Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 lipca 2006 r. Marszałek Województwa Podlaskiego w Białymstoku zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, na podstawie art. 22 k.p.a., o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość między Starostą Łomżyńskim a Marszałkiem Województwa Podlaskiego, w sprawie zatwierdzenia "Projektu prac geologicznych na wykonanie dokumentacji określającej warunki hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie terenu projektowanej stacji paliw i zakładu produkcyjnego w m. R., gm. M., woj., podlaskie".
W uzasadnieniu organ podał, iż wnioskiem z dnia 12 lipca 2006 r. przedsiębiorca W. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą O. S.C. w O., zwrócił się do Starosty Łomżyńskiego z prośbą o zatwierdzenie powyższego projektu prac.
Starosta Łomżyński postanowieniem z dnia 21 lipca 2006 r., wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał projekt Marszałkowi Województwa Podlaskiego jako organowi właściwemu do załatwienia sprawy, wskazując, iż zgodnie z treścią przepisu art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 228, poz. 1947), zwanej dalej "p.g.g.", należy do jego kompetencji.
Marszałek Województwa Podlaskiego wskazał, że przepis art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g p.g.g. dotyczy wyłącznie przedsięwzięć, o których mowa w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Inwestycja, której dotyczy projekt należy do grupy przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia (pojemność projektowanych zbiorników przeznaczonych do magazynowania ropy jest mniejsza od 10.000 m3), to w zw. z § 2 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia zatwierdzenie projektów prac geologicznych i przyjmowanie dokumentacji hydrogeologicznych określających warunki hydrogeologiczne w związku z projektowaniem inwestycji mogących zanieczyścić wody podziemne w odniesieniu do tego rodzaju przedsięwzięć, należy do właściwości starostów.
Nadto wskazał, iż na podstawie przedmiotowego projektu zostanie opracowana dokumentacja określająca zarówno warunki hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie. Wśród spraw należących do właściwości marszałków województw wskazanych w art. 103 ust. 3 p.g.g., należy zatwierdzanie projektów dotyczących badań geologiczno-inżynierskich na potrzeby planów zagospodarowania przestrzennego województw i do projektowania i wykonywania inwestycji liniowych o zasięgu ponadpowiatowym. Natomiast zatwierdzanie projektów prac geologicznych dotyczących badań geologiczno-inżynierskich, nie zastrzeżonych dla ministra i marszałków, zgodnie z art. 103 ust. 1 p.g.g., należy do właściwości starosty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2006 r., wydanym na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przekazał wniosek według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta Łomżyński podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, uzasadniając je tym, iż przepis art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g p.g.g. wskazuje, że do właściwości marszałków województw należą sprawy zatwierdzania projektów prac geologicznych dotyczących warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem inwestycji mogących zanieczyścić wody podziemne - w odniesieniu do inwestycji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika z przepisu prawa o ochronie środowiska. Według zaś art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902), zwanej dalej "p.o.ś.", obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy, stwierdza w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazany artykuł stanowi więc o obowiązku sporządzenia raportu ilekroć właściwy organ stwierdzi taką konieczność, a tym samym fakultatywności sporządzenia raportu nada obligatoryjność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z uwagi na rodzaj inwestycji, której dotyczy projekt prac geologicznych przedłożony do zatwierdzenia w niniejszej sprawie, przepisami wyjściowymi dla ustalenia organu właściwego w sprawie zatwierdzenia tego projektu są przepisy art. 103 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 lit. g prawa geologicznego i górniczego. Z przepisów tych wynika, że sprawy zatwierdzenia projektów prac geologicznych dotyczących warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem inwestycji mogących zanieczyścić wody podziemne należą do właściwości marszałków województw wówczas, gdy dotyczą inwestycji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów prawa ochrony środowiska. Jeżeli takiego obowiązku nie ma, to właściwym w tych sprawach jest starosta, stosownie do zasady zawartej w przepisie art. 103 ust. 1 p.g.g.
Wobec odesłania w art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g p.g.g. do przepisów prawa ochrony środowiska, powstaje zagadnienie jak należy rozumieć zakres tego odesłania, a mianowicie co to znaczy, że obowiązek sporządzania raportu wynika z przepisów prawa ochrony środowiska. Zagadnienia dotyczące wymagań sporządzania raportów o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko uregulowane są przede wszystkim w przepisach art. 51 prawa ochrony środowiska, w szczególności w ust. 1, 2 i 7, oraz w powołanym wyżej rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., wydanym na podstawie ust. 8 cyt. art. 51 p.o.ś.
Dla potrzeb niniejszej sprawy, rozstrzygnięcia sporu o właściwość, podnieść należy, że ze wskazanych przepisów prawa o ochronie środowiska wynika, że określone rodzaje przedsięwzięć wymagają sporządzenia raportu o ich oddziaływaniu na środowisko, przy czym obowiązek ten wynika bezpośrednio z przepisu prawa (art. 51 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. oraz § 2 cyt. rozporządzenia), a dla innych rodzajów przedsięwzięć obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany poprzez wydanie postanowienia w tym przedmiocie przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2 p.o.ś. oraz § 3 i § 5 cyt. rozporządzenia), przy czym wydanie postanowienia stwierdzającego taki obowiązek jest w określonych przypadkach obligatoryjne (art. 51 ust. 7 p.o.ś.).
Z art. 51 ust. 2 p.o.ś. wynika, że postanowienie w przedmiocie sporządzenia raportu wydawane jest nie tylko w razie stwierdzenia obowiązku sporządzenia raportu lecz także wówczas, gdy organ nie stwierdzi potrzeby sporządzenia raportu.
Z art. 51 ust. 8 p.o.ś. wynika natomiast, że rozporządzenie wykonawcze określa, które przedsięwzięcia wymagają sporządzenia raportu, a dla których obowiązek sporządzenia reportu może być wymagany.
Z powyższych przepisów prawa ochrony środowiska wynika zatem, że w odniesieniu do przedsięwzięć, nie objętych wprost z mocy prawa obowiązkiem sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, o obowiązku tym można mówić wówczas, gdy zostało wydane postanowienie stwierdzające taki obowiązek przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego tak też należy rozumieć przepis art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g prawa górniczego i geologicznego, uzależniający właściwość marszałka województwa od tego, czy dla danej inwestycji obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów prawa ochrony środowiska.
Tak więc, do właściwości marszałka województwa należą tylko takie sprawy o zatwierdzenie projektów prac geologicznych dotyczących warunków hydrogeologicznych projektowanych inwestycji mogących zanieczyścić wody podziemne (art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. g p.g.g.), jeśli są to inwestycje, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika bezpośrednio z przepisów prawa ochrony środowiska, w tym z przepisów rozporządzenia wydanego na podstawie art. 51 ust. 8 p.o.ś. albo z postanowienia organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W niniejszej sprawie jest bezsporne, że projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięcia, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 22 cyt. rozporządzenia, dla którego wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko, lecz należy do przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 35 tego rozporządzenia, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany. Jest też bezsporne, że do daty orzekania w niniejszej sprawie nie zostało wydane przez właściwy organ postanowienie stwierdzające obowiązek sporządzenia dla tego przedsięwzięcia raportu o jego oddziaływaniu na środowisko.
W tym stanie rzeczy, w aktualnym stanie niniejszej sprawy, organem właściwym do prowadzenia postępowania w tej sprawie jest, stosownie do zasady zawartej w art. 103 ust. 1 p.g.g., starosta, a nie marszałek województwa.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na mocy art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 200 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.