Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r., III SA/Lu 59/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę L. F. O. Z. w L. na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. o negatywnym wyniku procedury odwoławczej z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...].
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
L. F. O. Z. w L. (dalej także wnioskodawca) w dniu [...] lipca 2010 r. w odpowiedzi na konkurs nr [...] złożyła wniosek o dofinansowanie pt. "[...]", zarejestrowany pod nr ewidencyjnym [...], w ramach Osi Priorytetowej I. Przedsiębiorczość i Innowacje, Działania/Poddziałania 1.5 RPO WL 2007-2013.
Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (LAWP) w L. poinformowała wnioskodawcę o odrzuceniu aplikacji. Podstawą odrzucenia było stwierdzenie, że wniosek złożony po wezwaniu do poprawy nie spełnił kryteriów formalnych poprawności. W uzasadnieniu wskazano, że sumy kontrolne wersji elektronicznej papierowej formularza wniosku są różne oraz że Załącznik nr 12 do wniosku nie został sporządzony na formularzu udostępnionym w ramach konkursu przez LAWP.
W dniu [...] grudnia 2010 r. wnioskodawca złożył protest, w którym wskazano na niezgodność procedowania LAWP z przyjętymi zasadami konkursowymi.
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. LAWP poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozstrzygnięciu protestu.
W skardze na powyższą informację L. F. O. Z. w L. wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że sumy kontrolne elektronicznej i papierowej wersji formularza wniosku są zgodne i identyczne. Strona podała nadto, że instrukcja wypełniania wniosku nie określa szczegółowo procedur przy drukowaniu załącznika nr 12 oraz wskazała na uchybienia w systemie informatycznym LAWP.
Oddalając skargę WSA w L. stwierdził, że organ wyjaśnił należycie w wystarczającej części, dlaczego uznał, że doszło do naruszenia zasad formalnych. Zdaniem Sądu bezsporne jest, ze złożony przez skarżącą załącznik 12 ma odmienną formę i przede wszystkim treść, nie zawierając pozycji wartości brutto (część pionowa tabeli z prawej strony). Nie został zatem sporządzony prawidłowo, co uzasadniało jego odrzucenie.
Sąd I instancji podzielił natomiast stanowisko strony skarżącej, że zarzuty LAWP dotyczące zmiany sumy kontrolnej w składanych dokumentach nie są wystarczająco uzasadnione. Wprawdzie z Instrukcji wynika, że niedopuszczalne jest zróżnicowanie treści dokumentów powodujące zmianę sumy kontrolnej, jednak z wyjaśnień Agencji nie wynika, aby należycie wskazano stronom korzystającym z udostępnionych dokumentów, że zapisanie pliku w danym formacie (w tym przypadku zmiana kodowania pliku z systemu Unix na system MS DOS) jest niedopuszczalne, gdyż powoduje zmianę chociażby sumy kontrolnej. Zmiana sumy kontrolnej nie jest widoczna dla wnioskodawcy, a jedynie dla Agencji. Być może są to rzeczy oczywiste dla informatyków, jednak dla osób nieposiadających specjalistycznej wiedzy w tej kwestii wprowadzenie takich zasad, bez ich jasnego doprecyzowania, może oznaczać swoistą pułapkę.
Skargę kasacyjną do wyroku WSA w L. z dnia 24 lutego 2011 r., III SA/Lu 59/11, wniosła L. F. O. Z. w L. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok w całości, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów i twierdzeń skarżącego podnoszonych w skardze do WSA w L., a w szczególności w odniesieniu do wszystkich zarzutów dotyczących naruszenia przez organ przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz.712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) oraz dokumentów programowych i konkursowych stanowiących źródło prawa, co jednoznacznie prowadzi do wniosku, że zaskarżony wyrok nie zawiera podstawowych elementów konstrukcyjnych wyroku, uniemożliwiających polemikę z jego treścią oraz kontrolę kasacyjną;
- 2) art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 151 tej ustawy poprzez wydanie orzeczenia na podstawie wadliwie ustalonego stanu faktycznego sprawy, co z kolei doprowadziło do wadliwej oceny zarzutów naruszenia przez organ przepisów dot. Kryteriów formalnych poprawności dla Działań 1.1-1.7 w ramach Kryteriów wybory projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i Innowacje" II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013 stanowiących Załącznik nr 2 do Uchwały nr 32/10 KM RPO WL z dnia 4 marca 2010 r. (lit. B pkt 1.1, 1.9, 2), Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, część Zasady poprawnego przygotowania wniosku o dofinansowanie w ramach RPO WL na lata 2007-2013, pkt 12 oraz przepisów dot. procedury oceny wniosków, tj. Rozdz. II 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców (w wersji z dnia 30 marca 2010 r.);
- 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z niezauważeniem przez Sąd I instancji naruszenia przez LAWP art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez błędne przyjęcie jako kryterium zgodności sum kontrolnych, subiektywnych i nieprzejrzystych kryteriów dotyczących systemów kodowania nieuregulowanych w żadnym z dokumentów konkursowych, umożliwiających w zasadzie dowolność w ocenie wniosków;
- 4) art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej p.u.s.a.) oraz art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez niestwierdzenie w zaskarżonym wyroku, że negatywna informacja (rozstrzygnięcie) powstało na skutek:
- - oceny formalnej wniosku dokonanej wbrew metodologii Kryteriów wyboru projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i Innowacje" II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013 stanowiących Załącznik nr 2 do Uchwały nr 32/10 KM RPOWL z dnia 4 marca 2010 r. (lit. B pkt 1.1,1-9,2),
- - oceny formalnej wniosku dokonanej w sposób naruszający Instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie, część Zasady poprawnego przygotowania wniosku o dofinansowanie w ramach RPO WL na lata 2007-2013, pkt 12 oraz przepisów dot. procedury oceny wniosków, tj. Rozdz. II 3.1 Wytycznych dla Wnioskodawców (w wersji z dnia 30 marca 2010 r.);
- 5) art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie dowodu z dokumentu, tj. z wersji elektronicznej wniosku (w wersji zakodowanej w formacie xml i wskazanej w nim sumy kontrolnej), dowodu z tabeli.xls arkusza kalkulacyjnego stanowiącego załącznik Nr 12 znajdujący się na stronie www.lawp.lubelskie.pl (z błędnym zaznaczeniem przez LAWP obszaru dopuszczalnego wydruku) oraz zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego.
Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.:
- 1) art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. w związku z pkt 1.1 pn. "Wniosek wraz z załącznikami został złożony w terminie oraz został sporządzony na formularzu udostępnionym przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości" oraz pkt 1.9 pn. "Formularz Wniosku o dofinansowanie jest przedłożony w wersji elektronicznej (wersja elektroniczna oraz papierowa są tożsame)" lit. B Kryteriów formalnych poprawności dla Działań 1.1-1.7 w ramach Kryteriów wyboru projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i innowacje" II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna" Regionalnego. Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013 stanowiących Załącznik nr 2 do Uchwały nr 32/10 KM RPO WL z dnia 4 marca 2010 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że wersja elektroniczna przedłożonego formularza Wniosku o dofinansowanie nie jest tożsama z przedłożoną wersją papierową, w sytuacji gdy wersja elektroniczna i papierowa są tożsame w rozumieniu zapisów dokumentacji konkursowej (zgodność sumy kontrolnej wersji papierowej o nr [...] z sumą kontrolną wersji elektronicznej.xml o nr [...]), a formularz załącznika nr 12 nie jest zgodny z wzorem zamieszczonym na stronie internetowej LAWP, w sytuacji gdy z tej strony został pobrany;
- 2) art. 26 ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 2 i 4 u.z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wyrażona w niniejszym przepisie zasada równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach Programu oraz zasada zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów zostały wobec wnioskodawcy zachowane, podczas gdy zasady te nie zostały wobec strony skarżącej spełnione, albowiem:
- - ocena w zakresie zastosowanego przez wnioskodawcę systemu zapisu Unix/MSDOS wersji elektronicznej stanowi wykraczające poza ramy konkursu (instrukcji wypełniania wniosku) niedopuszczalne rozszerzenie zasad, którymi powinien kierować się każdy z wnioskodawców, nieuregulowano w żadnym z dokumentów konkursowych (w tym przede wszystkim przygotowanych na podst. art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. "kryteriach wyboru projektu") wymogów zapisu w systemie Unix oraz uniemożliwiono sprawdzenie tego wymogu, w sytuacji złożenia przez wnioskodawcę zarówno pierwotnej wersji wniosku (w odpowiedzi na konkurs), jak i wersji z poprawkami o tożsamych (tych samych) sumach kontrolnych wersji papierowej i elektronicznej oraz identycznym mechanizmie zapisu wersji.xml opisanym w ogólnodostępnej Instrukcji Wypełniania wniosku, co powinno skutkować spełnieniem wymagań ogłoszonej i znanej wszystkim potencjalnym wnioskodawcom dokumentacji konkursowej,
