Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 315/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę [...] - Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w E. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 grudnia 2007 r., nr 234/2007/Odw. w przedmiocie oddalenia odwołania w zakresie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że zarządzeniem z dnia 7 marca 2008 r. wezwano skarżącego do nadesłania dowodu uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi skarżący nadesłał potwierdzenie wpłaty w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sadowego od skargi, w terminie 7 dni, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193). Skarżący w wykonaniu tego zarządzenia przesłał do Sądu ten sam dokument potwierdzający dokonanie wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Po weryfikacji dokumentów księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. dotyczących opłat sądowych ustalono, że w rozpoznawanej sprawie nie został uiszczony wpis od skargi w prawidłowej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podkreślił, że zgodnie z przepisem § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosi 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił wpisu, wobec tego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie [...] - Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w E. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił na podstawie art. 174 § 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy Sąd wbrew ciążącemu na nim obowiązku, nie pouczył skarżącego występującego bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika przy wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego, że wpis sądowy został uiszczony w niepełnej wysokości.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pismo wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego nie zawierało pełnej informacji co do wysokości należnego wpisu, a Sąd jedynie wezwał do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną Sąd powinien był wezwać do dopłaty wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Skarżący podkreślił ponadto, że Sąd nie wypełnił należycie obowiązku wynikającego z art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym stronom występującym bez profesjonalnego pełnomocnika należy udzielić wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi kasacyjnej należy przypomnieć, że stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy przez NSA, poza nieważnością postępowania, która w sprawie niniejszej nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Granice skargi kasacyjnej wyznaczają podstawy kasacyjne, w których należy przywołać konkretne przepisy prawa, które naruszył Sąd I instancji oraz określić sposób naruszenia tych przepisów. Rozpoznawana skarga kasacyjna została oparta na jednej z podstaw kasacyjnych – naruszeniu przepisów postępowania.
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od wniesionej skargi, jeżeli skarga ta została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego Sąd zobowiązany był do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Skarżący wskazał, że jako jeden z załączników do skargi przedstawia kserokopię zapłaty wpisu sądowego, jednakże dokument taki do skargi nie został załączony. W tym stanie rzeczy zarządzeniem z dnia 7 marca 2008 r. Sąd I instancji zwrócił się do skarżącego o nadesłanie dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Następnie po przesłaniu przez skarżącego dowodu uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł., Sąd I instancji wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym wpis od skargi w sprawach niewymienionych w ust. 1-5 tego rozporządzenia wynosi 200 zł i jest wpisem stałym. W zarządzeniu określono termin w jakim wpis ma być uzupełniony oraz wskazano rygor braku uzupełnienia wpisu.
W związku z powyższym należy zauważyć, że wbrew temu co podniósł skarżący w skardze kasacyjnej, został on prawidłowo wezwany i pouczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo określił czynność której domagał się od skarżącego poprzez zawarty w zarządzeniu zwrot "do uzupełnienia". Sformułowanie takie oznacza, że wpis został już uiszczony, ale w niepełnej wysokości i należy go uzupełnić, poprzez uiszczenie kwoty wskazanej w zarządzeniu. Zwrot "do uzupełnienia" jest synonimem zwrotu "do dopłaty". Natomiast skarżący nieprawidłowo odczytał ten zwrot jako wezwanie "do uiszczenia" wpisu, przesyłając po raz kolejny potwierdzenie wpłaty z dnia 18 marca 2008 r.
Zauważyć również należy, że skarżącemu po otrzymaniu zarządzenia wzywającego go do uzupełnienia wpisu, jeżeli kwestionował zasadność tego zarządzenia, przysługiwało zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. Skarżący jednak z tej możliwości nie skorzystał mimo prawidłowego pouczenia zawartego w piśmie przesłanym wraz z zarządzeniem wzywającym do uzupełnienia wpisu.
Ponadto zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący po otrzymaniu wezwania Sądu, do uzupełniania wpisu od skargi, wobec niezbyt, jego zdaniem, jasno sformułowanego żądania wystosowanego przez Sąd, w przypadku gdy nie chciał wystąpić z zażaleniem, mógł zwrócić się do tegoż Sądu o wyjaśnienie w jakiej wysokości wpis powinien zostać uiszczony. Skarżący nie zwrócił się do Sądu z takimi wątpliwościami i nie uzupełnił w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. słusznie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zważywszy powyższe NSA uznał zarzuty wnoszącego skargę kasacyjną za nieusprawiedliwione i działając na podstawie art. 182 § 1 p.p.s.a. i art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
- - ---------------------- 2