Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. – wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 665/07 – uwzględniając skargę D.R. – uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] marca 2007 r., którą odmówiono skarżącej przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, w powołaniu na § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a/ rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.); powoływanego dalej, jako "rozporządzenie RM z dnia 7 grudnia 2004 r.".
Organy rozstrzygające w konkretnym postępowaniu administracyjnym uznały, że D.R. nie spełnia warunku przyznania płatności określonego w wymienionym wyżej przepisie, skoro jest współwłaścicielką gospodarstwa wskazanego we wniosku o przyznanie płatności w jednej trzeciej, natomiast pozostałe dwie szóste należą do jej dzieci. Nie jest zatem posiadaczem gospodarstwa rolnego stanowiącego przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich współwłasności, czego wymaga analizowany przepis.
Orzekając w sprawie Sąd I instancji przyjął w szczególności, że wskazany, jako podstawa odmowy przyznania płatności § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a/ rozporządzenia RM z dnia 7 grudnia 2004 r. jest niezgodny z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.); powoływanej dalej, jako "ustawa z dnia 28 listopada 2003 r.", oraz z art. 92 ust. 1, art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 178, poz. 438 ze zm.); dalej "Konstytucja RP", przez to, że ograniczył prawo do otrzymania płatności na wspieranie gospodarstw niskotowarowych wyłącznie do producentów rolnych prowadzących działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich wspólnej własności.
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożył od omówionego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna oparta została na naruszeniu przez Sąd I instancji także § 3 ust. 1pkt 3 lit. a/ rozporządzenia RM z dnia 7 grudnia 2004 r. Kasator kwestionował między innymi przyjęcie w zaskarżonym wyroku, że regulacja zawarta we wskazanym rozporządzeniu "przekracza delegację ustawową..." oraz jest niezgodna z Konstytucją RP.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniając, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił w dniu 6 czerwca 2007 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a/ rozporządzenia RM z dnia 7 grudnia 2004 r. jest niezgodny z upoważnieniem ustawowym – zawartym w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że ograniczył prawo do otrzymywania przedmiotowego rodzaju płatności wyłącznie do producentów rolnych prowadzących działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich wspólnej własności (sygn. akt sprawy zawisłej w Trybunale Konstytucyjnym – U 6/07) – doszedł do wniosku, iż w okolicznościach niniejszej sprawy postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 192 i 193 p.p.s.a.
Zagadnienie, które będzie rozstrzygał (sygn. akt U 6/07) Trybunał Konstytucyjny jest zbieżne niewątpliwie z kwestiami istotnymi także dla wyniku niniejszej sprawy, poruszonymi w granicach skargi kasacyjnej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, biorąc pod uwagę autorytet Trybunału Konstytucyjnego i uniwersalne znaczenie jego stanowiska w zakresie oceny problemu zgodności § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a/ rozporządzenia RM z dnia 7 grudnia 2004 r. z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, z rozpoznaniem przedmiotowej skargi kasacyjnej wypadało się powstrzymać do czasu zakończenia konkretnego postępowania wszczętego przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Podnieść trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny pogląd o potrzebie zawieszenia postępowania kasacyjnego w przedstawionej sytuacji prezentował już na gruncie innych podobnych spraw (II GSK 290/07, II GSK 337/07).
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji.