporządzoną przez podmiot ubiegający się o płatność" co ma kluczowe znaczenie dla oceny, czy rolnik ponosi odpowiedzialność za ocenę organu, co do sposobu wykonywania zadania publicznego przez uprawnionego doradcę,
4. 6. błędną wykładnię §7 pkt 3 rozporządzenia MRiRW z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, polegającą na nieprawidłowym zacytowaniu tego przepisu, z dodaniem do niego słowa,,bezpośrednio", którego w opublikowanym rozporządzeniu nie ma, co stanowi nadinterpretację tego przepisu i wskutek niezasadnie Sąd podważył prawidłowość dokumentacji wykonanej w roku 2008-w roku poprzedzającym wszystkie lata późniejsze,
5. 7. błędną wykładnie rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej poprzez przyjęcie, iż:
6. - Kierownik BP ARiMR ma kompetencje do rozstrzygania o prawidłowości wykonania dokumentacji przez eksperta przyrodniczego w postępowaniu w którym ów ekspert nie jest stroną,
7. - niedopuszczalna jest forma,,aneksu" do dokumentacji, gdy brak jest podstawy prawnej i merytorycznej dla takiego twierdzenia,
8. - ekspert przyrodniczy jest jakoby,,odpowiedzialny" za sporządzenie części planu a ta,,odpowiedzialność" ma obciążać tegoż rolnika, gdy żaden przepis prawa takiej odpowiedzialności ani na doradcę ani pośrednio na rolnika nie nakłada,
9. - jakoby nieokreślony przepis prawa miał wymagać podopisu eksperta przyrodniczego na planie sporządzonym przez doradcę,
10. - jakoby nieokreślony przepis prawa miał uprawniać Kierownika BP do rozstrzygania o zdyskwalifikowaniu ekspertyzy wykonanej przez eksperta,
11. - brak czytelnego podpisu eksperta z podaniem imienia i nazwiska na jednej z kopii wydruku dokumentacji przyrodniczej (wydruk ten jest podpisany przez eksperta inicjałami,,KK"), która została sporządzona również w wersji elektronicznej, jest jakby wystarczającym pretekstem do,,zdyskwalifikowania" tej ekspertyzy,
12. 8. błędną wykładnie rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej poprzez przyjęcie, iż rozporządzenie to reguluje prawa i obowiązki rolnika realizującego program i poprzez przyjęcie, iż rolnik jest odpowiedzialny za rejestrację planu przez doradcę gdy rolnik nie ma możliwości samodzielnie zarejestrować takiego planu, nie ma żadnej kontroli nad działaniem doradcy w tym zakresie i nie ma wpływu na wadliwe działanie systemu elektronicznego ośrodka w Brwinowie.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przypisanych.

Uzasadniając skargę kasacyjną skarżąca przedstawiła uzasadnienie wniesionych zarzutów oraz stanowisko w sprawie.

Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie sporządzono.

1. V. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw (art. 184 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 183§1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują. Tym samym wyrok Sądu I instancji podlega kontroli pod kątem ustalenia, czy jest on wadliwy w zakresie objętym zarzutami wyartykułowanymi w skardze kasacyjnej. Dodać przy tym należy, że rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, iż Naczelny Sąd Administracyjny związany jest jej podstawami, czyli wskazanymi przepisami prawa materialnego lub procesowego. Natomiast NSA nie jest władny badać czy zaskarżony wyrok nie narusza innych przepisów niż wskazane w podstawach, na których środek oparto.

Skarga kasacyjna oparta została na zarzutach dotyczących naruszenia zarówno prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. W skardze kasacyjnej formułowano 17 zarzutów odnoszących się do naruszenia przepisów postępowania i 8 zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego jednakże zarzuty te pozostają w ścisłej korelacji i redukują się do następujących problemów prawnych:

1. - czy decyzją administracyjną objęto wszystkie działki czy też wydano decyzję cząstkową,
2. - czy rozstrzygając sprawę uwzględniono decyzję Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika BP w O. z [...] września 2009r.,
3. - czy organ zbadał dokumenty adekwatne na potrzeby rozstrzygnięcia w tej sprawie,
4. - czy WSA we Wrocławiu uwzględnił wyrok wydany w sprawie o sygn. akt: III SA/Wa 352/11,
5. - czy §17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 jest przepisem lex specialis w stosunku do §23 cyt. rozporządzenia,
6. - czy wniosek Spółki był pierwszym wnioskiem czy też wnioskiem kontynuacyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela powyższych wątpliwości prawnych zaprezentowanych przez autora skargi kasacyjnej.

Skarżąca kasacyjnie Spółka, złożyła w 2011r. do Biura Powiatowego w O., wniosek w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania na działkach przejętych od K. G. W maju 2012r. Spółka wyjaśniła, że rok 2011 jest drugim sezonem realizacji tego zobowiązania jak również w dodatkowym piśmie z 10 maja 2012r. Spółka zawarła oświadczenie, że jako przejmująca grunty, kontynuuje realizację zobowiązań rolnośrodowiskowych. Oznacza to zatem, że wniosek Spółki był wnioskiem kontynuacyjnym i taki też jego charakter potwierdził Sąd I instancji, co zasługuje na aprobatę.

Decyzje administracyjne, która zostały wydane w przedmiotowej sprawie, nie były decyzjami,,niepełnymi". Organ administracji w swoim rozstrzygnięciu wypowiedział się co do całego areału zgłoszonego do wniosku pomocowym. Spółce "O. S. P." przyznano bowiem płatności rolnośrodowiskowe za rok 2011 w pomniejszonej wysokości, w kwocie 15.235,40 zł. Płatność do wariantu 3.1.1 została przyznana do powierzchni zgodnej z deklaracją producenta tj. do 3,15 ha. Płatność w ramach wariantu 2.3 przyznano do powierzchni 52,54 ha, odmówiono pomocy w stosunku do wariantów 2.9, 2.10, 4.1 i 5.1.

Wniosek Spółki dotyczył 7 działek ewidencyjnych, na które pierwotnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej wystąpiła K. G. i dla której została wydana przez Kierownika BP ARiMR w O. ostateczna decyzja administracyjna w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2010r. Na podstawie tej decyzji K. G., od której Spółka przejęła grunty i zobowiązania rolnośrodowiskowe, otrzymała płatność do następujących powierzchni w ramach wariantów: Wariant 2.3.-powierzchnia 52,90 ha (działki ewidencyjne nr 275/1, 312, 86/3), Wariant 3.1.- powierzchnia 3,15 ha (działka ewidencyjna nr 86/3), Wariant 4.1.-powierzchnia 49,75 ha (działki ewidencyjne nr 275/1,312), Wariant 5.1.- powierzchnia 42,14 ha (działki ewidencyjne nr 18/4, 65/1).

Skarżąca Spółka która przejęła posiadanie gruntów i zobowiązania rolnośrodowiskowe K. G., nie mogła otrzymać wyższej płatności rolnośrodowiskowej za 2011r. niż ta, którą otrzymała K. G. w 2010r. W ramach wariantu 2.3 płatność nie przysługiwała do działek C i E bowiem poprzedni użytkownik tych gruntów za rok 2010 nie uzyskał do nich płatności. W przypadku działek F i G z zadeklarowanymi wariantami 2.9 i 2.10 wykluczono je z pomocy gdyż nie były objęte zobowiązaniem K.. Co do działek zadeklarowanych w pakietach 4 i 5 organ I instancji nie zakwalifikował ich do pomocy po analizie dokumentacji przyrodniczej wykonanej dla tych działek w roku 2008 oraz aneksów do sporządzonej ekspertyzy ornitologicznej.

Co więcej, w sprawie nie wydano dwóch decyzji administracyjnych w tym samym przedmiocie bowiem decyzja będąca przedmiotem kontroli ze strony WSA we Wrocławiu dotyczyła przyznania płatności rolnośrodowiskowych do gruntów przejętych od K. Gj. Zupełnie odrębną, była sprawa w której Spółka wstąpiła do postępowania w miejsce B. G. Prawidłowe było także stanowisko WSA we Wrocławiu co do właściwości miejscowej organu. Zgodnie z §17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się do kierownika biura powiatowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. §23 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że nowy posiadacz gospodarstwa rolnego lub części tego gospodarstwa, lub stada zwierząt ras lokalnych wnioskodawcy podaje we wniosku o wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na miejsce wnioskodawcy swój numer identyfikacyjny albo dołącza do tego wniosku kopię wniosku o nadanie takiego numeru.

Wedle zaś ust. 5 §23 rozporządzenia, wniosek, o którym mowa w ust. 2, nowy posiadacz gospodarstwa rolnego lub części tego gospodarstwa, lub stada zwierząt ras lokalnych wnioskodawcy składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej przez wnioskodawcę.

Jak z powyższego wynika, skarżąca kasacyjnie Spółka, złożyła wniosek do organu właściwego dla,,pierwotnej" wnioskodawczyni K. G. i ten organ jako właściwy, rozstrzygał w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny, nie podzielił zarzutów skarżącej kasacyjnie, jakoby w sprawie pomięto zarówno wyrok WSA w Warszawie sygn. akt: III SA/Wa 352/11 oraz decyzję Prezesa Agencji nr 4[...] z [...] stycznia 2013r. stwierdzającą nieważność decyzji Kierownika BP w O. z [..] września 2009r.

