Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1525/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę R. A. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie zakazu udostępniania produktu.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.
W toku kontroli przeprowadzonej u R. A., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą R. A. Q. M. w K., inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w K. stwierdzili w ofercie handlowej lampę błyskową QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3.
W związku z tym, że istniało duże prawdopodobieństwo niespełniania przez wyrób wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 sierpnia 2007 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla sprzętu elektrycznego (Dz. U. Nr 155, poz. 1089 - zwanym dalej "rozporządzeniem"), przekazano wyrób do badań do Laboratorium Badawczego i Zakładu Certyfikacji Centrum Oceny, Badań i Rozwoju Sprzętu Elektronicznego i Elektrotechnicznego E. M. J. Spółka Jawna z siedzibą w W. (dalej: Laboratorium). Badania laboratoryjne wykazały, że lampa błyskowa nie spełnia wymagań normy PN-EN 60598-2-9:2002 "Oprawy oświetleniowe - Wymagania szczegółowe - Oprawy oświetleniowe fotograficzne i filmowe (amatorskie)", a także, że przenośna bateria Battery Pack BP-3 nie spełnia wymagań normy PN-EN 60950- 1:2007+A11:2009+A1:2011 "Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: wymagania podstawowe".
W związku ze stwierdzonymi w wyniku badań laboratoryjnych niezgodnościami M. Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, działając na podstawie art. 40k ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 ze zm. - zwanej dalej "ustawą o systemie oceny zgodności"), decyzją z dnia [...] października 2012 r. zakazał skarżącej udostępniania do dnia [...] grudnia 2012 r. 11 sztuk wyrobów: lampa błyskowa QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3, dystrybuowanych przez powyższego przedsiębiorcę, a dostarczonych mu przez S. G. s.r.o. [...] B. S. (Slovak Republic) R. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji szczegółowo opisał stwierdzone nieprawidłowości oraz wskazał, że wyrób nie spełnia wymagań określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia, z uwagi na brak podstawowych informacji, których znajomość i przestrzeganie są warunkiem bezpieczeństwa podczas użytkowania sprzętu oraz nie spełnia wymagań § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na niezastosowanie odpowiednich środków technicznych zapewniających ochronę ludzi przed niebezpieczeństwem urazu lub innej szkody, mogących powstać w wyniku bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z elektrycznością.
Organ wyjaśnił, iż użytkowanie wyrobu, ze względu na stwierdzone niezgodności, stwarzało ryzyko porażenia prądem, wobec czego decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Skarżąca złożyła odwołanie od tej decyzji, zarzucając, że stwierdzony przez nią "eksperyment" oraz instrukcje obsługi dowodzą, iż zakwestionowane wyroby są bezpieczne.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] marca 2013 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał się na art. 40k ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności, § 5 ust. 1 oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stwierdzając, że działania organu I instancji były w pełni uzasadnione, z uwagi na nieprawidłowości stwierdzone w wyniku przeprowadzonych badań, które mogły doprowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia użytkowników.
Organ wskazał, że w toku kontroli zostały przedłożone instrukcje obsługi dołączone do wyrobów, faktura Invoice Nr [...] oraz certyfikaty z [...] sierpnia 2012 r. potwierdzające zgodność wyrobów z odpowiednimi dyrektywami, na których nie została wymieniona lampa błyskowa QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3. Natomiast upoważniony przedstawiciel skarżącej złożył oświadczenie, że wymieniona w certyfikacie lampa i zasilacz, to lampa błyskowa QUANTUUM i zasilacz dołączony do tej lampy. Zdaniem organu przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały braki w instrukcji obsługi oraz niezgodności dotyczące oznakowania bezpośrednio na sprzęcie elektrycznym, co stanowiło naruszenie § 5 ust. 1 rozporządzenia. Organ stwierdził, że tzw. "eksperyment" przeprowadzony przez stronę w toku kontroli nie mógł stanowić dowodu w sprawie, gdyż przepisy ustawy o systemie oceny zgodności przewidują określony tryb badania wyrobu i według tej procedury akredytowane Laboratorium przeprowadziło badania zakwestionowanych wyrobów pod kątem spełniania wymagań odpowiednich norm.
Organ wyjaśnił, że przeprowadzone badania laboratoryjne wskazywały na występowanie szeregu niezgodności, nie tylko w zakresie oznakowania wyrobu i braku istotnych informacji w treści instrukcji obsługi, ale również nieprawidłowości w odniesieniu do konstrukcji wyrobu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę R. A. na powyższą decyzję. Wskazał, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przez Prezesa UOKiK przepisu art. 78 § 1 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie dowodu z eksperymentu przeprowadzonego przez pracowników M. Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, który w ocenie skarżącej wykazał, że do uszkodzenia lampy, a nawet do porażenia prądem jej użytkownika może dojść w przypadku zasilania lampy z sieci energetycznej, która nie została uziemiona.
Zdaniem Sądu, Prezes UOKiK w uzasadnieniu decyzji należycie wykazał przyczyny, z powodu których odmówił mocy dowodowej przywołanemu przez skarżącą "eksperymentowi". Przeprowadzony w toku kontroli "eksperyment" nie może być rozpatrywany w kategorii badań wyrobu, mających na celu ustalenie czy wyrób spełnia wymagania. W celu ustalenia, czy wyrób spełnia wymagania organ wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium, co wynika z treści art. 40h ustawy o systemie oceny zgodności.
Sąd wywiódł, że w aktach sprawy znajduje się notatka służbowa z dnia [...] sierpnia 2012 r., z której wynika, że "eksperyment" został przeprowadzony w dniu [...] lipca 2012 r. przez upoważnionego przedstawiciela skarżącej (w obecności, ale nie jak strona twierdzi "przez pracowników M. Wojewódzkiego Inspekcji Handlowej"), który na własną odpowiedzialność podłączył urządzenie do jednego z gniazdek znajdujących się na terenie kontrolowanej placówki. Urządzenie pomiarowe użyte przez przedsiębiorcę wykazało, że na stykach gniazda zasilania baterią pojawia się napięcie. Przedstawiciel skarżącej wyjaśnił, że dzieje się to wyłącznie w sytuacji, gdy gniazdo elektryczne nie posiada uziemienia, tj. w przypadku wadliwej instalacji elektrycznej. Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika, że powyższy test został przeprowadzony w warunkach zaproponowanych przez upoważnionego pracownika skarżącej, a inspektorzy nie mieli możliwości sprawdzenia uziemienia gniazda elektrycznego i podczas przeprowadzanych badań nie sprawdzali prawdopodobieństwa wystąpienia zwarcia poprzez podłączenie przedmiotowej lampy do sieci elektrycznej, gdyż wiązałoby się to z ryzykiem porażenia lub zniszczenia kosztownego sprzętu.
W ocenie Sądu, Prezes UOKiK w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do wszystkich przedstawionych przez skarżącą dokumentów. Wskazał, iż jedynymi dokumentami przedłożonymi w toku kontroli przez skarżącą były: instrukcje obsługi dołączone do wyrobów, faktura Invoice Nr [...] wystawiona przez S. G. s.r.o. [...] B. S. (Slovak Republic) R. [...], certyfikat z dnia [...] sierpnia 2012 r. potwierdzający zgodność wyrobów z dyrektywą LVD Nr AT1207801S, certyfikat z dnia [...] sierpnia 2012 r. potwierdzający zgodność wyrobów z dyrektywą EMC Nr AT1207801E, certyfikat z dnia [...] sierpnia 2012 r. potwierdzający zgodność wyrobów z dyrektywą LVD Nr AT1207800S oraz certyfikat z dnia [...] sierpnia 2012 r. potwierdzający zgodność wyrobów z dyrektywą EMC Nr AT1207800E. Fakt dołączenia do wyrobów instrukcji obsługi został stwierdzony w protokole kontroli oraz w sprawozdaniu z badań organoleptycznych Nr [...].
