Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 388/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę S. H. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...]; (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.
Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. (data nadania) S. H. reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata A. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. Do skargi dołączono potwierdzenie opłacenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2009 r. wezwał adwokata A. H., który w imieniu skarżącego podpisał skargę, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do sporządzenia skargi oraz do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. W dniu 18 maja 2009 r. wpłynęło pismo adwokata A. H. z załączonym pełnomocnictwem oraz opłatą skarbową od tegoż.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na mocy art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej cytowanej jako p.p.s.a.).
Na to postanowienie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata A. H. wniósł w dniu 23 lipca 2009 r. (data nadania) pismo zatytułowane "Zażalenie" będące w swej istocie skargą kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną, należało odrzucić.
Stosownie do art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Z zawartej w art. 178 p.p.s.a. regulacji wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 221 p.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skargi kasacyjne od postanowień o odrzuceniu skarg z powodu nieuiszczenia opłaty stałej przez profesjonalnego pełnomocnika nie są wolne od opłat. Art. 220 § 4 i art. 227 § 2, dotyczące zwolnienia od opłat sądowych środków odwoławczych od orzeczeń w przedmiocie kosztów sądowych, nie mają zastosowania już z tego powodu, że odnoszą się wyłącznie do zażaleń. Brak podstaw prawnych do stosowania do skarg kasacyjnych przepisów o zażaleniach. W niniejszej sprawie środek odwoławczy nazwano, co prawda, zażaleniem, traktować je jednak należało jako skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od postanowień kończących postępowanie przysługuje skarga kasacyjna. Postanowienie o odrzuceniu skargi, w tym z powodu jej nieopłacenia, kończy postępowanie w sprawie. Błędne określenie środka odwoławczego nie zmienia jego rzeczywistego charakteru.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Stosownie do art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Postępowanie w trybie nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności jest nowym postępowaniem i kończące je decyzje nie są aktami zapadłymi w postępowaniu, w którym wydano decyzję ostateczną podlegającą wzruszeniu. Wobec tego dla oceny, czy od skargi na decyzję wydaną w trybie stwierdzenia nieważności pobiera się wpis stały czy stosunkowy, nie ma znaczenia czy wzruszana decyzja dotyczyła należności pieniężnych. W przypadku zaskarżenia decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności wcześniejszego aktu nie są zaskarżane należności pieniężne lecz samoistne rozstrzygnięcie o stwierdzeniu nieważności.
Jak wynika z regulacji zawartej w § 2 ust. 5 powołanego rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., wpis stały w sprawach skarg dotyczących wydanych, między innymi, w trybie stwierdzenia nieważności, wynosi 200 zł. Wobec tego odpowiadający połowie wpisu od skargi wpis stały od skargi kasacyjnej wynosi 100 zł.
Przypadki, w których sąd odrzuca skargę regulują: art. 58, art. 189, art. 220 § 3 oraz art. 221 p.p.s.a., a nadto art. 172 p.p.s.a. Wymienione przepisy nie wprowadzają żadnej cezury czasowej, co oznacza, iż sąd (tak pierwszej, jak i drugiej instancji) orzeka o odrzuceniu skargi w każdym przypadku istnienia nie uzupełnionego braku formalnego, aż do momentu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji.
Uiszczenie wpisu stałego może nastąpić skutecznie dopóty, dopóki otwarty jest termin na wniesienie środka zaskarżenia. Stosownie do przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 p.p.s.a.
Skarżący - reprezentowany przez adwokata - wniósł skargę kasacyjną na postanowienie WSA z dnia 2 lipca 2009 r., którą doręczono mu dnia 16 lipca 2009 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 17 sierpnia 2009 r. W dniu 16 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zarządził sprawdzenie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w W. czy wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony. Uzyskane informacje wskazują, że skargi kasacyjnej nie opłacono.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 221 p.p.s.a. należało skargę kasacyjną, jako nieopłaconą, odrzucić.