Godzi się przypomnieć, że sąd administracyjny, zgodnie z art. 133 p.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy w rozumieniu art. 133§1 p.p.s.a. są akta sądowe, jak i przedstawione sądowi akta administracyjne. Orzekanie "na podstawie akt sprawy", o jakim mowa w art. 133§1 p.p.s.a., oznacza, że sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw wydania tejże decyzji. Zatem sąd administracyjny rozpoznaje sprawę w zakresie stanu faktycznego, który legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji i znajduje się w nadesłanych aktach administracyjnych.

Powyższa konstatacja jest istotna, gdyż w aktach sprawy nie ma ani decyzji Prezesa Agencji nr [...] z [...] stycznia 2013r. stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika BP w O. z [...] września 2009r. jak również nie ma żadnej wzmianki o tym, że decyzja w przedmiocie przyznania K. G. płatności rolnośrodowiskowej za 2010 rok została uchylona wyrokiem z 28 marca 2012r. sygn. akt: III SA/Wa 352/11.

Zarzuty ogniskujące się wokół tych dwóch kwestii, nie były uprzednio podnoszone przez Spółkę ani w postępowaniu administracyjnym ani też przed Sądem I instancji, co sprawia, że dopiero po raz pierwszy zostały podniesione przed NSA i dodatkowo nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy.

Z tych też powodów, Sąd II instancji uznał je za nietrafne.

Ustosunkowując się do zagadnienia kompletności materiału dowodowego zebranego w sprawie, to mając na uwadze specyfikę przedmiotu postępowania (konieczność sporządzenia w sprawie ekspertyzy ornitologicznej) Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu jakoby materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu był wadliwie zgromadzony.

Sąd I instancji prawidłowo zaaprobował ustalenia organów administracji i dokonaną ocenę materiału dowodowego.

W pełni zasadnie stwierdzono, że rolnik ubiegający się o płatność rolnośrodowiskową musi mieć plan działalności rolnośrodowiskowej a dla pakietów przyrodniczych (4 lub 5) plan ten powinien zostać uzupełniony o ekspertyzę przyrodniczą. W przedmiotowej sprawie dokumentacja ta sporządzona została w roku 2008, a producentowi rolnemu, który ubiegał się w roku 2009 o płatności w oparciu o ww. ekspertyzę została wydana decyzja odmowna, aby ubiegać się pomoc w roku kolejnym tj. 2010 konieczne było wykonanie ekspertyzy w roku 2009. Dokumentacja z roku 2008 nie posiada zarówno podpisu eksperta jak i rolnika. Brak podpisu eksperta na sporządzonej przez siebie dokumentacji z 2008 dyskwalifikował ją, jako dokument, który warunkuje zgodnie z wolą ustawodawcy przyznanie płatności w ramach pakietów 4 i 5. Mając na względzie sposób sporządzenia dokumentacji ornitologiczno-przyrodniczej (także dokumentacji fotograficznej) nie mogła być zaakceptowana forma aneksu do ekspertyzy bazowej, w której przyrodnik wskazał, że na działkach nadal występują ptaki zidentyfikowane w roku 2008, a przyrodniczo-środowiskowe warunki ich bytowania opisane w ekspertyzie bazowej z roku 2008 nie uległy pogorszeniu toteż program może być realizowany także w roku 2010 i 2011.

Słusznie podkreślono w sprawie, że ekspertyza przyrodnicza to nie tylko podparte badaniami terenowymi zaświadczenie o możliwości gniazdowania danego gatunku ptaka na badanej łące lub pastwisku. Zadaniem eksperta jest również zebranie w terenie oraz opracowaniem informacji na temat warunków siedliskowych, zakreślenie granic działki kwalifikującej się do płatności, a także przygotowywanie zaleceń dotyczących właściwego użytkowania rolniczego. Ekspertyza powinna, zatem zawierać doprecyzowanie z możliwością obostrzenia wymogów dotyczących użytkowania danej działki stosownie do warunków istniejących na danym gruncie rolnym. Wszystkie informacje na temat działek i znajdujących się tam siedlisk ptaków lub roślin powinny znaleźć odzwierciedlenie w dokumentacji, której posiadanie jest warunkiem przyznania pomocy w ramach pakietów przyrodniczych. Bez znaczenia w tym przypadku są późniejsze, dodatkowych ustne czy pisemne oświadczenia eksperta-ornitologa.

Ustosunkowując się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, które można oznaczyć jako 7 i 8, to wskazać należy, że skarżąca kasacyjnie zarzuciła błędną wykładnię rozporządzenia MRiRW z 7 maja 2008r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013 oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowe, jednakże nie wskazała, które przepisy zostały naruszone, co powoduje, że zarzuty te jako wadliwie skonstruowane należało uznać za nieusprawiedliwiony.

Ze wskazanych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniesiona skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i stosownie do art. 184 p.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.