Uzasadnienie
Prezydent W. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Prezydentem W. a Wójtem Gminy B. w sprawie o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych pana J. C.. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego przez pracownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej (w skrócie: GOPS) wynika, że pan J. C. jest osobą bezdomną, nie jest nigdzie zameldowany i nie posiada miejsca zamieszkania. Z ostatniego miejsca zameldowania (W., ul. J. [...] m. [...]) został wymeldowany.
Przed rozpoczęciem terapii w Ośrodku [...] w G. (od [...] października 2016 r.) J. C. przebywał w W. w pustostanach lub u znajomych. Przewidywany pobyt, związany z leczeniem, w Ośrodku [...] w G. to okres 1 roku, a pan J. C. oświadczył, iż nie wie, gdzie będzie mieszkał po zakończeniu leczenia.
Wójt Gminy B., któremu został przesłany wniosek pana J. C. uznał się niewłaściwym do jego rozpoznania i zwrócił przedmiotowy wniosek do Ośrodka Pomocy Społecznej w W., uznając, iż nie jest organem właściwym do jego rozpoznania.
Zdaniem wnioskodawcy organem właściwym do rozpoznania wniosku pana J. C., zgodnie z art. 21 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz.
23) w skrócie: k.p.a., jest Wójt Gminy B. Wójt Gminy B. nie podzielił stanowiska Prezydenta W. i wyjaśnił, że skoro miejscem ostatniego zameldowania J. C. na pobyt stały była W. (ul. J. [...] m. [...]), a pobyt w Ośrodku [...] jest czasowy a nie stały, to organem właściwym do rozpoznania wniosku o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1793) jest Prezydent W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozpoznawanej sprawie spełnione zostały warunki do rozstrzygnięcia sporu o właściwość przez sąd administracyjny, ponieważ jest to negatywny spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia – art. 22 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy – i co zostało wykazane przez wnioskodawcę, spór o właściwość dotyczy sprawy administracyjnej, w której zarówno Prezydent W., jak i Wójt Gminy B. uznają się za organy niewłaściwe w sprawie o potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych J. C. Stosownie do art. 54 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych decyzję potwierdzającą prawo do świadczeń opieki zdrowotnej wydaje wójt (prezydent, burmistrz) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy.
Zgodnie z treścią art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 380) miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Zasada ta jest powszechnie przyjmowana także na gruncie prawa administracyjnego, jeżeli przepisy tego prawa odwołują się do miejsca zamieszkania osoby fizycznej. Z ustaleń dokonanych przez organy w niniejszej sprawie wynika, iż J. C. jest osobą bezdomną (nie ma miejsca stałego zamieszkania) i nie jest nigdzie zameldowany.
W ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych brak regulacji właściwości miejscowej organu w przypadku osób bezdomnych. W takiej sytuacji mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego – tj. art. 21 k.p.a., który wprowadza ogólne reguły ustalania właściwości miejscowej organu administracji publicznej.
Zgodnie z § 1 art. 21 w sprawach innych, aniżeli dotyczących nieruchomości lub prowadzenia zakładu pracy właściwym jest organ miejsca zamieszkania (siedziby) w kraju, a w braku zamieszkania w kraju według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron.
Pan J. C. od [...] września 2016 r. przebywa w G. (Ośrodek [...] w G.) co oznacza, że jego miejscem pobytu, w rozumieniu art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a., jest G. w Gminie B., a więc organem właściwym do załatwienia wniosku J. C. – ze względu na miejsce pobytu – jest Wójt Gminy B..
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wskazał Wójta Gminy B. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.
- s. J. Bała s. A. Robotowska s. M. Maliszewska