Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") oddalił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 marca 2020 r., co wynika z treść zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji.
W dniu 23 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z wyłączeniem przypadków o których mowa we wskazanych przepisach. Stosownie zaś do treści art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2020 r., został doręczony skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu 23 marca 2020 r.
Ustawowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 23 maja 2020 r., gdyż w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres (art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zawieszenie i wstrzymanie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nastąpiło z mocy prawa od 14 marca 2020 r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, Dz. U. z 2020 r., poz. 433).
Ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie biegu terminu nastąpiło 22 maja 2020 r. (art. 46 pkt 20 w zw. z art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Na mocy bowiem art. 46 pkt 20 powołanej ustawy uchylono art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r., a w myśl art. 68 ust. 6 stawy z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, to jest 16 maja 2020 r.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął zatem bieg w dniu 23 maja 2020 r. i upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Jest to bowiem, jak wskazano na wstępie, określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. termin liczony w dniach.
Skarga kasacyjna złożona w dniu 23 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie) została zatem wniesiona z uchybieniem terminu.
W świetle przedstawionych okoliczności sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skargę kasacyjną należało uznać za spóźnioną, a tym samym podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.