Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 804/14 oddalił skargę W. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 15.000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W skardze kasacyjnej W. P. domagał się uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, jak również wstrzymania wykonania wskazanej wyżej decyzji GITD z dnia [...] grudnia 2013 r. Skarżący argumentował, że zapłata kary pieniężnej nałożonej decyzją spowoduje utratę jego płynności finansowej, co może uniemożliwić dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, która stanowi dla niego jedne źródło dochodu. Wnioskodawca wyjaśnił także, że wskutek obecnej sytuacji finansowej posiada jedynie dwa samochody ciężarowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wskazać należy, że decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. GITD utrzymał w mocy decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r. nakładającą na W. P. karę pieniężną na podstawie art. 140aa ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej: p.r.d.
Stosownie do art. 140ac ust. 2 p.r.d. decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed WSA nie jest więc wymagane.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 28 lutego 2014 r. W. P. wniósł do WSA w W. skargę na decyzję GITD z dnia [...] grudnia 2013 r., a organ na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d. (vide: postanowienie z [...] lutego 2014 r.) z urzędu wstrzymał jej wykonanie. Jak trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 marca 2015 r. o sygn. akt II GZ 81/15 (publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ochrona tymczasowa udzielona skarżącemu przez organ pozostaje w mocy do czasu oddalenia skargi przez WSA. W niniejszej sprawie WSA wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 r. o sygn. akt VI SA/Wa 804/14 oddalił skargę W. P. na decyzję GITD z dnia [...] grudnia 2014 r., wobec czego z mocy art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie jej wykonania upadło, gdyż Sąd wydał orzeczenie kończące postępowanie w pierwszej instancji. Zdaniem NSA art. 140ac ust. 2 p.r.d. nie przewiduje wstrzymania wykonania decyzji z urzędu do czasu prawomocnego oddalenia skargi, a zatem uznać należy, że dobrodziejstwo ochrony tymczasowej przewidziane omawianym przepisem nie rozciąga się na postępowanie przed NSA wywołane skargą kasacyjną od wyroku sądu I instancji oddalającego skargę. W takim przypadku dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest złożenie wniosku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., co skarżący w rozpoznawanej sprawie uczynił.
Jednak, w ocenie NSA, wniosek skarżącego jest niezasadny, bowiem skarżący nie wykazał przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W kilkuzdaniowym uzasadnieniu wniosku, z którego de facto nic nie wynika, skarżący stwierdził jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej, co może uniemożliwić dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, stanowiącej jedyne źródło dochodu. Skarżący dodał, że posiada dwa samochody ciężarowe. NSA nie ma możliwości oceny wskazanych twierdzeń skarżącego pod kątem przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. przede wszystkim z uwagi na to, że kondycja finansowa przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego, jak również sytuacja finansowa samego skarżącego pozostają sądowi kasacyjnemu nieznane, więc nie wiadomo jakie trudne do odwrócenia skutki albo jakich rozmiarów szkodę mogłaby spowodować egzekucja kwoty 15.000 zł nałożonej decyzją.
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd kasacyjny nie jest władny poszukiwać argumentów przemawiających za jego uwzględnieniem na podstawie akt sprawy przy zastosowaniu art. 133 § 1 p.p.s.a. Inaczej mówiąc, skoro taki wniosek nie jest poparty przekonującą argumentacją, a stanowisko skarżącego nie znajduje potwierdzenia w żadnych dokumentach, to uwzględnienie wniosku nie jest możliwe.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.