Uzasadnienie
I
Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W. T. Sp. z o.o. z siedzibą w Cz. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, że w toku postępowania spornego wszczętego na wniosek B. O., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A. P. K. – M. w Rz., o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego [...], udzielonego na rzecz A. W. T. Sp. z o.o. z siedzibą w Cz. - w części dotyczącej czasopism i krzyżówek ujętych w klasie [...], skarżący domagał się jego zawieszenia. Wniosek o zawieszenie postępowania został złożony w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i umotywowany tym, że do Sądu Okręgowego w Częstochowie wpłynął pozew o odszkodowanie wniesiony przez pana R. O. prowadzącego O. W. "P. – M.", męża wnioskodawczyni.
W pozwie powód domagał się zabezpieczenia powództwa poprzez zajęcie praw majątkowych A. W. T. Sp. z o.o., w tym prawa z rejestracji spornego znaku towarowego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Urząd Patentowy RP odmówił zawieszenia postępowania uznając, że między postępowaniem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego a postępowaniem toczącym się przed Sądem Okręgowym w Częstochowie nie występuje zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania spornego zostało utrzymane w mocy postanowieniem Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2007 r.
Uzasadniając oddalenie skargi Sąd I instancji na wstępie dokonał wykładni art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i przyjął, że związek zagadnienia wstępnego ze sprawą merytoryczną wyraża się w relacji, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda dla wydania decyzji w prowadzonej przez Urząd Patentowy RP sprawie. Następnie wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie występuje sytuacja uzależnienia, uwarunkowania postępowania prowadzonego w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji od rozstrzygnięcia sprawy o odszkodowanie prowadzonej przed sądem powszechnym. Postępowanie prowadzone przez sąd powszechny nie stanowi także zagadnienia otwartego, którego treścią mogłaby być wypowiedź co do uprawnienia, czy obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych okoliczności mających znaczenie prawne.
Sąd w pełni podzielił argumentację Urzędu Patentowego RP zawartą w zaskarżonym postanowieniu, iż kwestia zagadnienia wstępnego unormowana w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., uzasadniająca obligatoryjność zawieszenia postępowania, nie zachodzi w okolicznościach sprawy niniejszej. Urząd Patentowy prowadzący postępowanie sporne w sprawie unieważnienia prawa ochronnego ze znaku towarowego (także w kwestii istnienia interesu prawnego wnioskodawcy) nie jest związany w prowadzeniu tego postępowania i podjęciu rozstrzygnięcia od uznania zasadności, bądź nie, pozwu o odszkodowanie w sprawie cywilnej. Postępowanie w sprawie o odszkodowanie prowadzone przed sądem powszechnym przez małżonka wnioskodawczyni sprawy o unieważnienie znaku towarowego, zdaniem Sądu I instancji, nie miało żadnego wpływu na postępowanie administracyjne o unieważnienie znaku.
II
W skardze kasacyjnej A. W. T. sp. z o.o. powołując art. 174 "ust." 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarzuciła wyrokowi Sądu I instancji naruszenie art. 145 § 1 ust.1 lit. c) p.p.s.a poprzez wadliwe zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. W uzasadnieniu zarzutów podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając uznania wskazanych przez skarżącego zagadnień prawnych za prejudycjalne dla rozstrzygnięcia mniejszej sprawy poprzestał na ogólnym stwierdzeniu, że "nie ma żadnego wpływu na postępowanie administracyjne o unieważnienie znaku", nie wyjaśniając merytorycznych podstaw takiego stanowiska. W ocenie skarżącej Sąd I instancji nie wyjaśnił podstawy wydanego rozstrzygnięcia, poprzestając jedynie na ogólnym stwierdzeniu bez wskazania merytorycznych podstaw zajętego stanowiska.
Pełnomocnik uczestniczki postępowania B. O. na rozprawie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontroli kasacyjnej, sprawowanej w granicach skargi kasacyjnej, poddany został wyrok Sądu I instancji oddalający skargę na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji omówił regulację prawną zawartą w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i wyjaśnił pojęcie zagadnienia wstępnego i otwartego, o których mowa w tym przepisie. Następnie podał powody, dla których w jego ocenie w rozpoznawanej sprawie nie występowały przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. obligujące organ do zawieszenia postępowania i podzielił w pełni argumentację zawartą w ocenianym postanowieniu. Podkreślił, że jeżeli istnieje zależność pomiędzy sprawą o unieważnienie znaku a sprawą toczącą się przed sądem powszechnym o odszkodowanie, to jest to zależność odwrotna, a mianowicie w sytuacji unieważnienia prawa z rejestracji roszczenie odszkodowawcze osoby trzeciej utraciłoby podstawę prawną wynikającą z prawa rejestracji i wskazał, że strony dochodzące roszczeń w postępowaniu administracyjnym i przed sądem powszechnym powołują się na własne prawa jako odrębne podmioty gospodarcze.
Powtórzenie istotnych elementów uzasadnienia wyroku Sądu I instancji było niezbędne, gdyż skarga kasacyjna w zasadzie opiera się na zarzucie naruszenia przez Sąd przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. Jej autor twierdzi, że w pisemnych motywach orzeczenia Sąd I instancji nie wskazał merytorycznych podstaw zajętego stanowiska, a tym sam nie wyjaśnił podstawy wydanego rozstrzygnięcia. W myśl przepisu, którego naruszenie zarzuca strona skarżąca, uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
W świetle zacytowanych fragmentów uzasadnienia orzeczenia zarzut ten należy uznać za bezzasadny. Uzasadnienie kontrolowanego wyroku zawiera wszelkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 141 § 4 p.p.s.a. i wbrew temu co twierdzi strona skarżąca, pozwala na kontrolę kasacyjną wyroku. Dodać jeszcze należy, że w ramach zarzutu naruszenia przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z powyższej regulacji prawnej. Na gruncie tej podstawy kasacyjnej sąd nie może natomiast badać zasadności przyjętej podstawy rozstrzygnięcia oraz trafności samego wyroku. Wadliwość samego uzasadnienia musi być przy tym tego rodzaju, że nie pozwala na kontrolę kasacyjną tego wyroku, a taka w rozpoznawanej sprawie nie występuje.
W skardze kasacyjnej obok omówionego zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., postawiono także zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. "poprzez wadliwe zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.". Tak sformułowany w petitum skargi kasacyjnej zarzut nie został jednakże w żaden sposób uzasadniony, co zwalnia Naczelny Sąd Administracyjny z obowiązku jego oceny. Wskazać bowiem należy, że w postępowaniu kasacyjnym obowiązuje zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej. Stosownie do tak przyjętego modelu kontroli, do obowiązków wnoszącego skargę kasacyjną należy nie tylko przytoczenie podstaw kasacyjnych ale i ich uzasadnienie. Obowiązki te wynikają wprost z art. 176 p.p.s.a. Nadto w sytuacji oparcia skargi kasacyjnej na podstawie, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. niezbędnym jej składnikiem jest wykazanie okoliczności uprawdopodobniających istnienie potencjalnego związku pomiędzy wytkniętym naruszeniem a wynikiem sprawy sądowoadministracyjnej. Ponieważ omawiany zarzut nie zawiera wskazanych elementów, to nie jest możliwa jego merytoryczna ocena.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.