Sąd wywiódł, że istotny w sprawie był fakt, iż upoważniony przedstawiciel skarżącej w toku kontroli złożył oświadczenie, że wymieniona w certyfikatach wśród innych wyrobów lampa Mettle model 600AD jest to lampa błyskowa QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power, zaś wskazany zasilacz Mettle model BP-3 to zasilacz dołączony do lampy QUANTUUM. Zdaniem Sądu oznacza to jednak, że skarżąca nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających, że sporne w sprawie produkty (lampa i zasilacz) faktycznie posiadają certyfikaty z dnia [...] sierpnia 2012 r. potwierdzające zgodność wyrobów z dyrektywą LVD Nr AT1207801S i kolejnymi ww. dyrektywami, tj.: EMC Nr AT1207801E, LVD Nr AT1207800S oraz EMC Nr AT1207800E. Wskazane certyfikaty dotyczyły lampy Mettle model 600AD oraz zasilacza Mettle model BP-3. Brak więc istotnych dokumentów, które dopuszczają dany produkt do obrotu na rynku polskim. Wszystkie urządzenia elektryczne muszą posiadać atesty i certyfikaty dopuszczające je do użytkowania na terenie Unii Europejskiej.
Zgodnie z ustawą każdy wyrób elektryczny dopuszczony do obrotu na terenie Polski powinien posiadać certyfikat zgodności, przez co zgodnie z ustawą o systemie oceny zgodności, należy rozumieć dokument wydany przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą, potwierdzający, że wyrób i proces jego wytwarzania są zgodne z zasadniczymi wymaganiami.
Sąd stwierdził, że Prezes UOKiK nie naruszył § 7 ust. 1 pkt 1 w związku z § 5 pkt 1 zdanie drugie rozporządzenia, wydając decyzję na podstawie opinii Laboratorium.
W ocenie Sądu organ trafnie uznał, iż przeprowadzone w przedmiotowej sprawie badania laboratoryjne wskazały na występowanie szeregu niezgodności, nie tylko w zakresie oznakowania wyrobu i braku istotnych informacji w treści instrukcji obsługi, ale także w odniesieniu do samej konstrukcji wyrobu. Skala stwierdzonych w wyniku badań laboratoryjnych niezgodności mająca bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo użytkowania lampy błyskowej QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3, a także przedstawiona przez Laboratorium opinia uzupełniająca uprawniały do stwierdzenia, że istniały uzasadnione podstawy zakazania udostępniania przedmiotowych wyrobów.
Sąd zwrócił uwagę, że zakwestionowane przez skarżącą normy: PN-EN 60598-2- 9:2002 "Oprawy oświetleniowe - Wymagania szczegółowe - Oprawy oświetleniowe fotograficzne i filmowe (amatorskie)", PN-EN 60598-1:2011 "Oprawy oświetleniowe - Część 1: Wymagania ogólne i badania", PN-EN 60950-1:2007+All:2009+Al:2011 "Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: wymagania podstawowe", stanowiące podstawę badań lampy błyskowej QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3 w Laboratorium zostały powołane w przedłożonych w toku kontroli certyfikatach sporządzonych przez jednostkę certyfikującą Anbotek Compliance Laboratory Limited. Zdaniem Sądu organ zasadnie wskazał dlaczego przedstawione przez Laboratorium wyjaśnienia odnośnie zastosowanej podstawy badań baterii są wystarczające i narusza to art. 107 § 3 oraz 77 § 1 k.p.a.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła R. A., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez jego błędne zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj:
- 1) obrazę art. 78 § 1 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez uznanie prawidłowości w przeprowadzeniu przez organ postępowania dowodowego, a także pominięcie dowodu z przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r. eksperymentu na okoliczność, iż sprzedawane przez skarżącą lampy błyskowe QUANTUUM mod. R + 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3 spełniają wszystkie normy oraz na okoliczność pominięcia dowodu z załączonych do ww. urządzeń instrukcji obsługi, świadectw i pozostałej dokumentacji;
- 2) obrazę art. § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 zdanie drugie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 sierpnia 2007 r. poprzez uznanie, że wydana decyzja przez Prezesa UOKiK w sprawie zasadniczych wymagań dla sprzętu elektrycznego nie została wydana w oparciu o nieprawdziwą opinię Laboratorium Badawczego i Zakładu Certyfikacji Centrum Oceny, Badań i Rozwoju Sprzętu Elektronicznego E. M. J. sp.j., lamp błyskowych QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power wraz z przenośną baterią Battery Pack BP-3, skutkującym uznaniem w/w towarów sprzedawanych przez skarżącą za stwarzające zagrożenie dla życia i zdrowia użytkowników i serwisantów;
- 3) obrazę art. 107 § 3 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 40k ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., o systemie oceny zgodności, polegającą na niewystarczającym wyjaśnieniu podstawy zastosowana w/w normy PE-EN 60950- 1:2007+A11:2009+A12011, tj. "Urządzenia techniki informatycznej" do towaru będącego Battery Packami BP-3
Wskazując na powyższe uchybienia, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego dla pełnomocnika, wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzucono, iż Sąd I instancji bezzasadnie uznał, że organ przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe. W ocenie skarżącej, Sąd I instancji błędnie uznał, iż organ trafnie pominął okoliczności wynikające z notatki służbowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. wskazującej na wyniki przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2012 r. "eksperymentu" w obecności pracowników organu, co nie wykluczało możliwości zgłoszenia przez nich ewentualnych wątpliwości w trakcie tych czynności. Skarżąca podniosła, iż w toku kontroli oraz w uwagach do wniosków pokontrolnych wskazywała, że lampa błyskowa ze względu na jej gabaryty jest lampą przystosowaną wyłącznie do statywu, a korzystanie z niej przez naruszenie zasad użytkowania może prowadzić do nieprzewidzianych skutków, za które ona oraz producent nie mogą ponosić odpowiedzialności.
Za wadliwe skarżąca uznała stanowisko Sądu, że zakwestionowane przez organ wyroby nie posiadały dokumentów i certyfikatów opisujących produkty dopuszczane do obiegu, gdyż do ich sprzedaży dołączono instrukcję obsługi, a niezbędne informacje o produkcie znajdowały się na obudowie.
Skarżąca zarzuciła, że zarówno z instrukcji obsługi, jak i napisów na produktach jasno wynikał sposób ich użytkowania, zatem wadliwie zastosowano § 5 ust. 1 i § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Zdaniem skarżącej Laboratorium błędnie poddało badaniu wyrób (baterię) pod kątem spełnienia wymagań normy PE-EN 60950-1:2007+A11:2009+A1:2011, gdyż wyrób ten nie może być zakwalifikowany jako urządzenie techniki informatycznej.
Prezes UOKiK w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której w tej sprawie nie stwierdzono.
Zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie.
Zarzuty zawarte w pkt 1 i 3 petitum skargi kasacyjnej sprowadzają się do kwestionowania stanowiska Sądu I instancji, który uznał, że organy przeprowadziły postępowanie dowodowe oraz wydały decyzje zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego.
W ramach zarzutu naruszenia art. 78 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. kasator podniósł, że Sąd I instancji wadliwie uznał, iż organy przepisów tych nie naruszyły, nie uwzględniając w ramach dowodów tzw. "eksperymentu", opisanego w notatce służbowej.
Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy. Przepis art. 78 k.p.a. reguluje zagadnienie przeprowadzenia środków dowodowych na żądanie strony, czyli fazę postępowania dowodowego, która poprzedza ocenę dowodów wynikającą z art. 80 k.p.a. Na mocy tego ostatnio powołanego przepisu organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W przepisie art. 80 k.p.a. wyrażona została zasada tzw. swobodnej oceny dowodów, w ramach której organ dokonuje oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy.
