Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia l lutego 2005 r. znak: SRP/0712/2/05 Burmistrz Mrągowa przekazał do rozpatrzenia, według właściwości, do Urzędu Skarbowego w Kętrzynie wniosek Wojciecha Serafińskiego o zawieszenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej pod nazwą Agencja [...]
W uzasadnieniu postanowienia Burmistrz Mrągowa stwierdził, że z uwagi, iż przepisy Prawa działalności gospodarczej nie przewidują zawieszenia działalności, dlatego zasadnym było przekazanie wniosku do Urzędu Skarbowego, gdzie wniosek ten zostanie rozpatrzony w aspekcie zawieszenia obowiązku podatkowego, na czas zaprzestania działalności gospodarczej przez Wojciecha Serafińskiego.
W dniu 28 lutego 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kętrzynie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, w którym postuluje, aby za właściwy organ do załatwienia sprawy wniosku W. S. o odnotowanie zawieszenia działalności gospodarczej, Sąd wskazał Burmistrza Miasta Mrągowa. Naczelnik wniósł również o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym.
W uzasadnieniu wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kętrzynie podniósł, iż właściwym do załatwienia sprawy z wniosku W. S. będzie Burmistrz Miasta Mrągowa, jako organ ewidencyjny zgodnie z art. 7b ust. l ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej.
Jednocześnie stwierdził, że przepis art. 96 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) przewiduje, że jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on zobowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego, a zgłoszenie to stanowi dla naczelnika tego urzędu podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT. W. S. dopełnił tego obowiązku, składając na odpowiednim formularzu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kętrzynie w dniu 31 grudnia 2004 r. zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W dniu 12 stycznia 2005 r. został on wykreślony z rejestru jako podatnik VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W postępowaniu administracyjnym istnieją pewne ogólne reguły określające właściwości organów administracji publicznej. Naruszenie ich wywołuje poważne skutki w postaci nieważności decyzji podjętej przez organ niewłaściwy, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Reguły te określone są przez przepisy ustawowe.
Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) przewiduje w art. 7 ust. 1 i ust. 2, że przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorstw (ust. 1), przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Ewidencję działalności gospodarczej prowadzi gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej (art. 7a ust. 1 ustawy). Organem ewidencyjnym, który dokonuje wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta (art. 7b ust. 1 ustawy), a zatem powyższe przepisy określają właściwość rzeczową, instancyjną i miejscową w sprawie ewidencji działalności gospodarczej. Kompetencja w tych przypadkach należy do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy.
Ewidencja działalności gospodarczej, aby mogła spełniać swoją rolę powinna zawierać dane, z jednej strony wiarygodne, które powinny być zawarte w zgłoszeniu do ewidencji, a z drugiej sformułowane i wyrażone w taki sposób, aby pozwalały na dokonywanie jej zmian zgodnie ze stanem prawnym i faktycznym, a także w zakresie jej kontynuacji.
Z tego też powodu stosownie do treści art. 7d ustawy przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w zakresie danych zawartych w zgłoszeniu, o których mowa w art. 7b ust. 2, powstałe po dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian, a także informację o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Do zgłoszenia zmian stosuje się odpowiednio przepisy art. 7b ust. 1-3 oraz art. 7c.
Zatem przedsiębiorca obowiązany jest do zgłaszania informacji organowi ewidencyjnemu o zmianach faktycznych i prawnych dotyczących okoliczności, które były przedmiotem wpisu do ewidencji, a także o zaprzestaniu działalności gospodarczej. Co się tyczy tej ostatniej informacji to ustawodawca nie precyzuje wyrażenia ustawowego "zaprzestanie", czy pod pojęciem tym należy rozumieć trwałe zakończenie działalności gospodarczej, czy też możliwe jest zaprzestanie tej działalności przez pewien okres. Według Małego słownika języka polskiego PWN, Warszawa 1997 r. znaczenie wyrazu "zaprzestać" oznacza m.in. "zupełnie przestać", "przerwać", co może oznaczać, iż przez wyrażenie "zaprzestać" można rozumieć trwałe lub czasowe zaprzestanie działalności.
Odnosząc powyższe do realiów rozpoznawanej sprawy – rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego – stwierdzić należy, że na podstawie cyt. art. 7d ustawy – Prawo o działalności gospodarczej Burmistrz Mrągowa jako organ ewidencyjny jest organem właściwym do rozpoznania wniosku Wojciecha Serafińskiego z dnia 14 grudnia 2004 r. w przedmiocie odnotowania w ewidencji zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej.
Z przytoczonych względów na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wskazał jako organ właściwy do rozpoznania ww. wniosku Burmistrza Mrągowa.