Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1735/10 oddalił skargę S.-T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W skardze kasacyjnej S.-T. Sp. z o.o. w W. zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że Spółka jest obecnie w trudnej sytuacji finansowej zaś egzekwowanie kar pieniężnych może doprowadzić do jej upadłości. Opierając się o treść załączonych do wniosku dokumentów finansowych wskazano, że na kwotę aktywów trwałych wynosząca ponad 4.000.000 zł składają się grunty i budynki niezbywalne sfinansowane z kredytu, a będące jednocześnie przedmiotem zastawu na kwotę przekraczającą 2.000.000 zł. Spółka na dzień 31 października 2010 r. wykazywała stratę narastającą w wysokości 856.347,10 zł, która w listopadzie tego roku może zostać podwyższona o kolejne 140.000 zł. Podkreślono, że Spółka posiada poważna problemy z płynnością finansową z uwagi na umieszczenie jej w drugiej grupie ryzyka. Konsekwencją powyższego było wszczęcie przez Bank [...] postępowania windykacyjnego w trybie natychmiastowym zaciągniętego kredytu. Pogłębiająca się strata finansowa jest również efektem toczącego się procesu restrukturyzacji i likwidacji okazjonalnych przewozów osób, który to proces objął około 100 samochodów w związku, z czym nie generują one przychodów. Na koniec października 2010 r., suma niespłaconych rat leasingowych wyniosła prawie 500.000 zł zaś firma ma problem z bieżącym regulowaniem swoich zobowiązań.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako przesłankę wyrządzenia znacznej szkody uznaje się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, nie będzie też możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Za trudne do odwrócenia skutki uznaje się natomiast takie skutki faktyczne lub prawne, które zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (post.
NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W okolicznościach niniejszej sprawy, strona składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakładających na Spółkę karę pieniężną, poza uzasadnieniem dołączyła dokumenty mające zobrazować jej sytuację finansową. Ich analiza pod kątem podniesionych w uzasadnieniu wniosku okoliczności, z uwzględnieniem powołanych powyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu, nie pozwala na przyjęcie aby wnosząca skargę kasacyjną Spółka uprawdopodobniła możliwość wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zauważyć bowiem należy, że skarga kasacyjna opatrzona datą 1 marca 2011 r., wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 7 marca 2011 r. Bilans aktywów trwałych i obrotowych, kapitału własnego, zobowiązań i rezerw sporządzony został na dzień 31 października 2010 r. Z tej samej daty pochodzi rachunek zysków i strat. Dokument obrazujący obroty kont aktywnych dotyczył miesiąca grudnia 2010 r. Dokument zawierający zestawienie rat leasingowych natomiast stanowi symulację rat dokonaną w 2009 r., i obejmującą okres do kwietnia 2013 r. Także zestawienie zobowiązań względem baków obejmuje dane na koniec grudnia 2010 r., przy czym, co wynika z treści rubryki dotyczącej kredytu obrotowego, obowiązywanie tej umowy kończyło się z dniem 15 stycznia 2011 r. Dokumenty te, jak wykazano, obejmują okres znacznie wcześniejszy, niż okres mogący przedstawiać najbardziej aktualną względem daty złożenia wniosku sytuację finansową Spółki.
Ponadto wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie wskazywanych okoliczności, iż jeden z banków wszczął przeciw niej postępowanie windykacyjne, czy że Spółka umieszczona została w drugiej grupie ryzyka.
Wobec powyższego uznać należy, iż Spółka nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji, albowiem nie wykazała na tle jej aktualnej sytuacji finansowej, czy egzekucja nałożonej na nią kary pieniężnej w sposób znaczący wpłynie na jej sytuację ekonomiczną.
Na marginesie zauważyć należy, że podnoszona okoliczność prowadzenia restrukturyzacji świadczonych usług i likwidacji jednej z nich nie może stanowić okoliczności przemawiającej za zasadnością wniosku, gdyż potencjalne zmniejszenie dochodów w związku z prowadzoną restrukturyzacją stanowi ryzyko, które powinno zostać uwzględnione w procesie dokonywanych zmian i planowanego dalszego działania podmiotu gospodarczego. Zauważyć również należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.