- - stawianie w trakcie konkursu w stosunku do wnioskodawcy wymagań stosowania zasad dotyczących sposobu formatowania (modyfikacji) tabeli.xls arkusza kalkulacyjnego załącznika nr 12 znajdującej się na stronie www.lawp.lubelskie.pl, wynikających z faktu, że tabela nie jest automatycznie formatowana, a fakt ten wpływa na obszar zadruku związanego z zakreślonym przez LAWP obszarem, co w sytuacji nieokreślenia tego w dokumentacji konkursowej, przy wymaganym przez LAWP zakazie modyfikacji wzorów dokumentów zamieszczonych na jej stronie, pogorszyło w stosunku do wnioskodawcy ogłoszone już zasady, a próba samodzielnej modyfikacji pliku (w zakresie sformatowania i określenia nowego zakresu obszaru wydruku) mogłaby się spotkać z zarzutem niezgodności zastosowanego wzoru załącznika ze wzorem w dokumentacji konkursowej;
- 3) art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 2 u.z.p.p.r. przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organ wyjaśnił należycie, w wystarczającym stopniu, dlaczego uznał, że doszło do naruszenia zasad formalnych i w związku z tym "sąd nie ma zastrzeżeń do wyjaśnień, wskazanych w rozstrzygnięciu protestu i rozwiniętych w odpowiedzi na skargę", mimo zgłaszanego przez skarżącego zarzutu dokonania oceny bez podstawy prawnej w sposób wykraczający poza przyjęte zasady konkursowe.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona szeroko odniosła się do postawionych zarzutów. Wskazała w szczególności, iż formularz Załącznika nr 12 Specyfikacja kupowanego sprzętu, wyposażenia i urządzeń na stronie Agencji i wypełniony przez Fundację są tożsame. Zawierają te same sformułowania, ten sam układ, a jedyna różnica to różnica wynikła z wydruku tego dokumentu. Fundacja nie chcąc ingerować w formatowanie tego dokumentu i mając na monitorze całościowy widok dokumentu wydrukowała go. Po wydruku okazało się, że niektóre elementy tabeli zostały wydrukowane na następnej karcie, co być może dla Agencji jest znakiem braku tożsamości. Jednak jest to wniosek chybiony, gdyż o tożsamości dokumentów świadczą inne cechy niż wydruk.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Zagadnieniem mającym kluczowe znaczenie w sprawie jest ocena konsekwencji wynikających z faktu, iż strona skarżąca – po stosownym wezwaniu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości (LAWP) – załączyła do wniosku formularz "Specyfikacja kupowanego sprzętu, wyposażenia i urządzeń" bez wymaganego w ramach załącznika nr 12 do Dokumentacji konkursu tabeli "Wartość brutto (w PLN)".
Dokumentacja konkursu, zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 obejmowała formularz "Specyfikacja kupowanego sprzętu, wyposażenia i urządzeń".
Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie, w zakresie załącznika nr 12 obowiązującego wyłącznie dla konkursów zgłoszonych w ramach Działania 1.5 RPO WL zawierała sformułowanie, iż "w przypadku projektu, który swoim zakresem obejmuje zakupy inwestycyjne, należy załączyć zestawienie kupowanego sprzętu, wyposażenia i/lub urządzeń sporządzone na formularzu dostępnym na stronie internetowej www.lawp.lubelskie.pl".
W instrukcji wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie, w uwagach ogólnych na str. 3 zawarto informację, iż "Dołączenie przy składaniu wniosku o dofinansowanie jedynie niektórych załączników wymaganych dla danego działania, typu Wnioskodawcy oraz rodzaju projektu może skutkować odrzuceniem wniosku po uzupełnieniu na etapie oceny formalnej, z uwagi na występowanie niespójności danych zawartych we wniosku i załącznikach oraz z uwagi na brak możliwości ponownej poprawy".
W dalszej części tej instrukcji na str. 3 stwierdzono, iż "1. Do wniosku o dofinansowanie należy dołączyć wszystkie załączniki wymagane dla danego rodzaju projektu. Załączniki, dla których przewidziano odpowiednie formularze, powinny być wypełnione w oparciu o wymagane formularze, udostępnione na stronie internetowej (...)". Wszystkie pola muszą być wypełnione. Jeżeli jakieś pole w formularzu załącznika nie dotyczy wnioskodawcy należy wpisać wyraźnie "nie dotyczy", zaś w polach liczbowych postawić "zero".
Z ustaleń Agencji wynikało, iż strona skarżąca nie zastosowała się do powyższych instrukcji, gdyż przy wniosku o dofinansowanie nie przedstawiła wspomnianego wyżej formularza "Specyfikacja kupowanego sprzętu, wyposażenia i urządzeń", a po wezwaniu Agencji załączyła formularz niezupełny, gdyż zabrakło w nim rubryki "Wartość brutto (w PLN)". Z wydruku zaś strony internetowej dotyczącej wzoru tego formularza jednoznacznie wynikało, iż obejmował on również rubrykę "Wartość brutto (w PLN)".
W tych okolicznościach Sąd I instancji miał pełne podstawy do przyjęcia, iż strona skarżąca nie zastosowała się do powyższych wymagań zawartych w dokumentacji wniosku o dofinansowanie projektu, mimo iż była pouczona o skutkach uchybień w tym zakresie.
W konsekwencji Sąd trafnie uznał, iż ocena formalna wniosku skarżącej została dokonana przez organ z uwzględnieniem mających w sprawie zastosowanie kryteriów oceny takiego wniosku.
Odnosząc się zaś do poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, iż zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie jest zasadny. Ustawodawca we wskazanym przepisie określa elementy konstrukcyjne uzasadnienia wyroku. Zarzut naruszenia tego przepisu zasługiwałby na uwzględnienie przede wszystkim wtedy, gdy sposób uzasadnienia uniemożliwiałby kontrolę instancyjną wyroku. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie wymagane elementy, a kontrola orzeczenia w oparciu o jego uzasadnienie była w pełni możliwa. W szczególności uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera przedstawienie zarzutów podniesionych w skardze, a okoliczność, iż Sąd I instancji nie ustosunkował się szczegółowo do wszystkich tych zarzutów nie oznacza takiego naruszenia prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie bowiem istotne było jedynie to, czy skarżąca złożyła dokument umożliwiający ocenę, że spełnione zostało kryterium formalne poprawności: "Wniosek wraz z załącznikami został złożony w terminie oraz zawiera poprawne wyliczenia arytmetyczne".
Okoliczność zaś, iż – jak się podnosi w skardze kasacyjnej – brak sumy brutto w tabeli można było wywnioskować z kwot znajdujących się w wydrukowanych częściach, nie dawała Sądowi I instancji podstaw do przyjęcia, iż dokumentacja wniosku była formalnie poprawna.
Odnośnie zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącej naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. stwierdzić należy, iż Sąd I instancji tego przepisu nie naruszył i nie mógł naruszyć, gdyż przepis ten nie miał w sprawie zastosowania z uwagi na treść art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 30c ust. 3 pkt 1–3 tej ustawy.
Z kolei, jeżeli chodzi o zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a., to jest on na tyle ogólny, że nie może być uznany za wyznaczający zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepisy te są przepisami ustrojowymi i mogą być wskazywane w ramach podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w powiązaniu z konkretnie oznaczonymi przepisami ustawy procesowej. W myśl art. 1 § 2 p.u.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Strona skarżąca nie wykazała przy tym, aby Sąd I instancji dokonał kontroli zaskarżonego aktu w oparciu o inne kryteria niż wymienione w art. 1 § 2 p.p.s.a., a okoliczność, iż kontrola ta nie spełniła oczekiwań strony skarżącej nie oznacza, iż Sąd I instancji naruszył ten przepis.
Trudno też mówić o naruszeniu przez Sąd I instancji przepisów art. 133 § 1 w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji wydał wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy i rozstrzygał w granicach danej sprawy. Sąd I instancji nie dokonywał też samodzielnie ustaleń stanu faktycznego, lecz oceniał stan faktyczny ustalony w postępowaniu administracyjnym.
Z kolei, jeżeli chodzi o zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. przez jego niewłaściwe zastosowanie, to przepis ten nie mógł zostać naruszony w sposób wskazany w skardze kasacyjnej. Zgodnie z tym przepisem, do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. W pkt 3 tego przepisu jest zaś mowa o przygotowaniu i przekazaniu Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów.
Do naruszenia tych przepisów mogłoby zatem dojść tylko w sytuacji, gdyby instytucja zarządzająca dokonała wyboru projektu, który nie został zatwierdzony przez Komitet Monitorujący. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ nie dokonywał wyboru projektu do dofinansowania, lecz uznał, iż projekt nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych w kryteriach określonych w sposób przewidziany w art. 26 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r.
Strona skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie art. 26 ust. 2 w związku z art. 29 ust. 2 i 4 omawianej ustawy o polityce rozwoju poprzez błędną wykładnię. Zdaniem strony, wyrażona w tych przepisach zasada równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach Programu oraz zasada przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów nie zostały wobec strony skarżącej spełnione, albowiem – ocena w zakresie zastosowanego przez wnioskodawcę (LFOZ) systemu zapisu Unix / MSDOS w wersji elektronicznej stanowi wykraczające poza ramy konkursowe (instrukcji wypełniania wniosku) niedopuszczalne rozszerzenie zasad, którymi powinien kierować się każdy z wnioskodawców.
Wbrew zarzutom zawartym w skardze kasacyjnej, Sąd I instancji nie dokonał błędnej wykładni (sposobu rozumienia powyższych przepisów), skoro podkreślił, że wymogi związane z ubieganiem się o środki finansowe muszą być przestrzegane ściśle. Wynika to z dążenia do zapewnienia równych szans wszystkim ubiegającym się o wsparcie funduszy unijnych.
Stąd też Sąd I instancji dokonał oceny formalnej uzupełnionego wniosku w oparciu o dokumentację konkursową mającą zastosowanie w stosunku do wszystkich uczestników konkursu.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.