Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2016 r. odmówił Ryszardowi S. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] cofającą Ryszardowi S. licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, Ryszard S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Odmawiając uwzględnienia wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał na brak dostatecznego wykazania przez Skarżącego przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt utraty możliwości zarobkowania w określony sposób, z uwagi na cofnięcie licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, nie przesądza, zdaniem Sądu, o zasadności wniosku skarżącego biorąc pod uwagę brak dodatkowych informacji o sytuacji osobistej i materialnej Skarżącego.
Zaskarżając, zażaleniem z dnia [...] lipca 2016 r., powyższe postanowienie w całości Ryszard S. wniósł o jego uchylenie względnie zmianę przez wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu Skarżącemu licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką.
W uzasadnieniu zażalenia Skarżący podkreślił, że znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej. Praca jako taksówkarz stanowi jego jedyne źródło dochodu i utrzymania, gdyż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie ma własnego mieszkania, ponosi więc koszty wynajmu oraz odszkodowania na rzecz PZU (zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie z dnia [...] marca 2014 r.). Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem Sądu, iż pomimo wieku nie powinien mieć kłopotów ze znalezieniem innej pracy, gdyż z uwagi na wskazane w zażaleniu kłopoty zdrowotne, ma on znacznie ograniczone możliwości fizyczne. Na dowód powyższych twierdzeń załączył Historię choroby oraz Zaświadczenie Prezydenta Miasta K. o niefigurowaniu w ewidencji podatników podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy znacząco dużym nakładzie sił i środków lub będzie niemożliwy.
Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności nawet z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.
Oceniając zaskarżone postanowienie Sądu I instancji przez pryzmat cytowanych powyżej przepisów oraz treści wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i w zażaleniu Skarżący poniósł te same okoliczności – praca jako kierowca taksówki jest jego jedynym źródłem utrzymania, nie posiada żadnego majątku, ani żadnych oszczędności, z uwagi na swój wiek oraz stan zdrowia nie ma możliwości podjęcia innej pracy. Do zażalenia Skarżący dołączył dwa dokumenty - historię choroby oraz zaświadczenie Prezydenta Miasta K. o niefigurowaniu w ewidencji podatników podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego.
Powyższe twierdzenia jak i dołączone do nich dokumenty nie pozwalają jednak na dokonanie rzetelnej oceny sytuacji Skarżącego, z uwagi na niewielką ilość informacji jakie zawierają. Sąd, podejmujący rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji musi tymczasem mieć możliwość dokonania analizy argumentów i podnoszonych przez wnioskodawcę okoliczności w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w konkretnej sprawie – celem oceny choćby prawdopodobieństwa zaistnienia prawem przewidzianych przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 199/12).
W odniesieniu do twierdzenia skarżącego, że spłacane zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie z dnia [...] marca 2014 r. odszkodowanie na rzecz PZU zostało niesłusznie zasądzone, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowość orzeczeń innych sądów – powszechnych - nie podlega ocenie przez ten Sąd. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest orzeczeniem wydanym w postępowaniu wpadkowym, odrębnym od sprawy głównej, w której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne, a więc podlegające rozstrzygnięciu przez sądy administracyjne, tym samym tego rodzaju argument Skarżącego nie mógł odnieść zamierzonego skutku.
Na marginesie zauważyć należy, że walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącej, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji