Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 12

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 932/15

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Barbara Mleczko - Jabłońska
starszy asystent sędziego Michał Stępkowski protokolant
Rozpoznanie
w dniu 10 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. Spółki z o.o. w O.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1834/14
Sprawa
w sprawie ze skargi G. Spółki z o.o. w O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania środków finansowych z budżetu Unii Europejskiej

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżony wyrok,
  2. 2. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...],
  3. 3. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G. Spółki z o.o. w O. 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 1834/14 oddalił skargę G. Spółki z o.o. w O. (dalej jako G.; Spółka) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji) z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (dalej: PROW).

Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. (dalej: Dyrektor) przyznał G. środki finansowe z tytułu pomocy w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW w wysokości 77 783,86 zł za okres 13.11.2012 r. do 12.11.2013 r. tj. za 4 rok działalności.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Prezes Agencji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora z dnia [...] lutego 2014 r. którą organ, po wznowieniu postępowania z urzędu, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i § 3 ust. 1 pkt 1 oraz § 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.; dalej: rozporządzenie) uchylił wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz odmówił G. przyznania wnioskowanej płatności za okres 13.11.2012 r. do 12.11.2013 r. tj. za 4 rok działalności.

Jak stwierdził Prezes Agencji, [...] stycznia 2014 r. Marszałek Województwa [...] poinformował organy ARiMR o wykreśleniu, decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., G. z Rejestru Grup Producentów Rolnych Województwa [...]. Zdaniem Prezesa Agencji oznacza to, że na dzień wydania decyzji o przyznaniu środków, czyli na dzień [...] grudnia 2013 r. strona nie spełniała przesłanki zawartej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, której spełnienie jest warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów rolnych. W ocenie Prezesa Agencji za stanowiskiem, że jednym z warunków udzielenia pomocy wypłacanej w formie rocznych płatności obejmujących okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez G., jest wpis G. do rejestru, przemawia także art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW) [Dz.

U. UE z dnia 21 października 2005 r. L 277, s. 1 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005], z którego, wynika, że aby móc być uznanym za grupę producentów niezbędny jest przymiot uznania, co na gruncie prawa krajowego sprowadza się do posiadania wpisu we właściwym rejestrze. Z wymienionych powodów pierwotna decyzja o przyznaniu płatności podlegała uchyleniu, a płatność nie mogła być przyznana.

Oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i wskazał, że nie jest sporne, iż decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2013 r. G. została wykreślona z rejestru. Nie ulega wątpliwości, że na dzień wydania decyzji tj. [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie wniosku o pomoc wypłacaną w formie rocznej płatności G. nie spełniała przesłanki określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, która jest, w ocenie Sądu, warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów rolnych. Skoro pomoc wypłacana jest w formie rocznych płatności i obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy, aby płatność tę otrzymać G. powinna być wpisana do rejestru grup.

Jak stwierdził Sąd, brak było podstaw do przyznania pomocy w oparciu o § 6 rozporządzenia, bo skarżąca nie spełniała podstawowego warunku jakim jest wpis do rejestru, a zatem organ nie mógł ocenić kwestii wysokości rocznej produkcji G. i przyznać środków pomocowych za czwarty rok korzystania z programu. Ponieważ nie zostały spełnione wymagania z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, prawidłowo odmówiono wypłaty pomocy.

Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia przepisu art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 i wskazał, że stosownie do art. 35 ust. 3 wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r. Organy Agencji przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania środków finansowych sprawdzają, czy przyznanie pomocy wnioskodawcy wpisanemu do rejestru będzie zgodne z przepisami cyt. rozporządzenia, jednak tylko w sytuacji, gdy G. jest wpisana do rejestru, zatem spełnia podstawowy warunek formalny, upoważniający organ do dalszego badania wniosku.

Sąd uznał, że nie doszło do naruszenia treści żadnego ze wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa materialnego: § 3 ust. 1, § 6 i 7 rozporządzenia i art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, gdyż Prezes Agencji w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie należycie ustalił okoliczności sprawy i wydał poprawnie uzasadnione rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu nie doszło także do naruszenia przepisów postępowania. Fakt, że skarżąca [...] listopada 2013 r. została wykreślona z rejestru grup producentów stał się znany organowi [...] stycznia 2014 r., gdyż w tym dniu wpłynęło do ARiMR pismo informujące o wydaniu decyzji w przedmiocie wykreślenia skarżącej z rejestru. Był to fakt istotny dla sprawy z przyczyn wyżej omówionych.

Ponadto WSA nie znalazł podstaw do przyjęcia, że w dacie wydawania decyzji organ powinien sprawdzać zapisy rejestru. WSA wyjaśnił też, że decyzja o wykreśleniu ma charakter deklaratywny i skutek w postaci utraty przez grupę statusu grupy może nastąpić wcześniej, na przykład z chwilą zmniejszenia się liczby członków grupy poniżej minimum określonego w ustawie. Dodatkowo Sąd zaznaczył, że z notatki urzędowej i kopii rejestru grup producentów z karty 24 akt administracyjnych wynika, iż jeszcze [...] stycznia 2014 r. w rejestrze brak było adnotacji o wykreśleniu skarżącej.

Skargą kasacyjną G. domagała się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych, zarzucając naruszenie:

  1. I. prawa materialnego:
  2. 1. § 3 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173 ze zm.; dalej: u.w.r.o.w.) poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów do stwierdzenia, czy skarżąca jest uprawniona do otrzymania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" za poprzedni rok jej działalności ("roczne płatności"), podczas gdy przesłanki uprawniające skarżącą do otrzymania wyżej wskazanej pomocy finansowej zostały wskazane w § 7 i w § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia, a więc zastosowanie powinny znaleźć powyższe przepisy;
  3. 2. § 3 ust. 1 w zw. z § 7 i w zw. z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię tych przepisów polegającą na uznaniu, że warunkiem koniecznym do uzyskania przez skarżącą pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" za poprzedni rok jej działalności jest to, aby skarżąca była wpisana do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...] w dniu wydawania decyzji o wypłacie powyższych środków finansowych;
  4. 3. art. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 poprzez błędną wykładnię tych przepisów polegającą na uznaniu, że warunkiem koniecznym do uzyskania przez skarżącą pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" za poprzedni rok jej działalności jest to, aby skarżąca była wpisana do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...] w dniu wydawania decyzji o wypłacie powyższych środków finansowych oraz pominięciu celów, dla których przyznaje się wsparcie finansowe;
  5. II. przepisów postępowania mające istotny wypływ na wynik sprawy:
  6. 1. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niepodanie w uzasadnieniu wyroku daty w jakiej decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2013 r. o wykreśleniu skarżącej z rejestru grup producentów rolnych stała się ostateczna oraz daty faktycznego wykreślenia skarżącej z tego rejestru, co skutkuje brakiem możliwości dokonania jednoznacznej rekonstrukcji podstawy rozstrzygnięcia WSA;
  7. 2. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, co doprowadziło do oddalenia skargi i utrzymania w mocy decyzji o uchyleniu prawidłowej decyzji Dyrektora z dnia [...] grudnia 2013 r., ze względu na ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi wydającemu decyzję, tj. wydania przez Marszałka Województwa [...] decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. o wykreśleniu skarżącej z rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez tego Marszałka, podczas gdy zastosowanie powinien znaleźć art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ w dniu wydawania decyzji o przyznaniu środków finansowych z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżąca nie była wykreślona z rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...].

Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że prawidłowa interpretacja § 3 ust. 1 rozporządzenia powinna prowadzić do wniosku, iż organ ma badać fakt wpisania skarżącej do rejestru grup producentów rolnych w okresie, za który skarżąca domaga się wypłaty wsparcia finansowego, a nie na dzień wydawania decyzji o wypłacie środków. Zdaniem strony skarżącej prawodawca w rozporządzeniu dokonał rozróżnienia "wniosku o przyznanie pomocy" od "wniosku o płatność". Na podstawie wniosku o płatność właściwy organ wydaje każdego roku oddzielną decyzję o wypłacie środków finansowych. Przy wydawaniu tej decyzji organ powinien ograniczyć się do sprawdzenia czy podmiot ubiegający się o wypłatę spełniał w okresie, za który domaga się wypłaty, przesłanki uzyskania pomocy oraz czy faktycznie wydatkował środki, które mają mu być zwrócone w części. Organ nie ma podstaw prawnych do badania czy na dzień wydania decyzji o wypłacie ani nawet czy na dzień złożenia wniosku o płatność, dany podmiot był wpisany do rejestru grup producentów rolnych, ponieważ fakt ten jest istotny jedynie przy składaniu wniosku o przyznanie pomocy i wydawaniu decyzji o jej przyznaniu lub odmowie przyznania, natomiast dla wydania decyzji o wypłacie pomocy już wcześniej przyznanej istotna jest tylko okoliczność, czy podmiot spełniał warunki wypłaty w okresie, za który domaga się wypłaty.

Wobec tego Sąd błędnie uznał, że warunkiem koniecznym uzyskania wypłaty wsparcia za poprzedni rok działalności jest posiadanie przez skarżącą wpisu w rejestrze na dzień wydania decyzji o wypłacie. Takie stanowisko Sądu nie znajduje również uzasadnienia w art. 4 w związku z art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Ponadto skarżąca argumentowała, że wyrok został nieprawidłowo uzasadniony, bowiem Sąd nie podał w uzasadnieniu daty w jakiej decyzja o wykreśleniu skarżącej z rejestru stała się ostateczna oraz daty faktycznego jej wykreślenia z rejestru, co skutkuje brakiem możliwości rekonstrukcji podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Skoro skarżąca była wpisana do rejestru zarówno za okres ubiegania się o wypłatę płatności, jak i w dniu wydawania decyzji o jej przyznaniu – [...].12.2013 r. (Sąd podał, że [...].01.2014 r. skarżąca na pewno nie była wykreślona z rejestru), to wznowienie postępowania i uchylenie decyzji z dnia [...].12.2013 r. nie było prawidłowe.

Prezes Agencji nie udzielił odpowiedzi na skargę kasacyjną. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 10 listopada 2016 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarżonym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji uznał, że wydana w wyniku wznowienia postępowania ostateczna odmowa przyznania G. płatności za kolejny 4 rok działalności była zgodna z prawem, bowiem w dacie wydania pierwotnej decyzji przyznającej płatność G. ta nie była wpisana do rejestru grup producentów, co oznacza że nie spełniała przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działalności "Grupy Producentów Rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013.

Skarga kasacyjna, odwołując się do podstawy wskazanej w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., kwestionuje przede wszystkim poprawność dokonanej przez Sąd I instancji wykładni przepisu prawa materialnego tj. § 3 ust. 1 w związku z § 7 i § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia.

Zarzut jest usprawiedliwiony, zatem skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu. Należy ponadto stwierdzić, że wadliwość wykładni przepisu rozporządzenia legła również u podstaw decyzji zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, co z kolei nakazuje uwzględnić skargę i uchylić oba rozstrzygnięcia.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 10 u.w.r.o.w. krajowy program rozwoju obszarów wiejskich ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich przewiduje pomoc grupom producenckim. Określony przepisem ustawy obszar pomocy odpowiada określonemu art. 20 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, rodzajowi wsparcia właściwemu dla środków przejściowych jakim jest wsparcie tworzenia grup producenckich dla krajów tą normą określonych (m.in. dla Polski). Zasadnicze cele tej pomocy określone zostały w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, a jak stanowi ust. 3 tego artykułu wsparcie udzielanie jest grupie producentów oficjalnie uznanej przez właściwy organ państwa członkowskiego najpóźniej do dnia 13 grudnia 2013 r. przy czym, uznanie grupy producentów rolnych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zyskuje swój materialno-normatywny wyraz w adresowanej do danej grupy decyzji marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę grupy o spełnianiu przez tę grupę warunków oraz wpisie do rejestru producentów rolnych.

Wpis do rejestru jest jednym z podstawowych warunków udzielenia grupie producentów rolnych pomocy, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym, aby grupa producencka, prowadząca na terenie Rzeczypospolitej Polskiej działalność, mogła uzyskać pomoc, musi uzyskać wpis do rejestru grup producentów rolnych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.). Dodać trzeba, że należy odróżnić wniosek o przyznanie pomocy od wniosku o płatność za każdy rok działalności grupy, objęty przyznaną wcześniej pomocą, chociaż zauważyć trzeba, iż pomoc, o której stanowi § 6 ust. 1 rozporządzenia, odnosi się wyłącznie do form tej pomocy w postaci kolejnych rocznych płatności, o które grupa corocznie występuje.

Rozpatrywana przez Sąd sprawa dotyczyła płatności na kolejny 4 rok działalności grupy, okresu od 13 listopada 2012 r. do 12 listopada 2013 r. Okoliczność ta nie jest sporna, tak jak niesporne jest, że skarżąca G. złożyła wniosek o płatność [...] listopada 2013 r., załączając wymagane § 7 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia zaświadczenie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2013 r., oraz że na dzień złożenia wniosku posiadała wpis do rejestru grup producentów rolnych. Tym samym należało uznać, że niewątpliwy stan faktyczny potwierdzał prowadzenie działalności rolniczej przez G. w kolejnym okresie pomocowym. Okresem tym, jak jednoznacznie stanowi § 6 ust. 1 rozporządzenia, jest okres kolejnych 12 miesięcy prowadzenia przez grupę działalności, poczynając od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Dodać wypada, że zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia, wniosek o płatność grupa składa najdalej w terminie 30 dni od upływu okresu, o którym mowa w ust. 1, czyli od upływu kolejnego okresu 12 miesięcy prowadzenia działalności liczonego od dnia wydania decyzji o wpisie.