Skarżąca przed organami w toku postępowania administracyjnego powoływała się na dowód określony jako "eksperyment" przeprowadzony [...] lipca 2012 r., którego przebieg został opisany w notatce służbowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika (str. 13 i 14), że organ odwoławczy w sposób obszerny przedstawił przebieg tzw. "eksperymentu", podkreślając m.in., że przedstawiciel skarżącej w toku czynności kontrolnych na własną odpowiedzialność podłączył kontrolowany produkt do gniazda, a użyte przez niego urządzenie pomiarowe wykazało, iż na stykach gniazda zasilania baterią pojawia się napięcie. W notatce tej zaprotokołowano też stwierdzenie przedstawiciela skarżącej wyjaśniające ten stan rzeczy, a nadto, że powyższy test został przeprowadzony w warunkach zaproponowanych przez tegoż przedstawiciela, zaś inspektorzy nie mieli możliwości sprawdzenia stanu technicznego instalacji elektrycznej.
Uwzględniając wszystkie okoliczności wynikające z treści tejże notatki, relacjonującej przebieg tzw. "eksperymentu", organ – aczkolwiek użył sformułowania, że ze wskazanych przyczyn "eksperyment" ten nie mógł stanowić dowodu w sprawie – to w istocie w ten sposób organ odmówił temu dowodowi wiarygodności. Tak też tę sytuację procesową cenił Sąd I instancji, stwierdzając, że Prezes UOKiK w uzasadnieniu decyzji należycie wykazał przyczyny, z powodu których "odmówił mocy dowodowej tzw. "eksperymentowi". Nie można więc mówić o naruszeniu przez Sąd I instancji art. 78 § 1 k.p.a. w sposób zarzucany przez skarżącą, gdyż w rzeczywistości dowód ten został poddany ocenie przez organ według reguł z art. 80 k.p.a.
Wyjaśniono przy tym z jakich przyczyn odmówiono mocy dowodowej tzw. "eksperymentowi", podkreślając zasadnie, że w postępowaniu, które dotyczy ustalenia, czy wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań niezbędne jest przeprowadzenie badań wyrobu w sposób określony w ustawie o systemie oceny zgodności. Trafnie przy tym zarówno organ, jak i Sąd I instancji powołały się na art. 40h ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania. W celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, organ wyspecjalizowany może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych z oceną zgodności.
Oznacza to, że na gruncie ustawy o systemie oceny zgodności zakwestionowany wyrób mógł zostać poddany badaniom przez organ wyspecjalizowany (organ I instancji) przeprowadzający kontrolę bądź na jego zlecenie przez akredytowane laboratorium, w oparciu o normę określającą sposób badania. Zważywszy na powyższe całkowicie chybione są zarzuty, że inspektorzy przeprowadzający kontrolę mogli zgłaszać ewentualne wątpliwości w trakcie tzw. "eksperymentu".
Nie są trafne także pozostałe zarzuty sprowadzające się do twierdzenia, iż Sąd I instancji wadliwie uznał, że organy nie naruszyły art. 77 § 1 k.p.a.
Wskazać należy, że przeprowadzone badania laboratoryjne, o których mowa w art. 40h ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności, wykazały niespełnienie przez badane wyroby szeregu wymagań określonych w normach. W przypadku lampy błyskowej badania wykazały niespełnienie wymagań normy PN-EN 60598-2-9:2002 "Oprawy oświetleniowe - Wymagania szczegółowe - Oprawy oświetleniowe fotograficzne i filmowe (amatorskie)" ze względu na: brak informacji o konieczności odłączenia kabla sieciowego przy czynnościach serwisowych np. wymianie lampy (p. 9.5.3) i istnienie ręcznego dostępu do lampy z trzonkiem E27 (p. 9.6.3.). Ocena lampy błyskowej QUANTUUM wykazała w niej ponadto 11 niezgodności z wymogami określonymi w normie PN-EN 60598-1:2011 "Oprawy oświetleniowe – Część 1: Wymagania ogólne i badania".
Natomiast w przypadku przenośnej baterii (Battery Pack) stwierdzono także 11 niezgodności z wymogami określonymi w normie PN-EN 60950-1:2007+All:2009+Al:2011 "Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: Wymagania podstawowe".
Każda stwierdzona niezgodność z wymogami określonymi w danej normie została odpowiednio opisana, sklasyfikowana i oceniona poprzez wskazanie czy jest to uchybienie formalne, czy też nie, a jeżeli nie, to jak istotne. Zgłoszone zastrzeżenia przez skarżącą do niektórych stwierdzonych niezgodności były ponownie weryfikowane przez Laboratorium i poddane ocenie organu orzekającego. Jak podkreślił organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji (str.
4) w toku kontroli skarżąca została poinformowana o możliwości przeprowadzenia na jej wniosek badań próbki kontrolnej lampy błyskowej wraz z przenośną baterią w akredytowanym laboratorium, ale z tego uprawnienia nie skorzystała. Te okoliczności należało mieć na uwadze przy ocenie zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej.
Skarżąca zarzuca, że w każdej lampie dystrybuowanej na rynku europejskim istnieje dostęp do trzonka E27, co w jej ocenie nie wpływa na ewentualne jej niedopuszczenie do obrotu. Przy tym zarzucie nie kwestionuje jednakże istnienia tej niezgodności, jednocześnie nie zauważa, że jest to jedynie jedna z 13 niezgodności stwierdzonych w przypadku lampy błyskowej. Zatem tego rodzaju argumentacja stanowi jedynie polemikę z oceną Sądu I instancji akceptującą ustalenia i ocenę organu.
Nie są także trafne zarzuty, że Sąd I instancji bezzasadnie zaakceptował stanowisko organu co do tego, że zakwestionowane produkty nie zawierały wszelkich niezbędnych informacji dotyczących ich prawidłowego użytkowania.
Wskazać należy przy tym, że informacje zawarte w instrukcjach obsługi lampy błyskowej oraz baterii zostały poddane szczegółowej analizie przez akredytowane laboratorium.
W wynikach tych badań dokładnie wskazano jakich konkretnych informacji brakowało w załączonych do wyrobów instrukcjach obsługi. Wskazano też szczegółowo na stwierdzone braki informacji w zakresie oznakowania wyrobów i sposobu użytkowania. Wskutek zgłoszonych w toku postępowania administracyjnego zarzutów co do stwierdzonych niezgodności, akredytowane laboratorium w ponownej opinii m.in. stwierdziło, że w przypadku lampy błyskowej napisy na "całej długości urządzenia" nie są danymi znamionowymi i nie jest zrozumiała intencja ich zamieszczenia. Jest mało prawdopodobne, aby użytkownik, nawet jeśli jest zawodowcem, potrafił potwierdzić typ, zastosowanie i ewentualnie zamienniki lampy.
Ponadto wg pkt 3.2.22 normy wymagany jest normatywny symbol bezpiecznika, zrozumiały, bez konieczności znajomości języków obcych. Stwierdzono też, że wymagania normy dla lamp ręcznych chronią przed "przypadkowym dostępem". Zaś zastosowanie zabezpieczenia przewodów lutowanych na styk i ich upinanie nie jest dopuszczalne w lampach drugiej klasy. Podkreślono, że w praktyce należy dokładniej upinać przewody, ponieważ z biegiem czasu, zwłaszcza przy stosowaniu lutowania bezołowiowego zdarzają się przypadki tzw. zimnego lutowania i taki osłabiony lut nie trzyma przewodu. Przewody, jeśli są zbyt luźno upięte, mogą się przemieścić w rejon dostępny dla dotyku. Wskazano, że skutecznym zabezpieczeniem przed odkręceniem się połączeń śrubowych są podkładki sprężyste i unikanie połączeń blachowkrętami, zaś samoczynne rozkręcanie jest najbardziej niebezpieczne. Wyjaśniono, że dokonany przez Laboratorium badawcze test przy napięciu 600 V nie ma związku z napięciem zasilania, a jedynie był początkiem próby wytrzymałości izolacji.
