Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2823/13, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę "B." Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
Sąd I instancji stwierdził, że z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Spółce 14 października 2013 r., a skarga została złożona 15 listopada 2013 r. (co wynika z daty nadania przesyłki pocztowej), a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi.
Skargą kasacyjną Spółka zaskarżyła powyższe orzeczenie w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie na skutek przyjęcia przez Sąd I instancji, że zaskarżona decyzja została prawidłowo i skutecznie doręczona skarżącej 14 października 2013 r., a zatem termin do wniesienia skargi na decyzję upłynął 13 listopada 2013 r. – podczas gdy prawidłowe doręczenie w sposób umożliwiający skarżącej zapoznanie się z treścią zaskarżonej decyzji nastąpiło 18 października 2013 r. – które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2. art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez wskazanie na naruszenie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi i przyjęcie, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 14 października 2013 r., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- 3. art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej: p.u.s.a.) w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez niewłaściwą realizację funkcji kontrolnej sądu oraz nieodniesienie się przez Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia do okoliczności, że skarżąca w skardze wskazała jako datę doręczenia 18 października 2013 r.
W uzasadnieniu Spółka podniosła, że data 14 października 2013 r. została błędnie wpisana na potwierdzeniu odbioru przez listonosza, co potwierdza rejestr pism przychodzących – wewnętrzny dokument skarżącej. Wskazała również na pismo Poczty Polskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest usprawiedliwiona i jako taka podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę wadliwie przyjął za prawidłowe doręczenie Spółce decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] października 2013 r. w dniu 14 października 2013 r. Doręczenie to miało tymczasem nastąpić w terminie późniejszym – 18 października 2013 r. Powyższe okoliczności skutkowały przyjęciem przez WSA, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia i jako taka odrzucona postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu 14 października 2013 r. Wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje data 14 października 2013 r., wpisana zarówno przy podpisie osoby upoważnionej do odbioru korespondencji jak i przez doręczyciela.
Należy zauważyć, że zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez adresata lub osobę upoważnioną do odbioru korespondencji w imieniu adresata stanowi dowód doręczenia przesyłki temu adresatowi. Nie jest to jednak jedyny możliwy dowód na tę okoliczność. Dopuszczalne jest przedstawienie przez stronę dowodu przeciwnego w celu wykazania innej daty doręczenia korespondencji. Przedstawione przez Spółkę pisma: "skarga" skierowana do Biura Zarządzania Ryzykiem i Jakością Poczty Polskiej, notatka służbowa, odpowiedź Poczty Polskiej na skargę czy także kserokopia rejestru pism przychodzących do Spółki nie są, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wystarczające do podważenia informacji zawartych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
Nadto należy zwrócić uwagę, że z treści pisma Poczty Polskiej wynika jedynie, że po powrocie listonosza z rejonu doręczeń w dniu 14 października 2013 r. stwierdzono brak potwierdzenia doręczenia przesyłki, jednak mając na względzie fakt, że potwierdzenie odbioru przesyłki wróciło do nadawcy z datą 14 października 2013 r. domniemywać można, że przesyłka została doręczona w dniu jej otrzymania przez listonosza, jednakże w wyniku nieuwagi nie uzyskał on potwierdzenia jej doręczenia w dokumentach.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego domniemania w stosunku do znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji nie zostały skutecznie podważone, a prawidłowość wypełnienia tego potwierdzenia nie budzi wątpliwości.
W konsekwencji Sąd I instancji na podstawie posiadanych dokumentów prawidłowo ocenił, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz prawidłowo - w wyniku tego ustalenia – odrzucił skargę wskazując w podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia