Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 663/09, uwzględnił skargę B. E. Sz. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] października 2009 r., nr [...], w przedmiocie podtrzymania rozstrzygnięcia co do uzyskanej przez projekt liczby punktów w sprawie wniosku o dofinansowanie z budżetu Unii Europejskiej, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś. Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.
B. E. Sz., prowadząca działalność gospodarczą jako "A." B. E. Sz. z siedzibą w B., wystąpiła do Zarządu Województwa Ś. – instytucji zarządzającej - o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]", w ramach środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013 Działanie 1.1 "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw".
Zarząd Województwa Ś. pismem z dnia [...] września 2009 r., nr [...], poinformował B. E. Sz. o pozytywnej ocenie wniosku, który zdobył 46 punktów. Nadto instytucja zarządzająca wskazała, że z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach konkursu projekt wnioskodawczyni - na mocy uchwały Zarządu Województwa Ś. Nr [...] z dnia [...] września 2009 r., - został umieszczony na liście rezerwowej. Projekty umieszczone na liście rezerwowej będą uwzględniane bez potrzeby składania kolejnego wniosku przy tworzeniu listy rankingowej projektów kwalifikujących się do wsparcia w kolejnych konkursach pod warunkiem, że nie wystąpią istotne zmiany prawne lub będą wyłanianie do dofinansowanie sukcesywnie w przypadku powstania oszczędności. Jednocześnie pouczono wnioskodawczynię o możliwości wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu.
B. E. Sz. złożyła protest od powyższej oceny, kwestionując ocenę projektu w zakresie następujących kryteriów: poprawa konkurencyjności na rynku, wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa, deklarowany wkład własny, oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb i jego pozytywny wpływ na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier, planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa oraz przyczynienia się realizacji projektu do utworzenia nowych miejsc pracy. Strona sformułowała także zarzuty pod adresem oceny części B karty tj. realizacji projektu w branży kluczowej dla rozwoju regionu - wskazując na zaniechanie stosowania obowiązujących w tym zakresie przesłanek.
Zarząd Województwa Ś. pismem z dnia [...] października 2009 r., poinformował B. E. Sz. o negatywnym rozpatrzeniu protestu i podtrzymaniu wcześniejszej oceny projektu.
B. E. Sz., zgodnie z pouczeniem zawartym w informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Sąd I instancji uznał, że skarga została złożona w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, dołączono do niej wymaganą dokumentację oraz uiszczono wpis sądowy. W związku z tym, że skarga spełniała wszystkie ustawowe wymogi mogła być, stosownie do art. 30c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm., dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Sąd uwzględniając skargę na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że poza ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w sprawie zastosowanie znajdują następujące regulacje: rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399), Regulamin konkursu zamkniętego nr 1.1.2. ogłaszanego w ramach Osi Priorytetowej I Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007 – 2013 (załącznik nr 1 do uchwały nr 1475/09 Zarządu Województwa Ś. z dnia 14 stycznia 2009 r.), Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007 – 2013 (załącznik do Szczegółowego opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007 – 2013, przyjętego uchwałą Zarządu Województwa Ś. z dnia 12 marca 2008 r. nr 798/08).
Powyższe regulacje nie zawierają definicji czy też opisowego określenia pojęć: "oddziaływanie projektu w zakresie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku w skali przedsiębiorstwa/gminy, powiatu, więcej niż 1 powiatu/województwa, kraju/Europy", a także "przyczynienia się projektu do poprawy zarządzania przedsiębiorstwem, wzrostu innowacyjności na skalę minimum gminy, powiatu, województwa". Brak jednoznacznego określenia wskazanych wyżej kryteriów oznacza, że instytucja zarządzająca, orzekając na ich podstawie w zakresie przyznania wnioskowi o dofinansowanie określonej liczby punktów, opiera się na swobodnej ocenie zbliżonej w swym charakterze do instytucji uznania administracyjnego.
Wobec powyższego to na instytucji zarządzającej spoczywa ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska w zakresie przyznania takiej a nie innej liczby punktów, a także obowiązek rozważenia wszelkich okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu, instytucja zarządzająca, dokonując oceny złożonego wniosku w zakresie kryteriów - wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa, oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb i wpływ projektu na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier, znaczący i trwały wpływ planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa (część A) oraz realizacja projektu w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu i stopień realizacji przez projekt założeń RSI (część B) - orzekła w sposób zupełnie dowolny, przekraczając tym samym granice uznania administracyjnego.
Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, że treść informacji instytucji zarządzającej z dnia [...] października 2009 r. wskazuje, że zarzuty protestu B. E. Sz. dotyczące kryteriów określonych w części B karty oceny merytoryczno-technicznej nie zostały poddane jakiejkolwiek analizie. Ze wspomnianej informacji wynika bowiem, że instytucja zarządzająca ograniczyła się jedynie do wiernego odwzorowania Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części B, stanowiącej część Karty oceny merytoryczno-technicznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPOWŚ 2007-2010, wymieniając ogólnie przesłanki, które brano pod uwagę przy ocenie projektu.
Natomiast nie dokonano "subsumcji", polegającej na analizie Instrukcji poprzez pryzmat stanu faktycznego i argumentów prawnych przedstawionych przez wnioskodawczynię. Tym samym protest w omawianym zakresie pozostał bez odpowiedzi na sformułowane w nim zarzuty albowiem w ogóle nie został rozpatrzony.
Z kolei odnosząc się do oceny dokonanej przez instytucję zarządzającą w zakresie kryteriów: poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, deklarowany wkład własny oraz przyczynienie się do utworzenia nowych miejsc pracy Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszenia powołanej Instrukcji ani do przekroczenia (w zakresie poprawy konkurencyjności) granic uznania administracyjnego, zaś zajęte w tej mierze stanowisko zostało prawidłowo uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że instytucja zarządzająca przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinna przeprowadzić stosowne postępowanie, badając w szczególności wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa, oparcie projektu na przeprowadzonej analizie potrzeb, pozytywny wpływ projektu na rozwiązanie zdefiniowanych problemów i barier, proporcjonalność planowanych efektów realizacji do poniesionych nakładów inwestycyjnych, znaczący i trwały wpływ planowanych rezultatów projektu w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa, realizację projektu w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu oraz stopień realizacji przez projekt założeń RSI. Orzekając w ramach uznania administracyjnego, Zarząd Województwa Ś. musi mieć na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego w ten sposób rozstrzygnięcia.
Zarząd Województwa Ś. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie następujących przepisów:
- - art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wskazania, która norma prawa powszechnie obowiązującego doznała obrazy poprzez działanie instytucji zarządzającej;
- - art. 30c ust 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez dokonanie przez Sąd I instancji powtórnej oceny merytorycznej wniosku złożonego przez B. E. Sz.;
- - art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nieuzasadnione i niezgodne z prawem stosowanie konstrukcji prawnych uregulowanych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego;
- - art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) poprzez błędne przyjęcie, że kognicja sądu administracyjnego pozwala na kontrolę działalności instytucji zarządzającej w zakresie szerszym niż aspekt legalności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania w przypadkach wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09 wyjaśnił, że odstępstwo od zasady związania granicami skargi kasacyjnej wynika również art. 189 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi między innymi, że jeżeli skarga ulegała odrzuceniu, Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę. We wspomnianej uchwale przyjęto, że "z jednoznacznej treści art. 189 p.p.s.a. wynika nakaz badania z urzędu przez Naczelny Sąd Administracyjny, czy przed wojewódzkim sądem administracyjnym prawidłowo nadano sprawie bieg, tzn. czy w sprawie nie zachodzą przesłanki odrzucenia skargi (...). Badanie dopuszczalności skargi pod kątem wskazanym w art. 189 p.p.s.a. nie jest związane zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej".
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny poddał ocenie dopuszczalność wniesionej skargi. Sąd w powołaniu na art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uznał, że wniesiona skarga mogła być przedmiotem kontroli gdyż spełniała wszystkie ustawowe wymogi. W szczególności Sąd I instancji stwierdził, że skargę, spełniającą wymogi formalne i należycie opłaconą, wniesiono w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, nie będąc związany jej granicami, uznał że w pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z informacją o wynikach oceny projektu, udzieloną skarżącej przez Zarząd Województwa Ś. pismem z dnia [...] września 2009 r., jej projekt został oceniony pozytywnie, uzyskując 46 punktów. Jednocześnie została ona poinformowana, że z powodu dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach konkursu projekt został umieszczony na liście rezerwowej. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji programu operacyjnego. Wniesiony przez B. E. Sz. protest od wyniku oceny został rozpatrzony negatywnie. Skarżącą poinformowano o negatywnym wyniku procedury odwoławczej i pouczono o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W tym miejscu należy zauważyć, że stosownie do art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wnioskodawca może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, w sposób określony art. 30 c ust. 2 tej ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa z art. 30 b ust. 4 ustawy.
