Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 marca 2021 r. Starosta Koszaliński wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Katowice o właściwość organu w przedmiocie zawiadomienia o nabyciu pojazdu. Wniosek został podpisany przez pełnomocnika Starosty, radcy prawnego. Do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo z 21 grudnia 2018 r., które w swym zakresie obejmowało pełnomocnictwo do reprezentowania Starosty przed sądami powszechnymi i organami egzekucyjnymi w sprawach cywilnych i karnych.
Pismem z 8 kwietnia 2021 r. Sąd wezwał wnioskodawcę między innymi do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Starosty Koszalińskiego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a. Przy piśmie z 20 kwietnia 2021 r. pełnomocnik Starosty załączył między innymi odpis pełnomocnictwa do reprezentowania organu w sporze kompetencyjnym. Umocowanie to nie zawierało upoważnienia do reprezentowania Starosty przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał odrzuceniu, ponieważ w wyznaczonym w wezwaniu terminie 7 dni wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku, tj. nie nadesłał pełnomocnictwa procesowego udzielonego radcy prawnemu do reprezentowania Starosty Koszalińskiego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wprawdzie w terminie do uzupełnienia braków formalnych wniosku nadesłano poświadczony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnego do reprezentowania Starosty Koszalińskiego przed sądami powszechnymi, organami administracyjnymi i organami egzekucyjnymi oraz w postępowaniach mediacyjnych i innych pozasądowych negocjacjach, w sprawach z udziałem Starosy Koszalińskiego. Jednakże w tak określonym katalogu podmiotów nie mieści się jednak Naczelny Sąd Administracyjny, do którego został skierowany wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Z tej przyczyny należało uznać, że radca prawny, który podpisał wniosek w imieniu Starosty Koszalińskeigo nie był prawidłowo umocowany do dokonania tej czynności, a pomimo wezwania do nadesłania pełnomocnictwa, ten brak formalny wniosku nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym pamiętać trzeba, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanym przypadku ustawa nie stanowi inaczej.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w pkt 1 sentencji. Orzeczenie podjęte w pkt 2 sentencji Sąd podjął na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.