Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji podał, że Prezydent W. decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] odmówił skarżącej wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego Al. J. w rejonie Ronda G. poprzez zamieszczenie dwustronnej tablicy reklamowej o powierzchni 4,32 m². Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
A. S.A. w P. zaskarżyła powyższy wyrok Sądu I instancji w całości skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., oraz art. 38 ust. 1 w związku z art. 40 ust. 2 pkt 4, jak i art. 39 ust. 3 i 3a w związku z art. 40 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), co skutkowało niezastosowaniem art. 38 ust. 1 oraz błędną interpretacją i niewłaściwym zastosowaniem art. 39 ust. 3 tej ustawy, a także art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 3 i art. 40 ust. 2 pkt 3 i 4, jak i art. 40 ust.
3. Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie prawa materialnego, to jest art. 38 ust. 1 w związku z art. 40 ust. 2 pkt 4, art. 40 ust. 2 pkt 3 i 4, art. 39 ust. 3, art. 4 pkt 1 i art. 39 ust. 1 zd. 1 i ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych.
Pismem procesowym z dnia 28 stycznia 2009 r. radca prawny G.F. – pełnomocnik A. S.A. w P. cofnął skargę kasacyjną od wydanego w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło po wysłaniu odpisu skargi kasacyjnej Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., lecz przed rozpoczęciem posiedzenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Mając na uwadze, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest prawnie skuteczne i dopuszczalne Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 oraz art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.