Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 listopada 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2322/22, oddalił skargę P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 21 czerwca 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), z uwagi na grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie przedmiotowej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny może, doprowadzić do wyrządzenia mu znacznej szkody majątkowej oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki, w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd. Wskazał również, że wykonanie decyzji doprowadzić może do zajęcia jego rachunków bankowych oraz zajęcia jego majątku ruchomego, co równoważne będzie z brakiem możliwości funkcjonowania Skarżącego, jako przedsiębiorcy. To w konsekwencji doprowadzić może do utraty płynności finansowej Skarżącego, a następnie do ogłoszenia jego upadłości. Jednocześnie, w wyniku zajęcia kont bankowych, Skarżący nie będzie posiadał środków na wypłatę pensji dla pracowników oraz regulowanie bieżących zobowiązań.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca, zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa ziszczenia się ustawowych przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie udokumentowała swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) należnej z decyzji kwoty 225 037,92 zł doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Informacje w tym zakresie nie wynikają również z akt sprawy.
To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącemu szkody, którą można by uznać za znaczną w jego przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty do całokształtu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W sprawie niniejszej możliwość takiej analizy nie zachodzi z powodu nieprzedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń obrazujących aktualną kondycję finansową wnioskodawcy. Brak jest dokumentów, które uprawdopodobniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o tym, że wymierzona opłata znacznie przewyższa możliwości finansowe strony, prawdopodobne będzie zajęcie rachunków bankowych i majątku ruchomego skarżącego, a w konsekwencji może doprowadzić do utraty płynności finansowej i ogłoszenia jego upadłości.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla jednak, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Gdyby zatem taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, strona może wówczas przedstawić stosowną dokumentację wraz z nowym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Obecnie wnioskodawca nie dostarczył dokumentów, które pozwoliłyby na wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże na każdym etapie postępowania może zostać złożony nowy wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej, wraz z dokumentami wykazującymi rzeczywiste możliwości finansowe strony w konfrontacji z ciążącym na niej zobowiązaniem.
Podkreślenia nadto wymaga, że wnioskodawca – składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na etapie kasacyjnym – w całości powielił uzasadnienie wniosku złożonego w przedmiotowym zakresie w skardze do Sądu I instancji mimo, że już wówczas uzasadnienie to okazało się być niewystarczające i skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (patrz: postanowienie WSA z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2322/22 - karta akt sądowych - nr 24 - 29). Zarówno wówczas, jak i obecnie na etapie rozpoznawania złożonego wraz ze skargą kasacyjną wniosku, skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego zdolność płatnicza oraz, które umożliwiłyby zbadanie relacji występujących pomiędzy stanem majątkowym strony, a wysokością nałożonego na nią obciążenia. Powielając zatem ogólną argumentację wniosku złożonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, skarżący nie wykazał, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje ziszczenie się jednej lub obu ustawowych przesłanek wyartykułowanych w treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.