Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2397/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie P. U. K. E. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umożliwienia zapoznania się z aktami postępowania w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym.
P.S.A., w piśmie z dnia 2 kwietnia 2008 r. wystąpiła o umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania prowadzonego przez P. UKE w zakresie wniosku S. S.A. z dnia 28 listopada 2005 r. o dokonanie zmiany przyznanej jej decyzją z 31 grudnia 2003 r. rezerwacji częstotliwości. Zdaniem Spółki P. postępowanie, do akt którego chciała mieć dostęp, nie toczyło się wyłącznie w trybie art. 155 Kpa. lecz także na podstawie art. 114 i art. 115 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) - dalej jako Pt. Z tego też względu do postępowania miał zastosowanie art. 116 ust. 7 Pt, odwołujący się do art. 116 ust. 1 Pt, dlatego wniosek S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości podlegał tej samej regule co wniosek o rezerwację częstotliwości, a więc konieczne było przeprowadzenie przetargu. Podkreślono, iż S. S.A. wnioskowała o rezerwację częstotliwości w zakresach częstotliwości, których dotyczy decyzja rezerwacyjna, a postępowanie w tej sprawie toczyło się z udziałem m.in. P. S.A.
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. Prezes UKE odmówił skarżącej zapoznania się z aktami wszczętego z wniosku S. S.A. postępowania dotyczącego zmiany rezerwacji częstotliwości dokonanej na rzecz wymienionej spółki. Jak stwierdził organ, P. S.A. nie mogła zostać uznana za stronę tego postępowania, bowiem było ono prowadzone na podstawie art. 155 Kpa. oraz art. 114 i art. 115 Pt., zaś przepis art. 116 ust. 7 Pt. nie mógł mieć zastosowania, ponieważ S. S.A. w swoim wniosku nie domagała się objęcia rezerwacją większego, niż przyznany wcześniej zakresu widma. Podkreślono, że w takim przypadku nie zachodzi konieczność przeprowadzenia przetargu, a jedynie wówczas można by uznać P. S.A. za stronę postępowania administracyjnego. Zdaniem Prezesa UKE, decyzja w tym zakresie będzie oddziaływać wyłącznie na prawa i obowiązki tej spółki, nie będzie miała natomiast wpływu na prawa i obowiązki P. S.A.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Prezesa UKE z dnia 12 września 2008 r. z powtórzoną argumentacją.
Oddalając złożoną przez P. S.A. skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, że zmieniana późniejszymi decyzjami, decyzja rezerwacyjna ustaliła jakie prawa nabyła S. S.A., a kontroli legalności w rozpoznawanej sprawie nie podlega żadna z tych decyzji, bowiem postępowanie dotyczy wyłącznie udostępnienia akt postępowań, w których zapadły decyzje zmieniające. Jak stwierdził WSA, wniosek P. o udostępnienie akt postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 20 października 2005 r. jak i zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. w istocie zmierza do tego, aby organ uznał, że P. spełnia warunek z art. 73 Kpa. tzn. że jest stroną postępowań o zmianę decyzji rezerwującej częstotliwość. WSA wyjaśnił, że zmiana rezerwacji częstotliwości przyznanej S.S.A. prowadząca do zawężenia, nie zaś rozszerzenia zakresu widma, nie miała wpływu na zmianę stanu faktycznego i prawnego dotyczącego skarżącej; regulator nie przydzielał, żadnych "zabranych" S. S.A. częstotliwości.
Spółka P. S.A., aby uzasadnić prawo do skorzystania z art. 73 Kpa. musiałaby wykazać się posiadanym interesem prawnym. Wywodzenie tego interesu z art. 116 ust. 1 w związku z 116 ust. 7 Pt. nie mogło znaleźć uzasadnienia, bowiem Prezes UKE dokonał zmiany decyzji dla S. na podstawie art. 123 ust. 1 pkt 1 Pt. Również nie jest źródłem interesu prawnego hipotetyczne zainteresowanie Spółki P. wykorzystaniem przyznanej S. częstotliwości po dokonaniu zmiany.
W skardze kasacyjnej Spółka P. S.A., zaskarżając powyższy wyrok w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania, a w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., o uchylenie wyroku w całości oraz uchylenie postanowienia Prezesa U.K. E.j z dnia [...] września 2008 r. W ramach podstaw kasacyjnych wskazanych w art. 174 pkt 1) i 2) kasator, wskazując przede wszystkim na przepisy art. 116 ust. 1 – 6 i art. 116 ust. 7 Pt. oraz art. 28 Kpa. zarzucił Sądowi I instancji wadliwą ocenę pozycji prawnej skarżącej jako nieposiadającej interesu prawnego w postępowaniu toczącym się na skutek wniosku spółki S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości przysługującej tej Spółce, w wyniku czego doszło do zmiany przedmiotowej rezerwacji częstotliwości bez udziału P. S.A. i bez zachowania wymogu przeprowadzenia przetargu.
Wskazano, iż P. S.A, jako jeden z potencjalnych beneficjentów ustawowo zagwarantowanej możliwości uzyskania uprawnień do korzystania z częstotliwości, ma interes prawny w uzyskaniu dostępu do akt przedmiotowego postępowania, co jest równoznaczne z uznaniem go za stronę postępowania administracyjnego.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik składającej skargę kasacyjną P. S.A. wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygnaturze akt. II GSK 608/10.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżonym wyrokiem WSA uznał, iż Prezes UKE zasadnie odmówił składającej skargę kasacyjną Spółce P.dostępu do akt sprawy, toczącej się z wniosku S. S.A. o zmianę decyzji w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, z uwagi na brak po stronie P. przymiotu strony tego postępowania czego wymaga art. 73 Kpa.
Zauważyć należy, iż przyznanie S. S.A. częstotliwości w określonym przedziale MHz nastąpiło decyzją Prezesa URTiP z dnia 31 grudnia 2003 r., a decyzja ta była kilkakrotnie zmieniana, zaś postępowania toczyły się z urzędu lub na wniosek strony – S. S.A. We wszystkich tych postępowaniach o zmianę decyzji rezerwacyjnej za stronę postępowania uznano wyłącznie podmiot, któremu rezerwację przyznano. Z uwagi na fakt, iż zmiana rezerwacji polegała na ograniczeniu przyznanego S. zakresu widma, żaden inny operator, zdaniem Prezesa UKE, nie miał interesu prawnego aby uczestniczyć w postępowaniu o dokonanie zmiany, a zatem brak było też podstaw do potraktowania takich podmiotów jako uprawnionych na podstawie art. 73 Kpa. do skorzystania z uprawnienia dostępu do akt sprawy.
Istota sporu w przedmiotowej sprawie, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w świetle art. 114 ust. 1 Pt. oraz art. 116 ust. 1 – 6 i ust. 7 tej ustawy P. S.A. ma interes prawny, aby skutecznie domagać się wglądu w akta sprawy postępowania o zmianę decyzji.
Jak zważył Naczelny Sąd Administracyjny, przed tym Sądem toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej P. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2009 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1094/09) zapadłego w przedmiocie częściowego uchylenia i zmiany decyzji dotyczącej zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej S. S.A. decyzją z [...] grudnia 2003 r. W wyroku tym WSA uznał, iż w postępowaniu o zmianę warunków wykorzystania przyznanych częstotliwości uczestniczą tylko dwa podmioty - podejmujący decyzję organ oraz podmiot wnioskujący o dokonanie zmiany decyzji rezerwacyjnej, a treść rozstrzygnięcia nie ma żadnego wpływu na sytuację prawną podmiotów trzecich, które nie mają w takim postępowaniu przymiotu strony. Złożona przez P. w sprawie VI SA/Wa 1094/09 skarga kasacyjna (zarejestrowana pod sygn. akt II GSK 608/10) kwestionuje powyższe stanowisko poprzez zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 28 Kpa. wyrażający się nieuchyleniem decyzji zaskarżonej, pomimo istnienia przesłanek do uznania P. za stronę postępowania toczącego się z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości.
Zaskarżony wyrok w sprawie rozpatrywanej dotyczy postępowania wpadkowego w stosunku do postępowania ze sprawy w przedmiocie zmiany decyzji rezerwacyjnej zainicjowanej wnioskiem S. S.A., w którym to toczy się postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi kasacyjnej j.w. (sygn. akt II GSK 608/10). Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W doktrynie przyjmuje się, iż rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się już postępowania, w tym postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy rozpatrywanej w postępowaniu wcześniejszym (vide: J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; komentarz; wyd. 2 str. 281).
Co należy dodatkowo podkreślić, złożony przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego wniosek o zawieszenie postępowania przed sądem administracyjnym nie ma mocy sprawczej, a zawarte w tym wniosku okoliczności, które uzasadniałyby zawieszenie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegają ocenie Sądu pod względem celowościowym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej oznaczonej sygn. akt II GSK 608/10, ze względu na konieczność wypowiedzenia się NSA co do interesu prawnego Spółki P. w postępowaniu z wniosku S. S.A. o zmianę decyzji rezerwacyjnej, będzie miało decydujące znaczenie dla wyniku kontroli kasacyjnej wyroku w sprawie dotyczącej prawa P. wglądu do akt postępowania o zmianę tej decyzji. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uzasadnione jest więc koniecznością rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie, w stosunku do której przedmiotowa sprawa jest uprzednią i wtórną.
Uznając, iż dokonanie oceny istnienia po stronie P. interesu prawnego w rozpatrywanej sprawie przed oceną tego interesu w sprawie głównej, byłoby przedwczesne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy postanowił jak w sentencji.