Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 10 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Go 322/10, odrzucił skargę P. T. K. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z [...] lipca 2009 r., w przedmiocie zwrotu części dotacji.
Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:
P. T. K. (dalej PTK) wniosło skargę na decyzję SKO 23 września 2009 r. Z kolei w piśmie z 18 listopada 2009 r. sformułowany został wniosek o przywrócenie "ewentualnie" uchybionego terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 10 grudnia 2009 r. odrzucił skargę strony, jako wniesioną po upływie terminu. Następnie zarządzeniem z 11 grudnia 2009 r. PTK wezwane zostało do sprecyzowania treści powołanego pisma z 18 listopada 2009 r. w zakresie wniosku o przywrócenie terminu. Odpowiedź, jakiej udzieliła strona skarżąca 21 grudnia 2009 r., stanowiła podstawę dla postanowienia Sądu pierwszej instancji z 20 stycznia 2010 r., odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na to postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji z 10 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi wskazał, że odrzucenie skargi wniesionej po terminie, w przypadku gdy został złożony wniosek o przywrócenie terminu, możliwe jest dopiero po prawomocnym rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu. Biorąc pod uwagę fakt kolejności czynności podjętych w sprawie przez Sąd pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z 10 grudnia 2009 r. uznając je za przedwczesne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 10 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Go 322/10, ponownie odrzucił skargę PTK i wskazał, że przesyłkę zawierającą decyzję organu II instancji odebrał 22 sierpnia 2009 r. M. B. pełniący funkcję Prezesa P. T. K. - osoba uprawniona do reprezentacji. Sąd podkreślił, że strona skarżąca błędnie utrzymuje, iż, mimo że faktycznie odebrała przesyłkę 22 sierpnia 2009 r., to z racji tego, iż był to dzień wolny od pracy (sobota), termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego zaczął bieg w poniedziałek 24 sierpnia 2009 r., a skończył 23 września 2009 r., w którym to dniu PTK wniosło skargę na decyzję SKO w Z. Okoliczność, w jakim dniu tygodnia przypada określony dzień terminu ma jedynie znaczenie dla ustalenia ostatniego dnia tego terminu, bez znaczenia natomiast jest, w jakim dniu tygodnia osoba upoważniona odebrała pismo. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności sprawy Sąd wskazał, iż skutek doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił 22 sierpnia 2009 r., od 23 sierpnia 2009 r. zaczął biec termin do wniesienia skargi do sądu, a w dniu 21 września 2009 r. przypadał ostatni dzień przedmiotowego terminu.
Skarga PTK została natomiast wniesiona 23 września 2009 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Dlatego skarga podlegała odrzuceniu.
P. T. K. wniosło skargę kasacyjną od powyższego postanowienia domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. Jako podstawę skargi kasacyjnej strona skarżąca wskazała mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi przed formalnym rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz art. 87 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu przed odrzuceniem skargi.
W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że nie sposób uznać za prawidłowe postępowania Sądu, który odrzucił skargę bez merytorycznego i prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu. W szczególności nie sposób uznać za skuteczne postanowienia z 20 stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, które zostało wydane już po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, a zatem już po wydaniu postanowienia z 10 grudnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że postanowienie z 10 grudnia 2009 r. zostało następnie uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienie z 20 stycznia 2010 r. było już wydane i prawomocne, a mimo to Sąd ten wskazał, że w pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Oznacza to, że zakres sądowego rozpoznania sprawy, poza nieważnością postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych przez autora skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie środek prawny oparto na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a więc na naruszeniu przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty składające się na tę podstawę kasacyjną sprowadzają się do zakwestionowania prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, ze względu na to, że - zdaniem strony skarżącej - zostało wydane przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skarga kasacyjna w tym zakresie jest nieuzasadniona.
Zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi z 10 maja 2010 r. zostało wydane po prawomocnym postanowieniu Sądu pierwszej instancji z 20 stycznia 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Należy podkreślić, że przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, a nie prawidłowość postępowania w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia. Postępowanie w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi zakończyło się prawomocnym orzeczeniem, gdyż strona skarżąca nie wniosła zażalenia.
W sprawie nie ma znaczenia podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi z 10 grudnia 2009 r., mimo że w dniu orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny było już wydane postanowienie z 20 stycznia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny kontrolował prawidłowość postanowienia o odrzuceniu skargi. Ponieważ zostało ono wydane przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił je, jako przedwczesne. Nie wypowiadał się na temat postanowienia Sądu pierwszej instancji z 20 stycznia 2010 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi, gdyż było ono poza zakresem dopuszczalnej kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z uwagi na to, że strona skarżąca w skardze kasacyjnej nie zakwestionowała samych przesłanek odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w granicach skargi kasacyjnej, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.