Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem objętym skargą kasacyjną, odrzucił skargę M. C. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 [...] 2014 r. w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia:
Informacją z 18 [...] 2014 r., doręczoną w dniu 23 [...] 2014 r., skarżący został zawiadomiony o odmowie przyznania pomocy w zakresie środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". W dniu 6 [...] 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 15 [...] 2014 r., a więc po upływie 60 dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na powyższe wezwanie, stwierdzając, że nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Pismem z 14 [...] 2014 r. M. C. wniósł za pośrednictwem organu "Skargę na informację Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 [...] 2014 r. o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa [...] oraz wcześniejszą informację Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w S. z dnia 18 [...] 2014 r. odmawiającą przyznania pomocy finansowej [...] dotyczącą jednostki [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę wskazał, że stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie wart. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa.
Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie ARiMR z 18 [...] 2014 r. informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych zostało doręczone stronie w dniu 23 [...] 2014 r. Strona skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu 6 [...] 2014 r. (data nadania pocztowego). Organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 15 [...] 2014 r., a więc po upływie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego, strona skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 14 [...] 2014 r. (data nadania pocztowego), czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął w dniu 7 [...] 2014 r.
Z podanych przyczyn, Sąd uznał, że skargę, jako wniesioną po upływie ustawowego terminu do jej skutecznego wniesienia, stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało odrzucić.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł M. C. reprezentowany przez radcę prawnego. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi strony z powołaniem się na upływ terminu do jej wniesienia w sytuacji, gdy bezspornym jest, że skarżący wniósł skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z podniesionym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, w myśl art. 182 § 1 p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.
Kontroli instancyjnej sprawowanej w jej granicach poddane zostało postanowienie Sądu I instancji wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego reguluje art. 53 p.p.s.a.
Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (§ 1). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a (tj. jeżeli skarga musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź gdy organ udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, dostępna w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z treści cytowanych przepisów wynika jasno, że dla ustalenia, że doszło do uchybienia terminu niezbędne jest jednoznaczne ustalenie początku i końca biegu terminu.
W rozpoznawanej sprawie WSA prawidłowo przyjął, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu następującym po dacie wniesienia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. w dniu 6 [...] 2014 r. i upłynął w dniu 7 [...] 2014 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 14 [...] 2014 r., a więc po upływie terminu. Skoro bowiem organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego w terminie, skarga powinna była być wniesiona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. 7 [...] 2014 r.
Dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia jest fakt, że organ udzielił odpowiedzi na wezwanie dopiero pismem z 15 [...] 2014 r. (doręczonym 23 [...] 2014 r.), tj. po upływie 60-dniowego terminu wynikającego z art. 53 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji, że okoliczność daty doręczenia odpowiedzi pozostawała bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi, gdyż w sytuacji, kiedy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie w przewidzianym prawem terminie, strona zobowiązana jest do wniesienia skargi najpóźniej w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania (tj. w okolicznościach niniejszej sprawy do dnia 7 [...] 2014 r.). W związku z powyższym skarga wniesiona przez skarżącego w dniu 14 [...] 2014 r. złożona została po upływie przewidzianego prawem terminu i z powyższych względów podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Odnośnie wniosku organu o zwrot kosztów należy wyjaśnić, że o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Tak więc w innych przypadkach Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Należy zaznaczyć, iż o kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07 (dostępna w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).