Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniem z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 122/14 odrzucił skargę PZ. S.A. z siedzibą w Ł. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 listopada 2013 r. nr.w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku pt. "Sposób pomiaru małych objętości płynu w układzie mikroprzepływowym" oraz nakazał zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi.
Stan sprawy przyjęty przez Sąd pierwszej instancji przedstawiał się następująco:
Spółka S.Spółka z o.o. z siedzibą w W.(dalej: spółka S.) w dniu 8 października 2012 r. złożyła w Urzędzie Patentowym podanie o udzielenie patentu na wynalazek pt. "Sposób pomiaru małych objętości płynu w układzie mikroprzepływowym" nr..". Wskazany w zgłoszeniu jako współtwórca wynalazku A. W.pismem z dnia 10 lipca 2013 r. zgłosił swoje prawa do omawianego wynalazku i podniósł, że jest jego twórcą, jak również nie był nigdy zatrudniony w zgłaszające spółce i nie pozostawał z nią w stosunku pracy. Ponadto, jak podniósł, spółka S.. nie nabyła prawa do uzyskania patentu na wynalazek. W dniu 12 sierpnia 2013 r. pełnomocnik A. W.wniósł o wpisanie go jako współuprawnionego do uzyskania patentu na przedmiotowy wynalazek i wydanie decyzji na jego rzecz.
Mając na uwadze spór zgłaszającego i twórcy o prawo do uzyskania patentu na wynalazek postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. nr. Urząd Patentowy zawiesił postępowanie, wzywając strony do wystąpienia w terminie dwóch miesięcy do właściwego sądu ze stosownym pozwem o ustalenie prawa do wynalazku.
Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikom: zgłaszającej spółki S.oraz A. W..
Następnie do Urzędu Patentowego RP wpłynęło pismo z dnia 19 września 2013 r. od PZ. Spółki akcyjnej z siedzibą w Ł. (dalej:.skarżąca) wraz ze sporządzoną na piśmie umową cesji dokonaną przez spółkę S.na jej rzecz, przenoszącą na PZ.prawa do uzyskania patentu na wynalazek oraz prawa z dokonanego zgłoszenia w Urzędzie Patentowym. PZ. wniosła o dokonanie zmiany zgłaszającej, gdyż zgłaszająca S.Sp. z o.o. przeniosła wszelkie prawa z niniejszego zgłoszenia na PZ. S. A. w wyniku cesji z dnia 10 września 2013 r.
W odpowiedzi organ w piśmie z dnia 3 października 2013 r., wskazał, że nie mógł dokonać wnioskowanej zmiany z uwagi na zaistniały spór pomiędzy współtwórcą wynalazku a zgłaszającą, dotyczący prawa do uzyskania patentu.
W dniu 15 października 2013 r. wpłynęły tożsamej treści dwa wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy od PZ.i spółki S., sporządzone przez tego samego pełnomocnika. Uzasadniano fakt złożenia dwóch wniosków wątpliwościami co do statusu zgłaszającej spółki S.jako strony postępowania, w sytuacji przeniesienia uprawnienia do przedmiotowego prawa na PZ. S.A.
Urząd Patentowy RP postanowieniem z dnia 15 listopada 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 12 września 2013 r. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia z dnia 15 listopada 2013 r. znak. Urząd Patentowy rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony przez spółkę S.. Podtrzymał stanowisko, iż w sprawie wyłoniło się zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., wymagające zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez sąd powszechny.
Na powyższe postanowienie PZ.wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a to z uwagi na brak po stronie skarżącej legitymacji do jej wniesienia, a tym samym przymiotu strony postępowania. Ponadto skarga jest przedwczesna. Nie zostało bowiem zakończone postępowanie administracyjne w sprawie wniosku złożonego przez skarżącą do Urzędu Patentowego w dniu 15 października 2013 r.
Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. dalej: "p.p.s.a."), postanowieniem odrzucił skargę PZ., podzielając stanowisko Urzędu Patentowego o jej przedwczesności z uwagi na niezakończenie postępowania administracyjnego. Tym samym skarżąca nie spełniła wymogu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Zaskarżone postanowienie, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, weszło do obrotu prawnego względem strony, do której zostało skierowane, tj. spółki S.Nie można uznać, aby weszło ono do obrotu prawnego względem PZ. tylko dlatego, że zostało doręczone wspólnemu pełnomocnikowi tych spółek, skoro jego adresatem był inny podmiot.
PZ.S.A. skargą kasacyjna zaskarżyła w całości postanowienie Sądu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- 1) art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. a także art. 235 ust. 2 i art. 248 p.w.p. oraz art. 123 § 1 i 2, art. 124 § 1, a także art. 125 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że złożony przez skarżącą środek zaskarżenia, tj. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniesiony wobec postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia 12 września 2013 r. nie został rozpoznany przez organ, a zatem skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, które służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a w konsekwencji przez odrzucenie skargi jako przedwczesnej, podczas gdy skarżąca była uprawniona do wniesienia skargi na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia 15 listopada 2013 r., bowiem postanowienie to weszło do obrotu prawnego, a nadto, jako zgłaszającemu, tj. stronie postępowania przez Urzędem Patentowym, przysługiwało jej uprawnienie do wniesienia skargi na wskazane postanowienie Urzędu Patentowego, niezależnie od jego wadliwego doręczenia;
- 2) art. 3 § 1 i § 2 pkt 2, art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w zw. z art. 125 § 1 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 252 p.w.p. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której brak doręczenia zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego z dnia 15 listopada 2013 r. skarżącej, przyjęty przez Sąd pierwszej instancji jako podstawa do odrzucenia skargi, powinien był zostać uznany za przesłankę wznowienia postępowania w postaci niezawinionego braku udziału strony w postępowaniu, co powinno było skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, względnie naruszenie art. 3 § 1 i § 2 pkt 2, art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 124 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której brak wskazania skarżącej jako strony postępowania w treści zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego z dnia 15 listopada 2013 r., przyjęty przez Sąd pierwszej instancji jako podstawa do odrzucenia skargi powinien był zostać uznany za przesłankę stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia w postaci wydania go z rażącym naruszeniem prawa, co powinno było skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji.
Podnosząc te zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W. oraz o zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na brak usprawiedliwionych podstaw.
Skarga kasacyjna została oparta podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. na zarzucie naruszenia przepisów postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za niezasadne należy uznać zarzuty naruszenia przepisów postępowania, zawarte w punkcie 1) i 2) petitum skargi kasacyjnej, tj. zarzuty naruszenia: art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., art. 235 ust. 2 i art. 248 p.w.p., art. 123 § 1 i 2, art. 124 § 1, a także art. 125 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 2, art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w zw. z art. 125 § 1 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 252 p.w.p. Autor skargi kasacyjnej, formułując te zarzuty, w istocie podważa przede wszystkim zasadność odrzucenia skargi PZ. S.A. przez Sąd pierwszej instancji.
Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, akceptującego stanowisko organu o przedwczesności skargi, a tym samym zasadności jej odrzucenia. Wyczerpanie trybu postępowania administracyjnego jest warunkiem wstępnym dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w świetle przepisu art. 52 ust. 1 p.p.s.a.
Składając skargę do Sądu pierwszej instancji, a następnie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca tym sposobem nieskutecznie, bo przed ostatecznym zajęciem przez Urząd Patentowy stanowiska w sformalizowanej formie, zmierza w postępowaniu sądowoadministracyjnym do przesądzenia istotnej kwestii materialnoprawnej, jaką w pierwszej kolejności jest posiadanie przymiotu strony w postępowaniu o zgłoszenie wynalazku, w świetle przepisu art. 235 ust. 2 p.w.p. Należy wskazać, iż sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy, lecz kontroluje działalność administracji publicznej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Wobec braku ostatecznego rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy, czy skarżącej przysługuje przymiot strony w postępowaniu ze zgłoszenia wynalazku do ochrony, tym samym nie istnieje jeszcze przedmiot, który mógłby poddać kontroli sąd administracyjny pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 wyżej powołanej ustawy).
W tym stanie skarga kasacyjna podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).