Przy takiej argumentacji organu, który uwzględnił w swej ocenie opinie Laboratorium, zarzuty skarżącej, iż niedopuszczalna jest modyfikacja połączeń lampy z przenośną baterią przy jednoczesnym podłączeniu obydwu tych urządzeń do sieci elektrycznej, co wynika z instrukcji obsługi, nie może być uznana za zasadną. Dodać natomiast należy, że wśród stwierdzonych niezgodności wskazano m.in. na brak informacji o konieczności odłączenia kabla sieciowego przy czynnościach serwisowych, brak oznaczenia napięciem znamionowym, brak informacji dotyczącej współczynnika mocy i natężenia prądu zasilającego, brak informacji, że lampa zasilana z sieci kabla w izolacji z PCV jest przeznaczona "tylko na wewnątrz". Te, jak i inne jeszcze nieprawidłowości nie zostały zakwestionowane przez skarżącą, a wskazują w sposób oczywisty na niespełnienie przez przedmiotowe wyroby zasadniczych wymagań.
Nie są także trafne zarzuty, że skarżąca posiadała wszelkie dokumenty i certyfikaty opisujące produkty dopuszczone do obrotu. Naczelny Sąd Administracyjny w całej rozciągłości podziela w tym zakresie stanowisko Sądu I instancji, który w sposób wszechstronny i logiczny wyjaśnił, z jakich przyczyn wskazane certyfikaty nie dotyczyły lampy błyskowej QUANTUUM mod. R+ 600 Dual Power oraz przenośnej baterii Battery Pack BP-3.
Chybiony jest zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 40h ustawy o systemie oceny zgodności, w którym jedynie podnosi się, iż niewystarczająco wyjaśniono podstawę zastosowania normy PE-EN do wyrobu Battery Pack BP-3, gdyż ten produkt nie może zostać zakwalifikowany jako urządzenie techniki informatycznej. Zarzut ten dotyczy w istocie naruszenia przepisów postępowania – art. 107 § 3 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a., więc stanowi podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Skuteczne wniesienie takiego zarzutu wymaga uprawdopodobnienia istnienia związku przyczynowego między wskazanym naruszeniem a treścią rozstrzygnięcia. Takiej argumentacji w uzasadnieniu zarzutu nie przedstawiono. Innymi słowy, nie przedstawiono kontrargumentacji wobec stanowiska, że wyrób ten poddano badaniom pod kątem spełnienia wymagań normy PN-EN "Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: wymagania podstawowe", ze względu na profesjonalny charakter urządzenia i rozwiązania konstrukcyjne w sterowaniu w oparciu o układy techniki informatycznej.
Reasumując, zarzuty sformułowane w pkt 1 i 3 petitum skargi kasacyjnej należało uznać za chybione.
Nie zasługiwały też na uwzględnienie zarzuty zawarte w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej.
Przede wszystkim wskazać należy, że w ramach zarzutów naruszenia przepisów postępowania nie zostały skutecznie zakwestionowane ustalenia faktyczne poczynione w sprawie przez organ. Kwestionowanie ustaleń faktycznych może być skuteczne tylko w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. FSK 192/04, ONSAiWSA 2004/3/68). I odwrotnie, zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania poczynionych w sprawie ustaleń (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. FSK 471/04, ONSAiWSA 2005/5/96). Zatem nietrafny jest zarzut błędnego (niewłaściwego) zastosowania § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 ust. 1 zd. pierwsze rozporządzenia.
Błędne zastosowanie (bądź niezastosowanie) przepisów materialnoprawnych zasadniczo każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy i może być wykazane pod warunkiem wcześniejszego obalenia tych ustaleń (por. wyroki NSA z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1972/11; z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 2071/09, baza orzeczeń nsa.gov.pl).
Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że nietrafny jest zarzut naruszenia przepisu § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 ust. 1 zd. drugie rozporządzenia, sprowadzający się do ich niewłaściwego (błędnego) zastosowania.
Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia na sprzęcie elektrycznym zamieszcza się podstawowe informacje, których znajomość i przestrzeganie są warunkiem bezpieczeństwa podczas użytkowania tego sprzętu. W przypadku braku możliwości zamieszczenia informacji na sprzęcie elektrycznym informacje te podaje się w instrukcji obsługi, świadectwie gwarancyjnym lub w dokumentacji dołączonej do sprzętu. Natomiast w myśl § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w celu ochrony przed zagrożeniami stwarzanymi przez sprzęt elektryczny, w procesie jego projektowania i wytwarzania należy przewidzieć i zastosować w nim odpowiednie środki techniczne zapewniające ochronę ludzi i zwierząt domowych przed niebezpieczeństwem urazu lub innej szkody, mogących powstać w wyniku bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z elektrycznością.
Ustalenie, że wyrób nie spełnia wymagań określonych w powyższych przepisach uprawnia organ wyspecjalizowany do wydania decyzji, o której stanowi art. 40k ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności.
W ramach zarzutów opartych o podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skutecznie nie zakwestionowano ustaleń, z których jednoznacznie wynikało, iż przedmiotowe wyroby nie spełniają szeregu szczegółowo określonych wymagań obowiązujących norm. W szczególności nie podważono ustaleń, że przedłożone przez skarżącą certyfikaty nie dotyczą spornych w sprawie produktów, tj. lampy błyskowej i zasilacza. W wyniku badań laboratoryjnych ustalono, iż w załączonych do wyrobów instrukcjach obsługi, jak i bezpośrednio na tych wyrobach brakowało szeregu konkretnych informacji, które zgodnie z obowiązującymi normami zharmonizowanymi powinny być umieszczone bądź to bezpośrednio na wyrobie, bądź też w dokumentacji do wyrobu, a także jakie konkretne wymogi wyroby te powinny spełniać. Przeprowadzone badania laboratoryjne wskazały na istnienie szeregu nieprawidłowości nie tylko w oznakowaniu wyrobu i braku innych informacji w treści instrukcji obsługi, ale też nieprawidłowości w odniesieniu do konstrukcji wyrobu.
W opinii Laboratorium, które oceniało bezpieczeństwo wyrobów, oprawa w wykonaniu, nie kwalifikowała się do uzyskania pozytywnego wyniku badań bezpieczeństwa użytkownika. Badaniom tym od samego początku towarzyszyły zastrzeżenia dotyczące zastosowanych rozwiązań i przyjętej technologii montażu. Wyniki tych badań doprowadziły do wniosku, że użytkowanie wyrobu ze względu na stwierdzone niezgodności stanowiło ryzyko porażenia prądem. Tym samym nie mogą budzić zastrzeżeń wnioski organu, zaakceptowane przez Sąd I instancji, że stwierdzone nieprawidłowości mogły doprowadzić do zagrożenia bezpieczeństwa i zdrowia użytkowników.
W konsekwencji trafnie przyjęto, że zakwestionowane wyroby nie spełniają wymagań określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia z uwagi na brak podstawowych informacji, których znajomość i przestrzeganie są warunkiem bezpieczeństwa podczas użytkowania sprzętu oraz nie spełniają wymagań § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z uwagi na niezastosowanie odpowiednich środków technicznych zapewniających ochronę ludzi przed niebezpieczeństwem urazu lub innej szkody, mogących powstać w wyniku bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z elektrycznością.
Zważywszy na powyższe, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z art. 204 pkt 1 p.p.s.a.