Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 czerwca 2018 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. reprezentując Prezydenta Miasta K. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy MOPS w K. a Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w W., w sprawie rozpoznania wniosku Dyrektora SP ZOZ Sz. K. w W. – B. o wydanie decyzji w sprawie świadczeń opieki zdrowotnej R. R..
Wnioskodawca w motywach pisma wskazał, że GOPS w W. pismem z dnia 22 maja 2018 r. przekazał wniosek Dyrektora Sz. K. o wydanie wymienionej na wstępie decyzji odnośnie R. R. argumentując, że w wyniku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalono, iż R. R. jest osobą bezdomną, nie ma możliwości powrotu do wcześniej zajmowanego lokalu znajdującego się w W. przy ul. Ż. [...] zaś ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały były K., ul. K. [...]. Żona R. R. wskazała natomiast, że jej mąż ostatnio przebywał pod adresem W., ul. S. [...]. Jak ustalono, podany adres nie istnieje.
W ocenie wnioskodawcy, przekazanie wniosku MOPS w K. nie znajdowało uzasadnienia w istniejącym stanie prawnym i faktycznym, gdyż z dokumentów przedłożonych przez GOPS w W. i informacji zawartych w wywiadzie środowiskowym wynikało, że R. R. posiada zameldowanie na pobyt stały w K., ul. K. [...]; dotychczas zamieszkiwał z żoną w wynajmowanym lokalu pod adresem Wilkowicach przy ul. Ż. [...], z którego to lokalu zostali "wyrzuceni" z uwagi na powstałe zaległości czynszowe jednakże jak wynika z potwierdzenia odbioru korespondencji z dnia 26 kwietnia 2018 r., p. M. R. (żona) potwierdziła własnoręcznym podpisem doręczenie pisma GOPS w W. pod wymienionym adresem przy ul. Ż. [...].
Uwzględniając te ustalenia, wnioskodawca uznał, że brak było podstaw do przyjęcia, iż K. są miejscem zamieszkania R. R.. W takiej sytuacji, na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z którym dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, uznać należało, iż gminą właściwą do wydania decyzji w sprawie jest gmina W., na terenie której R. R. zamieszkuje, a co najmniej przebywa.
Wójt Gminy W. w piśmie z dnia 16 sierpnia 2018 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek Prezydenta Miasta K. wskazał, że uznał swoją właściwość i rozpatrzył wniosek R. R. w przedmiocie przyznania prawa do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Jak wskazał Wójt w motywach pisma, R. R., w dniu 13 sierpnia 2018 r., zgłosił się składając oświadczenie o miejscu zamieszkania wskazując W., ul. S. [...]. W tej sytuacji Wójt gminy W., na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej wydał w dniu [...] sierpnia 2018 r. decyzję nr [...] przyznającą R. R. prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej od dnia 13 marca 2018 r. na okres 90 dni.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wywołane wnioskiem Prezydenta Miasta K. reprezentowanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K., podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęło się, że w razie sporu kompetencyjnego, jeśli jeden z organów pozostający w sporze uzna swą właściwość, zachodzi podstawa do umorzenia postępowania w myśl przywołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2003 r., sygn. akt I SA 702/03).
W przedmiotowej sprawie zaistniała opisana sytuacja implikująca podstawy do umorzenia postępowania w sprawie sporu o właściwość organu do potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Jak bowiem wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, przede wszystkim zaś pisma Wójta Gminy W. z dnia 16 sierpnia 2018 r. i załączonych do niego dokumentów, stanowiącego odpowiedź na wniosek Prezydenta Miasta K., Wójt gminy W. uznał się za organ właściwy do rozpoznania sprawy R. R. o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej. Skutkiem uznania się za organ właściwy Wójt gminy W. orzekł, decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., o przyznaniu R. R. prawa do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej.
W takim stanie swój byt utraciła przyczyna sporu o właściwość, w konsekwencji przestały istnieć również podstawy do rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.