Jednakże stosownie do art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju procedura odwoławcza, o wyniku której wnioskodawca jest informowany, z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30 b ust. 4 ustawy) może być uruchomiona tylko i wyłącznie w razie negatywnej oceny projektu. Wynika to jednoznacznie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w myśl którego "W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść".
W świetle przytoczonych regulacji ocena dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wymaga nie tylko zbadania, czy jej przedmiotem jest informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, ale także czy dopuszczalne było uruchomienie tej procedury tzn. czy zgodnie z informacją, przewidzianą art. 30 a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, projekt oceniony został "negatywnie".
W rozpoznawanej sprawie poinformowano wnioskodawczynię, że jej projekt oceniony został pozytywnie, uzyskał łącznie [...] punktów ale z uwagi na brak dostatecznej ilości środków finansowych, dostępnych w ramach konkursu, projekt umieszczono na liście rezerwowej.
W związku z tym rozważenia wymagało, czy informację o umieszczeniu na rezerwowej liście projektów kwalifikowanych do dofinansowania można uznać za "negatywną ocenę projektu", w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, umożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, a w konsekwencji, w razie negatywnego wyniku procedury odwoławczej, otwierającą drogę do kontroli sądowoadministracyjnej. Podkreślenia wymaga, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawiera wyjaśnienia pojęcia "negatywna ocena projektu". Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że określenia "negatywna" i "pozytywna", którymi posłużył się ustawodawca odnoszą się do oceny projektu. Nie można także pominąć, że w rozumieniu art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju projekt pozytywnie oceniony to taki, który przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny.
W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, podstawę dofinansowania stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą. Wspomniana umowa określa warunki dofinansowania oraz prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane (art. 30 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Stosownie zaś do art. 30 a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu: 1/ który przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz 2/ którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.
Przytoczone unormowania pozwalają stwierdzić, że postępowanie w przedmiocie dofinansowywania projektów odbywa się w dwóch etapach, a każdy z tych etapów przewiduje odrębne przesłanki, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania dofinansowania. Dwuetapowe postępowanie o dofinansowanie projektów przewidziano też w Regulaminie konkursu zamkniętego nr 1.1.2 w ramach Osi Priorytetowej I, Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007 – 2013. Wspomniany regulamin wyróżnia etap oceny projektu oraz etap wyboru projektu (§ 1 pkt 8 oraz § 3 pkt I-III).
Pierwszy z etapów, stosownie do art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wymaga pozytywnego przejścia przez projekt wszystkich etapów jego oceny i zakwalifikowania do dofinansowania. Zgodnie z powołanym Regulaminem, wnioski poddawane są: ocenie formalnej (§ 3 pkt I) i ocenie merytoryczno - technicznej (§ 3 pkt II). Ocena merytoryczno - techniczna składa się z dwóch części: części A, w której wniosek może otrzymać maksymalnie 70 pkt. i części B, w której wniosek może otrzymać maksymalnie 30 pkt. Warunkiem umieszczenia wniosku na zbiorczej liście - przekazywanej celem oceny w części B - jest uzyskanie w części A co najmniej 40 punktów (§ 3 pkt II ppkt 9 tiret pierwsze Regulaminu).
Z powyższego wynika zatem, że "wszystkie etapy" oceny projektu, zgłoszonego do konkursu 1.1.2 w ramach Osi Priorytetowej I, Działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2007 – 2013, o których mowa w art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju to: etap oceny formalnej, od której zależy przekazanie wniosku do oceny merytoryczno-technicznej i dwie części (A i B) etapu oceny merytoryczno-technicznej. Przejście tych etapów i uzyskanie przez projekt co najmniej 40 punktów oznacza tym samym pozytywny wynik oceny, o czym wnioskodawca jest pisemnie informowany (art. 30 a ust. 3 ustawy).
Pierwszy etap postępowania o dofinansowanie (art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy) obejmuje też zakwalifikowanie projektu do dofinansowania. Należy zauważyć, że ustawa nie określa odrębnych przesłanek zakwalifikowania projektów do dofinansowania i nie wskazuje z jakich przyczyn pozytywnie oceniony projekt mógłby nie zostać zakwalifikowany do dofinansowania. W związku z tym uznać należy, że każdy projekt, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny co do zasady kwalifikuje się do dofinansowania. Pozytywna ocena oraz zakwalifikowanie projektu są zatem warunkiem koniecznym "przejścia" projektu do kolejnego etapu postępowania o dofinansowanie, jakim jest przyznanie dofinansowania, prowadzące do zawarcia stosownej umowy.
Na drugim etapie omawianego postępowania, stosownie do art. 30 a ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i § 3 pkt III Regulaminu (dotyczącego "wyboru" projektów), uwzględniania jest przesłanka dostępności alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Przy zastosowaniu tej przesłanki projekty, które przeszły pozytywnie ocenę merytoryczno - techniczną umieszczane są na liście rankingowej lub rezerwowej.
W związku z tym nie ma podstaw do przyjęcia, by możliwość dofinansowania w ramach dostępnej alokacji na realizację określonego działania uznać za przesłankę, od spełnienia której zależy pozytywna ocena projektu na pierwszym etapie analizowanego postępowania.
Zgodnie z § 3 pkt III ppkt 3 powołanego Regulaminu po dokonaniu oceny merytoryczno – technicznej w części B powstaje lista rankingowa projektów przewidzianych do dofinansowania. Projekty umieszczane są na liście rankingowej do łącznej wysokości dofinansowania, nieprzekraczającej poziomu alokacji przewidywanej na dany konkurs. Pozostałe projekty umieszczane są na liście rezerwowej jedynie z uwagi na brak środków. Nie zmienia to jednak faktu, że projekty te przeszły pozytywnie pełną ocenę merytoryczno - techniczną. Umieszczenie ich na liście rezerwowej, a zatem na liście projektów nieprzewidywanych do dofinansowania, nie może być utożsamiane z ich negatywną oceną. Na marginesie należy zauważyć, że kolejność projektów przewidywanych do dofinansowania, w przypadku pojawienia się nowych okoliczności, mogących rzutować na uzyskany wynik oceny (§ 3 pkt III ppkt 5 Regulaminu), może ulec zmianie.
Podkreślenia wymaga, że możliwość wniesienia środka odwoławczego w sposób jednoznaczny uzależniona jest wyłącznie od oceny projektu. Zgodnie z powoływanym już art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wniesienie środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji programu operacyjnego dopuszczalne jest tylko w przypadku negatywnej oceny projektu. Podobną regulację dotyczącą procedury odwoławczej, zawiera w § 5 Regulaminu konkursu zamkniętego nr 1.1.2. Przyjąć należy, że tylko negatywna ocena projektu pozwala na wniesienie środka odwoławczego i wyłącznie w tego typu informacji właściwa instytucja ma obowiązek zamieszczenia uzasadnienia wyników oceny oraz pouczenia o możliwości wniesienia środka odwoławczego.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że informacja o pozytywnej ocenie projektu i umieszczenie tego projektu na liście rezerwowej, nie stanowi informacji o jego negatywnej ocenie w rozumieniu art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Tym samym informacja taka wyklucza wniesienie środka odwoławczego, o którym mowa w powołanym przepisie.
Ustawodawca w art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ogranicza możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego tylko do przypadku uzyskania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, a w związku z tym akt ten musi zostać wydany w ramach określonej procedury.
Błędne pouczenie zarówno o możliwości wniesienia środka odwoławczego - sprzecznie z regulacją zawartą w art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jak i o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie czyni rozpoznanego środka odwoławczego i skargi dopuszczalnymi.
W związku z tym stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie, wobec pozytywnej oceny projektu skarżącej nie przysługiwał środek odwoławczy, a w konsekwencji skarga wniesiona na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, wszczętej z naruszeniem art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, była niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania przed sądami administracyjnymi w sprawach o dofinansowanie projektów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie nieuregulowanym odmiennie i z wyłączeniem artykułów wymienionych w tym przepisie. Wspomniane wyłączenie nie obejmuje art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który przewiduje odrzucenia skargi, której wniesienie było z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 5 powołanego przepisu, niedopuszczalne. Do takich przyczyn należy zaliczyć wniesienie skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, która została nieprawidłowo uruchomiona.
W związku z tym, że Sąd I instancji nie dostrzegł istnienia przesłanki odrzucenia skargi i rozpoznał sprawę, Naczelny Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 189 p.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.