Uzasadnienie
Postanowienie z 7 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę R. W. i P. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Sąd I instancji w uzasadnieniu przedstawił, że Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu w B. wezwał skarżących wezwaniami z [...] listopada 2014 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisania skargi przez P. S..
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący przesłali ponownie skargę uzupełnioną o podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpis wzywanego wspólnika P. S..
Wskazanym na wstępie postanowieniem WSA odrzucił skargę skarżących uzasadniając, iż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem [...].12.2014 r. Skarga dotyczyła kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o transporcie drogowym, zatem wskazanie wartości przedmiotu sporu ma znaczenie dla prawidłowego wyliczenia i pobrania wpisu sądowego. Z braku jego określenia wezwano skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi a skoro termin upłynął bezskutecznie sąd skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił.
R. W. i P. S. wnieśli skargę kasacyjną na orzeczenie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Skargą kasacyjną skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania:
- 1. art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. poprzez całkowicie bezpodstawne odrzucenie skargi, na skutek czego skarżący zostali pozbawieni uprawnienia poddania kontroli sądu administracyjnego działalności organów administracji publicznej;
- 2. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odrzucenie skargi w sytuacji, gdy skarżący zgodnie z wezwaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia [...] listopada 2014 r. uzupełnili wyznaczonym terminie wszystkie braki formalne skargi poprzez złożenie podpisu pod skargą przez drugiego wspólnika spółki cywilnej oraz poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia sformułowaniem o "nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10000 (dziesięć tysięcy) złotych".
- 3. art. 163 § 2 zd. 2 p.p.s.a. przez tendencyjne przedstawienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstaw prawnych odrzucenia skargi, bez odniesienia się i właściwej oceny uzupełnienia braku formalnego skargi tj. wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia poprzez sformułowanie "o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10000 (dziesięć tysięcy) złotych".
- 4. art. 215 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 216 p.p.s.a. polegające na uznaniu, iż uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia poprzez sformułowanie "o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10000 (dziesięć tysięcy) złotych" nie wyczerpuje dyspozycji tychże przepisów i nie jest wystarczające do stwierdzenia z jaka kwotą nie godzą się skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi ustawa stanowi inaczej, ponieważ z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny skargę tę odrzuca. Zatem z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika, że sąd odrzuca skargę dopiero, gdy strona nie uzupełni w wyznaczonym przez sąd terminie braków formalnych skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma aspekt czasowy zaistniałych zdarzeń, rodzących określone skutki prawne. Należało zatem na wstępie ustalić, że zarządzeniami z dnia [...] listopada 2014 r. doręczonymi skarżącym [...] grudnia 2014 r. wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisania skargi przez P. S..
Skarżący w prawidłowym wyznaczonym siedmiodniowym terminie tj. [...].12.2014 r. ponownie złożyli skargę uzupełniając ją zgodnie z wezwaniem o określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości: 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych oraz podpis P. S..
Tym samym w zaistniałej sytuacji zdaniem NSA uznać należy, że w dacie nadania do Sądu I instancji ponownie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżący uzupełnili jej braki formalne w terminie i w prawidłowy sposób.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie