Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 24 stycznia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1909/12 oddalił skargę H. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 18 maja 2012 r. nr[...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.
H. W. wniósł skargę kasacyjną (zatytułowaną "apelacja") od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjna można oprzeć na następujących podstawach kasacyjnych: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga ich prawidłowego określenia w skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego, uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w przypadku zarzutu naruszenia prawa procesowego, wskazania że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna, która nie spełnia warunków stawianych pismom procesowym może być uzupełniona w trybie art. 49 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. Natomiast skarga kasacyjna, która nie odpowiada szczególnym warunkom wymienionym w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz" nie podlega sanacji. Wymagania szczególne stawiane skardze kasacyjnej są elementami konstrukcyjnymi, których brak uniemożliwia jej rozpoznanie W tym miejscu należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub formułowania hipotez co do przepisu, który mógłby ewentualnie zostać naruszony przez wojewódzki sąd administracyjny.
Warunek przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis prawa materialnego lub przepis postępowania mógł zostać naruszony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2011, sygn. akt II FSK 935/10.).
W rozpoznawanej sprawie autor skargi kasacyjnej nie wskazał żadnego przepisu prawa regulującego postępowanie sądowoadministracyjne lub przepisu prawa materialnego, których naruszenia miałby dopuścić się Sąd pierwszej instancji. Tym samym nie przytoczył podstaw kasacyjnych, co – jak wspomniano – jest wymogiem koniecznym skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie nie spełnia więc wymagań szczególnych określonych w art. 176 p.p.s.a. w związku z art. 174 p.p.s.a. a zatem jest pozbawiona istotnych elementów treściowych umożliwiających jej rozpoznanie.
Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 180 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.