Uzasadnienie
I
Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2023 r. Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Zarządem Województwa Łódzkiego a Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej poprzez wskazanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jako organu właściwego do rozpatrzenia sprawy.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu wniosku oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniosku.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlega odrzuceniu.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, stwierdzono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: ppsa) jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów pisma przez sąd. Stanowisko to znajduje odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość na podstawie art. 64 § 3 ppsa w zw. z art. 15 § 2 ppsa.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 14 lutego 2023 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik wnioskodawcy przesłał w zakreślonym terminie podpisaną elektronicznie kopię uchwały o udzieleniu pełnomocnictwa oraz uiścił wpis sądowy. Nie nadesłał natomiast poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu wniosku. Zatem nie uzupełnił w terminie siedmiu dni braku formalnego wniosku wskazanego w wezwaniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ppsa w zw. z art. 15 § 2 ppsa oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji.