Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 września 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2998/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw R. P. na postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 28 lutego 2017 r., którym to odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że odpis postanowienia starszego referendarza sądowego z 28 lutego 2017 r., został doręczony skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. wobec tego siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 27 marca 2018 r. Skarżący wniósł sprzeciw pismem nadanym w dniu 3 kwietnia 2017 r.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw, jako wniesiony po terminie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Ryszard Płotek domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 28 lutego 2017 r., o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie jego zaskarżenia, został stronie doręczony 20 marca 2017 r. Skarżący wniósł sprzeciw pismem nadanym w dniu 3 kwietnia 2017 r. Oznacza to, że sprzeciw został wniesiony po terminie zakreślonym w art. 259 § 1 p.p.s.a. Z tych względów podlegał on odrzuceniu przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Wskazać na marginesie należy, że skarżący wnosił również o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jednakże wniosek ten postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt II GZ 209/18 został prawomocnie oddalony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.