Uzasadnienie
E. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w R. w skardze na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu podała, że egzekucja wynikającej z decyzji kwoty tj. 550 000 zł narazi stronę na powstanie znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż najprawdopodobniej będzie zmuszona do ograniczenia swojej działalności, albowiem nie będzie mogła na bieżąco regulować opłat związanych z jej prowadzeniem oraz ciążących na niej należności o charakterze publicznoprawnym. Przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji w istocie doprowadzi do całkowitego zablokowania przedsiębiorstwa, co w konsekwencji skutkować może niewypłacalnością i koniecznością złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 5 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 272/16, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, w aktach sprawy brak jest dokumentów, które uprawdopodabniałyby stanowisko strony zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że jej wykonanie przed rozpoznaniem skargi doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej. Spółka nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że egzekucja kwoty spowoduje ograniczenie prowadzonej działalności gospodarczej.
E. Sp. z o.o. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.
Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 61 § 3 p.p.s.a., wyrażające się błędnym uznaniem, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia skarżącej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy egzekucja należności pieniężnych w wysokości wynikającej z zaskarżonej decyzji przesądza o konieczności uznania, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały wypełnione.
W uzasadnieniu skarżąca podała, że strata netto wykazana w rachunku zysków i strat na [...] grudnia 2014 r. wyniosła 1 037 123,69 zł, zaś na [...] grudnia 2015 r. wyniosła 423 908,38 zł. Biorąc pod uwagę wysokość przychodów netto ze sprzedaży w 2015 r. strata w postaci konieczności zwrotu kwoty dofinansowania w wysokości 550 000 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, przekroczy 1/3 zysku netto ze sprzedaży uzyskanego przez skarżącą w całym 2015 r. W ocenie Spółki powyższe rodzi realną groźbę wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie skarżąca podała, że na rachunku bankowym na [...] maja 2016 r. ma zgromadzone środki w wysokości 37 048,35 zł i nie posiada wolnych środków na spłatę zobowiązania. Wyegzekwowanie należności uniemożliwi prowadzenie jakiejkolwiek działalności, a tym samym wyrządzi szkodę – gdyż spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Do zażalenia skarżąca załączyła wyciąg ze sprawozdania finansowego za 2014 r., w tym bilans oraz rachunek zysków i strat, bilans za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat, a także wyciąg z rachunku bankowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od generalnej reguły wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a..
W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu podkreślić trzeba, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi tzn. takimi, które nabierają treści w realiach konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej. O znacznej szkodzie, można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 271/09).
Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł ocenić, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Spółka wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Łódzkiego z [...] stycznia 2016 r., jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, nie wykazała aby zastosowanie wobec niej tego środka prawnego było zasadne. W uzasadnieniu wniosku skarżąca przedstawiła jedynie ogólnikowe twierdzenia, które były niewystarczające do przyjęcia, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym stwierdzić należy, że WSA trafnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, także na obecnym etapie postępowania, w oparciu o nadesłane dokumenty, nie można przyjąć, że wyegzekwowanie należności w wysokości 550 000 zł zrodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej lub trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokumenty załączone do zażalenia nie uprawdopodabniają ryzyka wystąpienia skutków wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z wyciągiem bankowym załączonym do zażalenia na konto skarżącej wpływają środki finansowe, natomiast z bilansu spółki wynika, że posiada ona majątek, aktywa, grunty i nieruchomości o znacznej wartości, jak również zapasy wykazane w aktywach obrotowych. Powyższe prowadzi do wniosku, że sytuacja finansowa skarżącej jest stabilna i pozwala na ponoszenie kosztów oraz bieżące funkcjonowanie.
Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.