Uzasadnienie
Wyrokiem z 6 grudnia 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 677/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "WSA"), działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"), uwzględnił skargę R. K. (dalej zwanego "Skarżącym"), uchylając zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "GITD") z [...] lutego 2016 r. (nr [...]), a także utrzymaną nią w mocy decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego "WITD") z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. Ponadto WSA zasądził od GITD na rzecz Skarżącego 1400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
GITD złożył skargę kasacyjną od całości wyroku WSA.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik GITD oświadczył, że cofa skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 ppsa). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 ppsa związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ppsa).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa postanowił jak w sentencji.