Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 3 września 2009 r., sygn. akt II GSK 715/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Urszula Raczkiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. A.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1101/08 w zakresie odrzucenia skargi W. A.
Sprawa
w sprawie ze skargi W. A. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1101/08 odrzucił skargę wniesioną przez W. A. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał m. in., że przedmiotowa ostateczna decyzja, zawierającą pouczenie o prawie i trybie wniesienia skargi, została doręczona skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2008 r., a także jego pełnomocnikowi, reprezentującemu go w postępowaniu administracyjnym - rzecznikowi patentowemu - w dniu 8 kwietnia 2008 r.

Sąd pierwszej instancji zauważył, że stosownie do treści art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. WSA w W. podał, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jednoczesne doręczenie pisma stronie, która ustanowiła pełnomocnika wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] jako złożona po terminie podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł W. A., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił:

  1. 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 257 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że Urząd Patentowy RP prawidłowo zamieścił w swojej decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. pouczenie o trybie wniesienia skargi przez skarżącego;
  2. 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 40 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że poza pełnomocnikiem, który został ustanowiony w sprawie, pisma w toku postępowania doręcza się również skarżącemu;
  3. 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., poprzez uznanie, że skarga na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2008 r. została wniesiona przez skarżącego po terminie.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał m. in., że w zaskarżonej decyzji brak było informacji o tym, że termin na wniesienie skargi liczy się od daty doręczenia decyzji rzecznikowi patentowemu, reprezentującemu skarżącego w postępowaniu przed Urzędem Patentowym, nie zaś skarżącemu. Strona nie może zaś ponosić ujemnych skutków wywołanych brakiem rzetelnej informacji zawartej w kwestionowanej decyzji, tj. brakiem pouczenia, że termin na złożenie skargi winien liczyć się od daty doręczenia decyzji rzecznikowi patentowemu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. organy administracyjne prowadzące postępowanie mają obowiązek doręczania wszystkich pism procesowych, w tym decyzji i postanowień, pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu tak samo jak strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca.

Z ustaleń przyjętych przez Sąd pierwszej instancji niewątpliwie wynika, że w niniejszej sprawie strona ustanowiła pełnomocnika w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP, zaś decyzja z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] została doręczona zarówno stronie, jak i jej pełnomocnikowi, z tym, że nastąpiło to w różnych datach. Pełnomocnikowi skarżącego decyzję doręczono dnia 8 kwietnia 2008 r., zaś skarżącemu dnia 9 kwietnia 2008 r. Doręczenie decyzji pełnomocnikowi było prawidłowe - pełnomocnik skarżącego potwierdził je własnoręcznym podpisem.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że w sytuacji, gdy pismo obok doręczenia go pełnomocnikowi, doręczono stronie, która ustanowiła pełnomocnika, doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny. Jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast skutki prawne związane z jego doręczeniem rozpoczynają się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 1997 r., I SA/Po 1333/96, niepubl.; wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1997 r., I SA/Lu 157/96, niepubl.; wyr. NSA z dnia 26 marca 1998 r., II SA 157/98, niepubl.; postanowienie SN z dnia 6 stycznia 1999 r., III RN 95/98, OSNP 1999, nr 21, poz. 672;postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2000 r., III RN 157/99, OSN 2001, Nr 3, poz. 61; wyrok NSA z dnia 15 maja 2001 r., I SA 2605/99, niepubl.). Powyższego faktu nie zmienia zawarte w doręczonym dokumencie pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia.

W świetle powołanych wyżej okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo ustalono, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 8 kwietnia 2008 r., a tym samym W. A., składając skargę w dniu 9 maja 2008 r., przekroczył określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., 30-dniowy termin do jej wniesienia. Dlatego też, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy, skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał argumentację zawartą w skardze kasacyjnej będącej przedmiotem rozpoznania za całkowicie chybioną i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

  1. - ---------------------- 2

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.