Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 479/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi G. Spółki z o.o. w S. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanej dalej: PARP) z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej: z.p.p.r., stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PARP oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Listem poleconym nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2011 r. PARP wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, przeprowadzenia dowodów z dokumentów załączonych do skargi kasacyjnej oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., naruszenie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 30a z.p.p.r. polegające na błędnym przyjęciu naruszenia przez organ reguł przejrzystości stosowanych przy ocenie wniosku. Argumentację na poparcie powyższego zarzutu organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30e z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym taki sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych w sprawach, do jakich odnosi się ustawa z.p.p.r. Ustawodawca wprowadził bowiem w z.p.p.r. regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e z.p.p.r. jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące ich daleko idące modyfikacje.
W art. 30e z.p.p.r. ustawodawca nie wymienia jako niepodlegających stosowaniu przepisów działu IV p.p.s.a., natomiast w art. 30d ust. 1 zdanie pierwsze z.p.p.r. wprowadza szczególny w stosunku do art. 177 § 1 p.p.s.a., czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia rozstrzygnięcia sądu I instancji. W zdaniu drugim art. 30d ust. 1 z p.p.r. nakazuje natomiast odpowiednio stosować art. 30c ust. 2 z.p.p.r., regulujący sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego I instancji.
W zamyśle ustawodawcy skrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wprowadzenie terminu do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, czy wyłączenie udziału sądu I instancji w postępowaniu kasacyjnym, zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania idącego dalej, niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Zgodnie z art. 30c ust. 2 z.p.p.r.: "Skarga, o której mowa w ust. 1 (do sądu I instancji), jest wnoszona (...) bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (...). Skarga podlega opłacie sądowej". Skoro w art. 30d ust. 1 zd. 2 z.p.p.r. mowa o odpowiednim stosowaniu cytowanego przepisu, to art. 30d ust. 1 zd. 1 z.p.p.r. należy rozumieć w ten sposób, że skarga kasacyjna jest wnoszona bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i podlega opłacie sądowej. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 3 z.p.p.r. wniesienie skargi (do sądu I instancji) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Odpowiednie zastosowanie tego przepisu na mocy odesłania z art. 30d ust. 2 z.p.p.r. prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi kasacyjnej nieopłaconej w terminie wywołuje skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia.
W rozpoznawanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. został wysłany do pełnomocnika organu r. pr. B.L. – K. w dniu 28 kwietnia 2011 r. Skarga kasacyjna organu została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 10 maja 2011 r., to jest w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie do pełnomocnika organu będącego radcą prawnym zostało skierowane pouczenie przez Sąd I instancji o treści art. 30d ust. 2 w związku z art. 30c ust. 5 z.p.p.r. (k. 143 akt sądowych). Mimo to, skarga kasacyjna w tej sprawie została nieprawidłowo opłacona, bowiem wpis od tej skargi w kwocie 100 złotych został uiszczony na konto Urzędu miasta stołecznego Warszawy – Dzielnica Śródmieście, zamiast na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższa okoliczność została potwierdzona informacją z Kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego (pismo z dnia 31 maja 2010 r., k. 44 akt sądowych), udzieloną w odpowiedzi na pismo z dnia 27 maja 2011 r., w którym Przewodniczący Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się o ustalenie, czy na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wpis sądowy w kwocie 100 zł od skargi kasacyjnej PARP od wyroku WSA w W. z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 479/11.
Na gruncie ustawy z.p.p.r. nie jest dopuszczalne wezwanie przez Naczelny Sąd Administracyjny do opłacenia skargi kasacyjnej, jak to ma miejsce na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a. Opłatę taką należy bowiem uiścić w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi kasacyjnej, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku Sądu I instancji bez wezwania. Wezwanie jest instytucją stosowaną wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś nieuiszczenie opłaty sądowej, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 2 z.p.p.r. nie stanowi braku formalnego skargi (kasacyjnej). Odmiennie w stosunku do p.p.s.a. są bowiem uregulowane skutki złożenia skargi nieopłaconej. W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 3 z.p.p.r.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 3 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 z.p.p.r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.