Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2017 r. [...] reprezentowana przez prokurenta [...] wystąpiła z wnioskiem o wyznaczenie innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy ze skargi ww. Spółki na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu. Skarga na powyższą decyzję została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Wr 1329/15.
Według wnioskodawcy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie jest w stanie "rzetelnie osądzić sprawę".
Pismem z dnia 22 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał [...] do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie oryginału lup kopii (poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu, z którego wynika jej umocowanie do reprezentowania [...]– w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.
Pomimo tego, że powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Spółce w dniu 12 kwietnia 2017 r. – w zakreślonym terminie brak formalny wniosku nie został uzupełniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Należy mieć również na uwadze regulację zawartą w przepisie art. 29 p.p.s.a. stanowiącym, iż przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepisy te regulują istotne kwestie procesowe.
Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał [...] do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyznaczenie innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy - poprzez nadesłanie oryginału lup kopii (poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu, z którego wynika jej umocowanie do reprezentowania [...] – w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.
Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone na adres Spółki w dniu 12 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 11 akt sądowych, a zatem wyznaczony termin na dokonanie określonych czynności procesowych upływał w dniu 19 kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie [...] nie zrealizowała wezwania.
Wobec tego, że nie został uzupełniony brak formalny wniosku w postaci przedłożenia właściwego dokumentu na podstawie którego Sąd mógłby bez wątpliwości zbadać umocowanie do działania [...] w imieniu Spółki – wniosek podlegał odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.