Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2022 r., oddalił skargę kasacyjną P. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r., w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 23 maja 2017 r., w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. pełnomocnik Komendant Głównego Policji wniósł o uzupełnienie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W motywach wskazano, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną strony od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r., oddalającego skargę P. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 23 maja 2017 r., nie zawarł rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pomimo, że wniosek w tym przedmiocie został sformułowany w piśmie organu z dnia 19 grudnia 2018 r. stanowiącego odpowiedź na skargę kasacyjną.
Wobec powyższego oraz stosownie do art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), NSA powinien orzec w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z przepisem art. 179 p.p.s.a., strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej.
Na kanwie powołanego przepisu, w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego pomieszczonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną, ukształtował się klarowny i jednoznaczny pogląd, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie podlega uwzględnieniu, gdy odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona po upływie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej, a więc po upływie terminu określonego w art. 179 p.p.s.a. (por. wyrok NSA: z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OSK 2173/19 i z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2309/16).
W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Komendant Główny Policji, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, złożył w sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną, lecz uczynił to z uchybienie terminu, o którym mowa w przywołanym art. 179 p.p.s.a.
Jak bowiem wynika z analizy korespondencji procesowej znajdującej się w aktach niniejszej sprawy, skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi Komendanta Głównego Policji w dniu 26 listopada 2018 r. (k: 195 akt sprawy – zwrotne poświadczenie odbioru).
Jak natomiast wynika z odcisku stempla Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odpowiedź na skargę kasacyjną wniesiona osobiście, wpłynęła Sądu w dniu 20 grudnia 2018 r.
Mając na uwadze datę doręczenia organowi odpisu skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że termin do niewadliwego wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał z dniem 10 grudnia 2018 r. Wniesienie odpowiedzi na rzeczoną skargę kasacyjną dziesięć dni po upływie skutecznego terminu do dokonania tej czynności, jak już stwierdzono, stanowiło uchybienie termonowi z art. 179 p.p.s.a., wobec czego pomieszczony w nim wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie mógł zostać przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy wyrokowaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r., uwzględniony.
Z tych samych przyczyn nie zasługiwała na uwzględnienie niniejszy wniosek o uzupełnienie powołanego wyroku NSA o postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.