Przyjęcie takiego liczenia okresu działalności producenckiej grupy zgodne jest z art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, które przyjęło zasadę, że wsparcia udziela się w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie uznania za grupę producentów rolnych.

W świetle niespornego stanu faktycznego oraz omówionych unormowań, nie może być wątpliwości, że w dniu [...] listopada 2013 r. tj. w dacie składania wniosku o płatność za 4 rok działalności liczonej od 13 listopada 2012 r. do 12 listopada 2013 r. oraz w przewidzianym przepisem § 6 ust. 2 rozporządzenia okresie 30 dni od dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 1 (kolejnego okresu 12 miesięcy prowadzenia działalności liczonego od dnia wydania decyzji o wpisie), a więc do [...] grudnia 2013 r., skarżąca G. legitymowała się wpisem do rejestru producentów rolnych.

W tym stanie rzeczy wniosek Sądu I instancji, że skarżąca na dzień wydania decyzji o płatności tj. na dzień [...] grudnia 2013 r. nie spełniała określonych § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia warunków z tego powodu, że decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. została wykreślona z rejestru, nie jest prawidłowy. Nie można zgodzić się z WSA, który twierdzi, że warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów jest posiadanie wpisu do rejestru producentów rolnych w dacie wydawania decyzji o płatności.

Tego rodzaju rozumowanie, po pierwsze, nie prowadzi do załatwiania spraw wedle jednej jasnej reguły, lecz będzie skutkowało rozstrzyganiem ad casum. W rozpatrywanej sprawie oznacza to, że wydanie decyzji o przyznaniu płatności przed datą, w której wydana została decyzja o wykreśleniu, a więc nie [...] grudnia 2013 r., jak to miało miejsce, lecz np. [...] listopada 2013 r. nie stanowiłoby wedle rozumowania Sądu I instancji o niespełnieniu warunku przyznania płatności. Po wtóre zaś, na prawo do płatności za kolejny rok działalności grupy producentów należy patrzeć z perspektywy, wskazanego w art. 5 ust. 1 pkt 10 u.w.r.o.w. i skonkretyzowanego w § 3 ust. 1 pkt 1 i w § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia, celu jakiemu przyznane wsparcie miało służyć. Tym celem jest prowadzenie na terytorium RP działalności grupy producentów rolnych przez pełne 12 miesięcy liczonych od dnia wydania decyzji o wpisie do rejestru.

Oznacza to, że jeśli w tak liczonym roku działalności, niebędącym rokiem kalendarzowym, grupa faktycznie i formalnie istniała, bo wpisana była do rejestru producentów rolnych, prowadziła działalność, a po jego zakończeniu złożyła jako wciąż istniejąca grupa, w przewidzianym prawem terminie, wniosek o płatność, to wykreślenie jej z rejestru po tym okresie nie może pozbawić nieistniejącej już w dacie wydania decyzji grupy prawa do płatności.

Powyższe rozumowanie zdaje się dostrzegać Sąd I instancji, bowiem zaznacza, że rocznie przyznawaną płatność grupa może otrzymać za okres kolejnych 12 miesięcy. Następnie Sąd, stwierdzając, że "badanie zasadności wypłaty pomocy za konkretny okres obejmuje przede wszystkim ustalenie prawidłowości złożonego wniosku" przydał tej czynności i warunkom w jakich się realizuje szczególne znaczenie. Ostateczne wnioski jakie WSA wyprowadził nie są do pogodzenia ani z treścią powołanych wyżej przepisów rozporządzenia ani z celem jaki wiąże się z podjęciem działalności producenckiej przez grupę producentów rolnych, znajdującym swoją podstawę w art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005.

W tym stanie rzeczy na uboczu istoty sprawy pozostają zarzuty naruszenia prawa procesowego. O wyniku sprawy zadecydowało bowiem uwzględnienie zarzutów naruszenia prawa materialnego, którego dopuścił się zarówno Sąd I instancji, jak też organy administracji. Można jedynie powiedzieć, że nieznana organowi w dacie rozstrzygania okoliczność wykreślenia G. z rejestru producentów rolnych, powinna zostać oceniona przez organ przy uwzględnieniu wykładni przepisów rozporządzenia jakiej dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym wyroku.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 w związku z art. 193 tej ustawy orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 203 pkt 1 w związku z art. 200 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.