Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 1 kwietnia 2019 r. Gmina A wniosła o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Gminą A a Gminą B, w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.
Wnioskodawca wskazał, że Wojewódzki Szpital Zespolony w K. przesłał do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. wniosek o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń zdrowotnych dla R.Z. mającego stały meldunek na terenie Gminy K. tj. [...] K. Następnie wskazał, że R.Z. od kilku lat nie przebywał na terenie Gminy, a w dniu zachorowania również udzielana pomoc była w miejscowości K. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w K. pismem z dnia 18 marca 2019 r., przesłał do Miejsko-Gminnego Ośrodek Pomocy Społecznej w S. wywiad przeprowadzony przez Wojewódzki Szpital Zespolony w K. i o powyższym fakcie poinformował Szpital w K. Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S. w dniu 25 marca 2019 r., zwrócił ten wniosek do Ośrodka w K. W odpowiedzi na wniosek Gminy A, Gmina B wniosła o jego oddalenie, ewentualnie o wskazanie Gminy A, jako właściwej do rozpoznania wniosku.
Pismem z dnia 11 lipca 2019 Gmina A uznała swoja właściwość do rozpoznania wniosku i potwierdziła prawa R.Z. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, wywołane wnioskiem Gminy A, podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie zaistniała opisana sytuacja implikująca podstawy do umorzenia postępowania w sprawie sporu o właściwość organu o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Z pisma z dnia 11 lipca 2019 r. wynika, że Gmina A uznała swoją właściwość do rozpoznania wniosku i potwierdziła prawa R.Z. do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.
W takim stanie swój byt utraciła przyczyna sporu o właściwość, w konsekwencji przestały istnieć również podstawy do rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji