Uzasadnienie
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. we wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między nim a Starostą Powiatu O. w przedmiocie wniosku o wyrażenie zgody na zalesienie gruntów rolnych.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że Starosta Powiatu O. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. przekazał Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W. wniosek A. O. o wyrażenie zgody na zalesienie gruntów rolnych. Jako podstawę prawną podał m.in. § 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 390, dalej: rozporządzenie z dnia 19 marca 2009 r.).
Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż A. O. we wniosku o wyrażenie zgody na zalesienie gruntów rolnych powołał się na art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. Nr 73, poz. 764 ze zm., dalej: ustawa o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia), która obowiązywała do dnia 14 stycznia 2004 r. Dodał, że wnioskodawca nie wystąpił z wnioskiem o pomoc finansową zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r.
Przytaczając treść art. 14 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 września 2001 r. o lasach (tj.: Dz. U. z 2005 r., Nr 45, poz. 435 ze zm., dalej: ustawa o lasach), Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że to starosta, a nie organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyduje o przyznaniu dotacji z budżetu państwa przeznaczonych na całkowite lub częściowe pokrycie kosztów zalesienia gruntów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt sprawy, A. O. zwrócił się do Starosty Powiatu O. o wyrażenie zgody na zalesienie części gruntów rolnych. W jego wystąpieniu nie było wniosku o przyznanie na ten cel jakichkolwiek środków finansowych. Jako podstawę wystąpienia wskazano natomiast art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. Nr 73, poz. 764 ze zm.), zgodnie z którym właściciel gruntu rolnego o taką zgodę mógł wystąpić do właściwego starosty.
Ustawa o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia została uchylona w całości przez art. 15 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.). Akt derogacyjny nie przejął jednak regulacji zawartej w art. 3 pkt 4 ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, a zatem w tego rodzaju sprawach zastosowanie będą mieć ogólnie obowiązujące przepisy prawa dotyczące gospodarowania gruntami rolnymi i leśnymi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny miał na względzie, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) starosta jest organem ogólnie właściwym w sprawach gruntów rolnych, a takich dotyczy wniosek.
Ponadto należy też zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 12, poz. 59 ze zm.), również temu organowi został powierzony nadzór nad gospodarką leśną w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa, czyli nad gruntami o takim charakterze, jaki zamierza nadać gruntowi rolnemu A. O. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, wskazując Starostę Powiatu O. jako organ właściwy w tej sprawie.