Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., postanowieniem objętym zażaleniem odmówił "L." Sp. z o.o. w L. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym.
Uzasadniając odmowę Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.). W ocenie Sądu brak wskazania przez skarżącą jakichkolwiek konkretnych argumentów odnoszących się do jej indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku.
II
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie, a mianowicie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Podnosząc ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie ostatecznej decyzji.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w tym przepisie odnoszą się do sytuacji, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13; dostępne w CBOSA).
Przenosząc te rozważania na grunt sprawy zawisłej przed Sądem I instancji zauważyć najpierw należy, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie cofnięcia skarżącej zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej L.-Ś. Przyjmując, że skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji w ogóle nie rozważył czy już samo cofnięcie zezwolenia, które skarżąca musiała uzyskać ażeby prowadzić działalność gospodarczą w zakresie regularnego przewozu osób, można uznać za znaczną szkodę lub za trudne do odwrócenia skutki.
Z wniosku skarżącej wynika, że to właśnie w samym wydaniu decyzji, której konsekwencją jest cofnięcie zezwolenia skarżąca upatrywała niebezpieczeństwa spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Badając ponownie wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i rozważając czy skarżąca należycie uprawdopodobniła wystąpienie w sprawie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd weźmie pod uwagę ww. okoliczność, a także to, że wprawdzie obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy, jednakże nie wynika z niego brak obowiązku Sądu dostrzeżenia innych obiektywnych okoliczności, które mając podstawę w aktach toczącej się sprawy, wskazują na możliwość udzielenia ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.