Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 276/11, pozostawił bez rozpatrzenia skargę T. S. na informację Zarządu Województwa K. z [...] lutego 2011 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu podał, że będąca przedmiotem skargi informacja, została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. Zawierała ona pouczenie o prawie wniesienia przez wnioskodawczynię w terminie 14 dni od jej otrzymania skargi bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie oraz informację w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz kwestionowaną informację o wynikach procedury odwoławczej, stosownie do art. 30c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie akt sprawy ustalił, że do skargi dołączono pismo Zarządu Województwa K. z [...] sierpnia 2010r. nr [...] a także będącą przedmiotem skargi informację tego organu z [...] lutego 2011 r. Nr [...]. Wśród załączników nie znalazły się jednak wszystkie wymienione w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. dokumenty, w tym wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, stanowiący środek odwoławczy.
Zdaniem Sądu, wymóg złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji - w rozumieniu art. 30c u.z.p.p.r., ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania, co jednoznacznie wynika z przytoczonych przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowiącej unormowania szczególne w stosunku do przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W związku z tym, że przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. przewiduje, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, nie było podstaw do uzupełniania braków pisma w trybie art. 49 p.p.s.a.
T. S. zaskarżyła powyższe postanowienie skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 49 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że brak kopii wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowi brak istotny i nieusuwalny w sytuacji, gdy braku tego nie można zakwalifikować do braku istotnego i obowiązkiem sądu było wezwanie do jego uzupełnienia.
W ocenie skarżącej, z art. 30c u.z.p.p.r. wynika, że w sytuacji wystąpienia wymienionych w nim braków skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, nie mniej jednak przepis ten nie wskazuje, że czynność ta następuje bez wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia. Jej zdaniem, zaistniały w rozpoznawanej sprawie brak formalny stanowił brak usuwalny w trybie art. 49 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r.: "W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy". Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna być oparta na odniesieniu się do systematyki i celów regulacji, w obrębie której ma być odpowiednio zastosowany przepis. Wskazany powyżej sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e u.z.p.p.r. jednostki redakcyjne ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych w sprawach, do jakich odnosi się ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie powodujące daleko idące modyfikacje.
Przykładem takiej odmiennej regulacji jest zmiana trybu zaskarżania wyroku sądu pierwszej instancji. W art. 30e u.z.p.p.r. ustawodawca nie wymienia jako niepodlegających stosowaniu przepisów działu IV ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednak w zdaniu drugim art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. nakazuje odpowiednio stosować do wnoszenia skargi kasacyjnej art. 30c ust. 2 omawianej ustawy, regulujący kompleksowo sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (pierwszej instancji). Jak z tego wynika, w pierwszej kolejności rozważać należy możność stosowania wprost lub modyfikowania art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. w ten sposób, by możliwe było jego zastosowanie do trybu i sposobu wnoszenia skargi kasacyjnej, a dopiero wtedy, gdy tego przepisu w niektórych częściach nie da się odnieść do postępowania kasacyjnego, nawet po zmodyfikowaniu, uzasadnione dopiero staje się sięgnięcie do przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o środkach odwoławczych.
Powołany przepis art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. zawiera między innymi odesłanie co do wymogów formalnych skargi kasacyjnej w tym dokumentacji, która powinna być do niej dołączona. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., do którego stosownie odsyła ustawodawca, skarga jest wnoszona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację, o której mowa w art. 30b ust.
4. W powołanym przepisie zostało zdefiniowane pojęcie "skargi kompletnej", zgodnie z którym jest to skarga (jako pismo procesowe spełniające warunki formalne z art. 46-48 oraz art. 57 § 1 p.p.s.a.) a także kompletna dokumentacja wymieniona w art. 30c ust.
2. Należy zauważyć, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Odpowiednie zastosowanie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. oznacza, że aby skarga kasacyjna mogła być uznana za kompletną muszą być do niej dołączone dokumenty, o których mowa w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że ustawa o zasadach polityki prowadzenia rozwoju odmiennie bowiem reguluje wymagania formalne dotyczące skargi do sądu administracyjnego, a poprzez odesłanie zawarte w art. 30d ust. 1 zdanie drugie, także skargi kasacyjnej wnoszonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Taki sposób modyfikacji odpowiada najbardziej klarownej metodzie modyfikacji odpowiedniego stosowania przepisu. Za zastosowaniem takiego rozwiązania przemawia cel, odmiennej niż w ramach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulacji postępowania sądowoadministracyjnego. Skrócenie terminów do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wyłączenie pośrednictwa i autokontroli organu oceniającego projekt wnioskodawcy, wprowadzenie terminu do rozpatrzenia skargi kasacyjnej zmierzają do uzyskania efektu szybkości postępowania idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie Sądu pierwszej instancji od podejmowania czynności w postępowaniu kasacyjnym sprzyja realizacji celu regulacji w zakresie dotyczącym postępowania sądowoadministracyjnego w wymienionych w omawianej ustawie sprawach.
W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi kasacyjnej strona nie dołączyła żadnego z dokumentów, o których mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. W sytuacji zatem, gdy strona wnosząca skargę kasacyjną nie załącza do niej dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., uchybia ustawowemu obowiązkowi, a brak ten skutkuje pozostawieniem niekompletnej skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji postanowienia.