Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2019 r. Burmistrz Miasta P. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta Sz. w sprawie wydania decyzji w przedmiocie ustalenia prawa do świadczeń medycznych dla M. L. ostatnio zamieszkałego w gminie Sz., ze wskazaniem że organem właściwym do rozpoznania sprawy jest gmina Sz.. W uzasadnieniu Burmistrz m. P. wskazał, że ze zgromadzonych dokumentów wynikało, że M. L. nie przebywa pod żadnym zweryfikowanym adresem z zamiarem stałego pobytu wobec czego jest osobą bezdomną. Miejscowość P. nie stanowi dla niego centrum społeczno – gospodarczego ani nie jest z nią w żaden sposób związany.
Ponadto wskazał, że ostatnim miejscem zamieszkania M. L. było Sz. gdzie był zameldowany w latach 1994 – 2001 pod adresem P. [...] wraz z żoną i dzieckiem zaś w okresie od stycznia do października 2001 był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Sz. jako bezrobotny.
Pismem z dnia 1 marca 2019 r. Burmistrz Miasta P. cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazując, że od 21 lutego 2019 r. M. L. przebywa w domu O. P. K. w Sz. i w związku z jego trudną sytuacją zdrowotną Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sz. wydał decyzję potwierdzającą prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na okres 90 dni od dnia 15 stycznia 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wywołane wnioskiem Burmistrz Miasta P., podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęło się, że w razie sporu kompetencyjnego, jeśli jeden z organów pozostający w sporze uzna swą właściwość, zachodzi podstawa do umorzenia postępowania w myśl przywołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2003 r., sygn. akt I SA 702/03).
W przedmiotowej sprawie zaistniała opisana sytuacja implikująca podstawy do umorzenia postępowania w sprawie sporu o właściwość organu do potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Jak bowiem wynika z pisma Burmistrz Miasta P. z dnia 1 marca 2019 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sz. wydał decyzję potwierdzającą prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dla M. L., które to wydanie rozstrzygnięcia w stosunku do świadczeniobiorcy było przedmiotem sporu kompetencyjnego.
W takim stanie swój byt utraciła przyczyna sporu o właściwość, w konsekwencji przestały istnieć również podstawy do rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku postanowiono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a., albowiem cofnięcie wniosku nastąpiło przed dniem rozpoczęcia rozprawy.