Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 917/14, odrzucił skargę K.J. na postanowienie Wojewody K. z dnia [...] czerwca 2014r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Z uzasadnienia Sądu wynika, że dnia 18 sierpnia 2014 r. K.J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na ww. postanowienie Wojewody K. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 18 września 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2014r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru), zatem termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi upływał z dniem 1 października 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej zw: p.p.s.a.), odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego.
K.J. w skardze kasacyjnej wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od skarżonego organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy:
art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi na postanowienie Wojewody K. z dnia [...] 06.2014r., doręczone w dniu 18.07.2014r. nr [...], mimo że skarżący nie został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powyższe postanowienie, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 222 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym uzasadnieniu wyroku, w którym Sąd pierwszej instancji błędnie ustalił, iż zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na wyżej wymienione postanowienie ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego, podczas gdy skarżący nie został prawidłowo wezwany do zapłaty tego wpisu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że poprzez nieprawidłowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału został błędnie wezwany do zapłaty wpisu. Uznał, że w wezwaniu powinna być dokładnie oznaczona kwota, która powinna zostać wpłacona przez wnoszącego, wskazanie terminu do jej uiszczenia oraz wyraźne określenie skutku poprzez nieuiszczenie tej kwoty wynikający z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym stwierdził, że wezwanie było bezskuteczne, niezastosowanie się do niego lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych. Podkreślił, że Przewodniczący Wydziału powinien wydać powtórne prawidłowe zarządzenie w przedmiocie wezwania wnoszącego do uiszczenia należnej opłaty od pisma.
Ponadto wskazał, że uzasadnienie skarżonego orzeczenia nie pozwala na jednoznaczne ustalenie przesłanek, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji podejmując zaskarżone orzeczenie, ponieważ nie spełnia ono określonych ustawą warunków, brak jest więc podstaw do przyjęcia, że będąca powinnością sądu administracyjnego kontrola działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem rzeczywiście miała miejsce i że prowadzone przez ten sąd postępowanie odpowiadało przepisom prawa.
Skarżący powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. I OPS 10 09, zgodnie z którą: "Przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjnym stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a., obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych.
Naczelny sad administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle przedstawionych przez stronę okoliczności należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skargę należało odrzucić
Nie można podzielić zarzutu skargi kasacyjnej, że zarządzenie z dnia 18 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało sformułowane nieprawidłowo. Treść zarządzenia nie budzi żadnych wątpliwości, bowiem posłużono się w nim jasnym sformułowaniem, że "na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wzywam skarżącego K.J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody K. w B. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]w kwocie 100,00 złotych (słownie sto złotych), stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu (kasa czynna: w godz. od 9.00 do 13.00 bądź na rachunek bankowy Sądu (konto: NBP O/O Bydgoszcz, [numer rachunku zakryty]) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi".
Zatem w kwestionowanym zarządzeniu prawidłowo i precyzyjnie określono jaką kwotę należało uiścić, wskazano podstawę prawną zarządzenia, termin uiszczenia wpisu sądowego, jak również konsekwencje jego nieuiszczenia w terminie w postaci odrzucenia skargi. W tej sytuacji podnoszone argumenty o braku dokładnego oznaczenia kwoty, która powinna zostać wpłacona przez skarżącego, wskazania terminu do jej uiszczenia oraz wyraźnego określenia skutku nieuiszczenia tej kwoty nie mogły wpłynąć na negatywną ocenę jego prawidłowości. Nie sposób bowiem przyjąć, aby strona, do której skierowane zostało wezwanie, została wprowadzona w błąd jego treścią.
Z uzasadnienia wskazanego postanowienia jednoznacznie wynika, że skarga została odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w ustawowym terminie. Wobec prawidłowo sporządzonego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, zarzut naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 222 § 1 i § 3 p.p.s.a. jest pozbawiony usprawiedliwionych podstaw.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia